ภาคสามบทที่่146 เคล็ดที่สิบ?!

ตลอดชีวิตที่ผ่านมา เทพกระบี่ได้พบกับจุดเปลี่ยนที่สำคัญถึงสองครั้ง

นั่นคือ การได้รับดวงจิตจักรพรรดิอสูรกระบี่แสวงพ่ายเมื่อสองร้อยปีก่อน ซึ่งทำให้เขาสามารถสร้างเคล็ดวิชาเก้ากระบี่เดียวดายขึ้นมาได้และเปลี่ยนจากศิษย์สำนักหัวซานธรรมดากลับกลายเป็นปรมาจารย์กระบี่อันดับหนึ่งในแผ่นดิน

ส่วนจุดเปลี่ยนอีกครั้งของเทพกระบี่ ก็คือการได้ประลองกับจ้าวเทียนและตัดสินใจคบหาเป็นสหายต่างวัยกัน

เพราะนอกจากจ้าวเทียนจะช่วยฟื้นฟูต้นกำเนิดพลังที่เสียหายแล้ว เขาก็ยังเป็นตัวแปรสำคัญให้เทพกระบี่บรรลุถึงขอบเขตสูงสุดในปัจจุบันอีกด้วย

เรื่องนี้ต้องเล่าย้อนกลับไป ถึงตอนที่จ้าวเทียนกลับมาถึงโลกหลังได้รับบาดเจ็บจากพวกผู้นำโจรสลัดอวกาศ เขาก็ได้ไปเข้าพบเทพกระบี่เป็นการส่วนตัวที่สำนักหัวซาน

ไม่มีใครรู้ว่าในช่วงเวลาสามวันที่ผ่านพ้นไป ทั้งสองฝ่ายได้พูดคุยอะไรกันบ้าง แต่หลังจากที่จ้าวเทียนจากไป เทพกระบี่ก็ประกาศถอนตัวจากสมาพันธ์เซียนแล้วหายสาบสูญไปทันที แม้แต่เคล็ดวิชาทำนายหรือสมบัติวิเศษต่างๆก็หาตัวเขาไม่เจอ

ด้วยเหตุนี้เอง ตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมาเหล่าสายลับของเทพีอาเธน่าจึงคว้าน้ำเหลวมาโดยตลอด จนสุดท้ายเธอก็ต้องลงมาเคลื่อนไหวด้วยตัวเอง ซึ่งนั่นก็เป็นไปตามแผนการที่จ้าวเทียนวางไว้

ในเมื่อมรดกของจักรพรรดิอสูรกระบี่มีหนึ่งเดียว ขณะที่ผู้สืบทอดมีถึงสองคน ทางเดียวที่เทพกระบี่จะเป็นผู้ชนะในท้ายที่สุด ก็ต้องล่อให้เทพีอาเธน่ายอมส่งร่างอวตารที่มีชิ้นส่วนดวงจิตลงมาตรวจสอบด้วยตัวเอง

เพราะมีเพียงสมรภูมิบนโลกมนุษย์ที่ถูกจำกัดพลังเท่านั้น พวกเขาถึงจะมีโอกาสเอาชนะเทพโลกาขั้นสูงสุดอย่างเทพีอาเธน่าได้

จ้าวเทียนรู้ดีว่าเทพีอาเธน่าฉลาดรู้เท่าทันและระมัดระวังตัวสูงมาก หากแอบซ่อนกองกำลังดักซุ่มไว้หรือเผยพิรุธออกไปแม้แต่น้อย เธอคงตัดสินใจล้มเลิกทุกอย่างแล้วกลับแดนสวรรค์ในทันที

ดังนั้น จ้าวเทียนจึงไม่เสียดายที่จะมอบผลไม้ตรัสรู้ในตำนานให้เทพกระบี่ ทั้งยังยอมถ่ายทอดเคล็ดวิชากระบี่ทั้งหมด รวมไปถึงประสบการณ์ในการบรรลุขอบเขตขั้นต่อไปโดยไม่ปิดบัง

ทั้งหมดนี้ ก็เพื่อให้เทพกระบี่เอาชนะเทพีอาเธน่าแล้วกลายเป็นผู้สืบทอดที่แท้จริง และได้ครอบครองมรดกสืบทอดของจักรพรรดิอสูรกระบี่อย่างที่ต้องการ

