ภาคสามบทที่่12 เทพมังกรตกใจ!

แปดโมงเช้า บริเวณลานกว้างด้านหน้าคฤหาสน์ดาราสวรรค์ จ้าวเทียนและคนอื่นๆกำลังยืนรอเทพมังกรอ๋าวเฟิงอย่างเคร่งเครียด เนื่องจากเฉินจิ้งขาดการติดต่อไปตั้งแต่เมื่อวาน

อีกทั้งสถานที่นัดพบ ยังถูกเปลี่ยนเป็นมิติปิดกั้นซึ่งเป็นสนามประลองของเทพมังกร ที่จ้าวเทียนเคยเข้าไปเมื่อครั้งต่อสู้กับอ๋าวเถียนตอนที่สิงร่างเฉินจิ้ง

“ หวังว่าอ๋าวเถียนคงจะไม่ทำเรื่องโง่ๆลงไปนะ ไม่อย่างนั้นต่อให้ต้องทำลายเทือกเขาคุนหลุนทั้งหมด ฉันก็จะสังหารเขาให้จงได้ ” จ้าวเทียนพูดขึ้นด้วยสีหน้าเย็นชา จิตสังหารที่เขาปล่อยออกมาโดยไม่รู้ตัว ทำให้คนอื่นๆต้องสยิวกายด้วยความหนาวเหน็บ

การที่จ้าวเทียนจะคิดไปในแง่ร้ายก็ไม่แปลก เพราะในอดีตอาจารย์ของเขาเคยจัดการกับอ๋าวเถียนไว้อย่างสาหัสมาก ไม่มีทางที่อีกฝ่ายจะไม่นึกแค้นเคืองแน่นอน

ประจวบเหมาะกับตอนนี้ ตำแหน่งผู้ถูกเลือกของจ้าวเทียนกำลังสั่นคลอน หากอ๋าวเถียนจะเลือกแก้แค้นในเวลานี้ ก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้

“ ศิษย์น้องสงบใจไว้ บางทีเรื่องมันอาจจะไม่ได้แย่อย่างที่คิด เพราะเมื่อครู่นี้ฉันลองใช้เคล็ดวิชาทำนายดูอีกครั้ง ซึ่งก็พบว่าเฉินจิ้งยังมีชีวิตอยู่ ” หลินซูซินพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจัง ก่อนหน้านี้เธอลองทำนายดูหลายครั้งแต่ก็ไม่ได้ผล โชคดีที่มันสำเร็จทันเวลาพอดี

“ อาจิ้งยังไม่ตาย งั้นเหรอ ” หวังซินหยางถอนหายใจอย่างโล่งอกที่เฉินจิ้งยังปลอดภัยดีอยู่ อาจจะเป็นเพราะพวกเขาทั้งสองคนอายุเท่ากัน จึงมีความสนิทสนมมากกว่าคนอื่น

“ ยังเร็วเกินไปที่จะดีใจ บางทีอีกฝ่ายอาจจะใช้เฉินจิ้งเป็นตัวประกันเพื่อเล่นงานพวกเราก็ได้ เพราะไม่อย่างนั้นก็คงปล่อยตัวเขากลับมานานแล้ว ” พูดจบจ้าวเทียนก็ชะงักไปครู่หนึ่ง พร้อมกับหันมองไปทางด้านหลัง

“ ไม่ต้องเป็นห่วงสหายของพวกเธอหรอก…ตอนนี้เขายังปลอดภัยอยู่ ”

แวบ!

ร่างของเทพมังกรอ๋าวเฟิงปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า ดึงดูความสนใจของทุกคนในทันที

“ ตอนนี้ยังปลอดภัยงั้นเหรอ ผู้อาวุโสหมายความว่ายังไง ” จ้าวเทียนถามกลับไปด้วยท่าทีเคร่งเครียด

อ๋าวเฟิงได้ยินแบบนั้นก็ถอนหายใจออกมา แล้วเล่าเรื่องทุกอย่างให้ฟัง

“ เมื่อวานหลังจากที่ได้รู้เรื่องราวทั้งหมดจากหลินซินเยว่ ฉันก็ได้เรียกประชุมพี่น้องทุกคนเพื่อปรึกษากัน ซึ่งผลลัพธ์ที่ได้ ก็มีเทพมังกรหกคนเห็นควรปลดเธอออกจากตำแหน่งผู้ถูกเลือก ”

“ อ๋าวเถียนที่รู้แบบนั้น จึงตัดสินใจสังหารสหายเธอเพื่อดูดกลืนต้นกำเนิดสายเลือดคืนกลับไป แต่โชคดีที่ฉันไปหยุดเอาไว้ได้ทัน ”

