ภาคสามบทที่่118 กองทัพแมลงเผยโฉม

ภายในสมรภูมิเขตแดนรกร้าง ช่วงเวลาที่การต่อสู้ของผู้แข็งแกร่งทั้งสองฝ่ายกำลังทวีความรุนแรงขึ้น จ้าวเทียนที่ขี่อยู่บนหลังอีกาทองคำสามขาก็ใช้พลังเกือบทั้งหมด คอยป้องกันคมมีดมิติของศัตรูอย่างเต็มกลืน

ต้องบอกเลยว่าน้ำเต้าวิเศษของฝ่ายตรงข้าม สร้างความกดดันให้ทั้งหุ่นเชิดและตัวเขาเป็นอันมาก เพราะไม่ว่าจะใช้เคล็ดวิชาเปลวเพลิงที่รุนแรงขนาดไหนออกไป ก็จะต้องถูกมันดูดกลืนเข้าไปทุกครั้ง

‘ ไม่ผิดแน่ ของสิ่งนี้จะต้องเป็นสมบัติโบราณระดับกึ่งพระเจ้า น้ำเต้าสุริยันกลืนนภา ซึ่งสามารถกลั่นหลอมเปลวเพลิงทุกชนิดมาฟื้นฟูพลังให้เจ้าของ และทางเดียวที่จะหยุดมันได้ก็ต้องให้ดูดกลืนเปลวเพลิงไปเรื่อยๆจนกว่าจะเต็มเท่านั้น ’

“ น่าเสียดายที่ขอบเขตพลังของฉันต่ำเกินไป หากโลกภายในของฉันใหญ่โตกว่านี้ซักสิบเท่า คงทำให้น้ำเต้าสุริยันกลืนนภาเต็มได้ไม่ยาก ”

ถึงแม้ความเปลวเพลิงของอีกาทองคำจะแข็งแกร่งกว่าจ้าวเทียนหลายเท่า แต่ด้วยความที่มันเป็นเพียงหุ่นเชิด ทำให้ไม่อาจปลดปล่อยเปลวเพลิงทำลายล้างได้อย่างต่อเนื่อง จำเป็นต้องหยุดพักครู่หนึ่งเพื่อรวบรวมพลังใหม่ และนี่เองก็เป็นช่องว่างให้ศัตรูถ่ายเทพลังงานส่วนเกินจากน้ำเต้าออกมา

“ เหอะ ดูเหมือนองครักษ์ทั้งสองของเจ้า จะเริ่มทนผลกระทบของโอสถไม่ไหวแล้วสินะ อย่ามัวดิ้นรนอย่างไร้ประโยชน์อยู่เลย รีบยอมแพ้ได้แล้ว ” ผู้นำอันดับสี่พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน เขายังคงรักษาระยะห่างคอยโจมตีก่อกวนจ้าวเทียน พร้อมกับฟื้นฟูอาการบาดเจ็บตนเองไปเรื่อยๆ

“ สุดท้ายใครจะเป็นผู้ชนะยังไม่แน่ชัด อย่าเพิ่งด่วนสรุปเกินไป ” จ้าวเทียนตอบกลับเสียงเย็นชา เขามองออกว่าฝ่ายตรงข้ามกำลังถ่วงเวลาอยู่ ซึ่งนั่นก็เป็นสิ่งที่เขาต้องการพอดี

ในเวลาเดียวกัน

ขณะที่ทุกสายตาต่างจับจ้องไปที่การต่อสู้ของผู้แข็งแกร่ง ตัวอ่อนนางพญาก็เข้าไปวางไข่ในร่างวิหคเงาอสูรสองตัวแรกอย่างรวดเร็ว มันไม่ได้สังหารเหยื่อทันที แต่เลือกกลืนกินดวงวิญญาณไปทีละส่วนเพื่อไม่ให้ผิดสังเกต

ครืนน!

ร่างกายอันแข็งแกร่งของวิหคเงาอสูรทั้งสองที่ถูกผนึกพลังไว้ เริ่มหดเล็กและเหี่ยวแห้งลงช้าๆ กลิ่นอายชีวิตของพวกมันถูกดึงดูดเข้าสู่ไข่แมลงนับแสนที่ฝังตัวอยู่ด้านใน

ถึงแม้พวกมันจะรับรู้ถึงความผิดปกติที่เกิดขึ้น แต่ก็ไม่หลงเหลือเรี่ยวแรงจะขัดขืน ทั้งยังไม่สามารถเปล่งเสียงเอ่ยวาจาได้ สุดท้ายจึงต้องนอนแน่นิ่งรอคอยความตายไปเงียบๆด้วยความคับแค้นใจ