ซึ่งดูแล้วอีกฝ่ายก็ไม่ได้ทำให้จ้าวเทียนต้องผิดหวังเช่นกัน เพราะนอกจากจะตระหนักรู้ขอบเขตฟ้าดินแห่งกระบี่ได้สำเร็จ แม้แต่แก่นแท้กระบี่ก็ยังสามารถบรรลุถึงขั้นสูงอีกด้วย ซึ่งผลลัพธ์นี้เหนือกว่าที่จ้าวเทียนคาดการณ์เอาไว้มาก

สิ่งนี้เกิดจาก การที่เทพกระบี่ใช้ผลไม้ตรัสรู้เพื่อวัตถุประสงค์เพียงอย่างเดียว คือทำความเข้าใจขอบเขตกระบี่ขั้นสมบูรณ์ไม่สนใจสิ่งอื่น แตกต่างกับจ้าวเทียนที่พยายามตระหนักรู้สามแก่นแท้และทักษะอื่นๆไปพร้อมกัน

นี่จึงเป็นเหตุผลที่ชิ้นส่วนดวงจิตจักรพรรดิอสูรกระบี่ ยอมรับเทพกระบี่เป็นผู้สืบทอดที่แท้จริงอย่างรวดเร็ว ทั้งสองฝ่ายมีเจตจำนงที่สอดคล้องกันเป็นอย่างมาก

ไม่ว่าจะเป็นจักรพรรดิอสูรกระบี่หรือตัวเทพกระบี่เอง ต่างก็หลงใหลในวิถีกระบี่จนยินดีละทิ้งทุกอย่าง ทั้งอำนาจ ทรัพย์สมบัติ ความรัก ครอบครัว เพื่อบรรลุสู่จุดสูงสุด

ไม่เหมือนกับเทพีอาเธน่า ที่หวังใช้ชิ้นส่วนดวงจิตจักรพรรดิอสูรกระบี่เป็นเครื่องมือ เพื่อให้ได้มาซึ่งอำนาจความแข็งแกร่งที่ต้องการ

ฉัวะ!ๆๆๆๆ เปรี้ยง!ๆๆๆ

หลังใช้พยุหะกระบี่นับแสนล้อมกักศัตรูไว้ด้านในเกือบครึ่งชั่วโมง เทพกระบี่รู้สึกได้เลยว่านี่เป็นคู่ต่อสู้ที่ตึงมือเป็นอย่างมาก

ฝ่ายตรงข้ามเหนือกว่าตัวเขาแทบทุกด้าน ตั้งแต่เรื่องความแข็งแกร่ง ความเร็ว ตลอดจนประสบการณ์ต่อสู้

ในตอนแรก ถึงแม้เทพีอาเธน่าจะรู้สึกตกตะลึงในการเปลี่ยนใบไผ่นับแสนให้เป็นพยุหะกระบี่อยู่บ้าง แต่เธอก็สามารถตั้งสติให้เตรียมพร้อมรับมือได้อย่างรัดกุม

ด้วยหอกแห่งรุ่งอรุณในมือขวากับโล่เอจีสซึ่งเป็นสุดยอดแห่งการป้องกันในมือซ้าย ทำให้เทพีอาเธน่าโดดเด่นทั้งรุกและรับ ยิ่งเมื่อรวมกับทักษะการต่อสู้อันแพรวพราว

มันก็ได้ส่งผลให้พื้นที่ห้าเมตรรอบตัวเธอ กลายเป็นอาณาเขตป้องกันที่สมบูรณ์แบบไร้จุดอ่อน ไม่มีการโจมตีใดของเทพกระบี่ล่วงล้ำเข้ามาได้แม้แต่ครั้งเดียว

“ นี่เจ้า คิดจะใช้วิธีการน่ารังเกียจเช่นนี้ ไปอีกนานแค่ไหน ” เทพีอาเธน่าร้องตะโกนขึ้นด้วยความเดือดดาล พร้อมกับใช้หอกในมือต้านทานระลอกคลื่นกระบี่อันแหลมคมนับแสน ที่พุ่งทะลวงเข้ามาไม่ให้พักหายใจ