“ สุดท้ายฉันจึงทำข้อตกลงกับเขา ขอเพียงวันนี้เธอยังรักษาตำแหน่งผู้ถูกเลือกเอาไว้ได้ สหายของเธอก็จะถูกปล่อยตัวเป็นอิสระ ”

“ ในเมื่อผู้อาวุโสพูดแบบนี้ แสดงว่าพวกเรายังสามารถพลิกสถานการณ์ได้สินะ ” จ้าวเทียนพูดขึ้นด้วยท่าทีจริงจัง

“ ใช่…แต่นั่นมันก็ขึ้นอยู่กับความแข็งแกร่งของพวกเธอ และของสิ่งหนึ่งที่เธอเพิ่งจะได้รับมาเมื่อวาน ”

“ เมื่อวาน…หรือผู้อาวุโสหมายถึง เศษเสี้ยวพลังของผานกู่ ” ตามที่จ้าวเทียนคิด สิ่งเดียวที่ดึงดูดความสนใจของเทพมังกรได้ ก็คงเพียงก้อนผลึกสีดำที่อยู่ในจิตวิญญาณเขาเท่านั้น

“ ถูกต้อง…ขอแค่เธอใช้เศษเสี้ยวพลังของผานกู่ให้เป็นประโยชน์ รับรองไม่มีพี่น้องของฉันคนไหนปฎิเสธแน่นอน อันที่จริงก็เป็นตัวฉันนี่แหละ ที่เป็นคนบอกต้วนมู่เฉียนให้มอบสิ่งนั้นกับเธอ ตั้งแต่ก่อนที่เขาจะทลายนภาเสียอีก ” อ๋าวเฟิงพูดขึ้นด้วยรอยยิ้ม

“ ที่แท้ก็เป็นแบบนี้ ตกลงเรื่องนี้ปล่อยให้ฉันจัดการเอง ผู้อาวุโสคอยช่วยสนับสนุนอยู่เบื้องหลังก็พอ ” เมื่อได้ฟังเรื่องราวทั้งหมด จ้าวเทียนก็รู้แล้วว่าสมควรทำอย่างไรต่อไป ซึ่งมันก็ไม่แตกต่างจากแผนการที่เขาวางไว้ในตอนแรกเท่าไหร่

“ อืม…มีเรื่องสำคัญที่ฉันต้องบอกเธอก่อน มิติปิดกั้นที่พวกเรากำลังจะไป ถูกตั้งข้อจำกัดพลังเอาไว้ที่ขอบเขตเซียนนภาเหมือนบนโลกมนุษย์ และผู้ถูกเลือกแต่ละคนจะพาผู้ติดตามไปได้สองคนเท่านั้น ”

“ ดูเหมือนเรื่องที่เกิดขึ้นกับอ๋าวเถียน จะทำให้พี่น้องคนอื่นของฉันหวาดกลัวอาจารย์ของเธอมากจึงตั้งกฎแบบนี้ขึ้น ” อ๋าวเฟิงยิ้มอ่อนออกมา อันที่จริงแม้แต่ตัวเขาเองก็นึกระแวงอีกฝ่ายเช่นกัน ถึงไม่คัดค้านเรื่องนี้

“ สองคนงั้นเหรอ ” จ้าวเทียนกวาดตามองทุกคนข้างกายแล้วรู้สึกลำบากใจเล็กน้อย เพราะแผนเดิมของเขาคือพาไปทั้งหมดไม่ใช่แค่สองคน

‘ ตอนนี้เหยาเหยา ปิงหยู และพี่ซินหยานกลายเป็นครึ่งก้าวเซียนนภาแล้ว ยิ่งเมื่อรวมกงเสี่ยวเหมยกับอาจารย์ปู่เข้าไป ย่อมเอาชนะฝ่ายตรงข้ามทั้งหมดได้สบาย ’

‘ แต่ถ้าให้เลือกแค่สองคน หนึ่งในนั้นก็ต้องมีอาจารย์ปู่อยู่ด้วย ส่วนอีกคนฉันจะพาใครไปดี ’

ต่อให้ไม่มีใครพูดออกมาก็ตาม แต่แค่ดูจากแววตาก็รู้แล้วว่าทุกคนอยากติดตามเขาไปด้วย หากเฉินจิ้งไม่โดนพาตัวไปก่อนจะดีมาก เพราะจะได้รับสิทธิ์เพิ่มอีกสองคน

อันที่จริง ถ้าคำนึงถึงความแข็งแกร่งเพียงอย่างเดียว จ้าวเทียนสมควรเลือกกงเสี่ยวเหมยไปด้วย แต่เมื่อเห็นสายตาของลี่เหยาเหยาก็ทำให้เขารู้สึกลังเล

ทันใดนั้น

ชิ้งงง!