‘ รังจักรพรรดินี ช่างเหมาะสมกับตัวข้ายิ่งนัก นอกจากจะควบคุมระยะเวลาการฟักไข่ของลูกหลานได้แล้ว มันยังช่วยเสริมความแข็งแกร่งและยกระดับการวิวัฒนาการของตัวอ่อนได้อีกด้วย ’

‘ ยิ่งข้ากลืนกินเหยื่อที่มีสายเลือดบริสุทธิ์มากเท่าไหร่ ลูกหลานที่เกิดใหม่ออกมา ก็จะมีโอกาสในการสืบทอดพลังของเหยื่อมากขึ้นกว่าเดิมหลายเท่า จากความเป็นไปได้เพียงหนึ่งในหมื่นส่วนพุ่งสูงขึ้นเป็นหนึ่งในร้อยส่วนเลยทีเดียว ’

ตัวอ่อนนางพญาคิดขึ้นด้วยความลำพองใจ พร้อมกับบินตรงไปยังร่างของเจ้าตระกูลมู่ที่นอนหมดสภาพอยู่กลางวงล้อมของโจรสลัดยี่สิบคน

ฟุ่บ!

ด้วยการแปลงร่างกายให้กลมกลืนกับสิ่งแวดล้อมของตัวอ่อนนางพญา ทั้งยังเก็บซ่อนกลิ่นอายตนเองอย่างมิดชิด ทำให้พวกโจรสลัดรู้สึกเหมือนมีเศษฝุ่นลอยผ่านใบหน้าไปเท่านั้น

ผ่านไปอีกห้าลมหายใจ เจ้าตระกูลมู่ก็ประสบชะตากรรมเดียวกับลูกน้องของตน แต่ทว่าตัวเขากลับไม่ได้รู้สึกเสียใจแม้แต่น้อย ในทางกลับกันเขายิ่งสู้สึกยินดีซะด้วยซ้ำ เพราะจุดจบแบบนี้ยังทรมานน้อยกว่าตกอยู่ในเงื้อมมือของพวกโจรสลัดมากนัก

“ นายท่าน! ข้าพร้อมแล้ว ”

เมื่อจ้าวเทียนได้ยินเสียงทางกระแสจิตของตัวอ่อนนางพญา แววตาของเขาก็เปลี่ยนไปทันที หลังจากใช้กระบี่ปัดป้องการโจมของศัตรูไปอีกสองครั้ง ก็ควบคุมอีกาทองคำสามขาพุ่งตรงไปทางพวกองครักษ์ในพริบตา

“ ตอนนี้แหละ เร็วเข้า ”

สิ้นเสียงจ้าวเทียน สององครักษ์ที่ต่อสู้จนสิ้นไร้เรี่ยวแรงก็เหมือนมีพลังขุมหนึ่งระเบิดออกมา ร่างของพวกเขาเปลี่ยนเป็นคมหอกสีดำฉีกกระชากความว่างเปล่า พุ่งทะลวงไปยังศัตรูด้วยพลังทั้งหมดที่มี

“ ทะลวงสังหารหมื่นภพ! ”

นี่คือเคล็ดวิชาต้องห้ามขององครักษ์ระดับสูง ซึ่งจะถูกใช้ออกมาในช่วงเวลาคับขันเพื่อหวังตกตายไปพร้อมกับศัตรูที่แข็งแกร่งกว่า โดยเมื่อกระบวนท่านี้ถูกปลดปล่อยออกไปแล้ว ผู้ใช้ก็จะหมดแรงแล้วสิ้นสติไปทันที

เปรี้ยง!ๆ ฉัวะ!ๆๆๆๆๆๆๆ

ร่างขององครักษ์ทั้งสองถูกพายุคมมีดมิติรวมไปถึงอาวุธของศัตรู โจมตีเข้าใส่อย่างรุนแรงจนได้รับบาดแผลเต็มตัว หากไม่ใช่เพราะพลังป้องกันของเกราะอ่อนระดับศักดิ์สิทธิ์ขั้นสูงสุด ที่จ้าวเทียนให้พวกเขาใส่ไว้ภายใต้เครื่องแต่งกาย คงถูกศัตรูสับออกเป็นชิ้นๆแล้ว

ฉัวะ!ๆ อ้ากกกกกก

ผู้นำอันดับสองกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด ไหล่ซ้ายของเขาถูกบดขยี้จนเป็นบาดแผลเหวอะหวะ ส่วนผู้นำอันดับสามนั้นเลวร้ายกว่ามาก ซีกร่างขวาตั้งแต่หัวไหล่ลงมาขาดกระจุย กระดูกซี่โครงทั้งหมดแตกออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย จนต้องสำลอกเอาอวัยวะภายในออกมา