ภาคสามบทที่่151 สืบทอดเจตนารมณ์

การทดสอบสุดท้ายของจักรพรรดิอสูรกระบี่ นับว่ายากเย็นแสนเข็ญอย่างแท้จริง หากไม่ใช่เพราะทรัพยากรล้ำค่าจำนวนมาก ซึ่งเป็นรางวัลจากการผ่านสี่ด่านทดสอบก่อนหน้า

และคุณสมบัติอันน่าตกตะลึงของแผ่นหินโกลาหล ต่อให้เทพกระบี่เสียเวลาอีกเป็นร้อยปีก็ยังไม่แน่ว่าจะทำได้สำเร็จ

เพราะในสามครั้งแรก ตัวเขาถึงกับถูกจิตสังหารของกองทัพเทพมารบดขยี้จนไม่เหลือซาก ก่อนจะได้ต่อกรกับร่างเงาจักรพรรดิอสูรกระบี่ด้วยซ้ำ

“ ดูเหมือนข้าจะเดิมพันได้ถูกต้องสินะ มีเพียงเคล็ดหนึ่งกระบี่ทลายไร้สิ้นสุดจึงจะเอาชนะคลื่นพยุหะกระบี่ทำลายล้างของจักรพรรดิอสูรกระบี่ได้ ” เทพกระบี่ถอนหายใจออกมาด้วยสีหน้าผ่อนคลาย

เดิมทีเทพกระบี่คิดว่าการทดสอบนี้ คือการลอกเลียนแบบกระบวนท่าของจักรพรรดิอสูรกระบี่ให้สมบูรณ์ที่สุด

ซึ่งความล้มเหลวทั้งสิบเจ็ดครั้งก็พิสูจน์แล้วว่านั่นเป็นทางเลือกที่ผิด เพราะไม่ว่าจะเป็นยอดอัจฉริยะมาจากไหน ก็ไม่มีทางเอาชนะผู้คิดค้นเคล็ดวิชาได้แน่นอน

แวบ!

แสงสีขาวได้ระเบิดขึ้นอีกครั้ง จากนั้นดวงจิตของเทพกระบี่ก็กลับคืนสู่ร่างกาย ในท่วงท่าที่กำลังยืนใช้มือสัมผัสแผ่นหินโกลาหลเหมือนเดิม

ครืนนน! เพล้ง!

โลกมิติแห่งความมืดมิดทั้งหมดสั่นสะเทือน ก่อนที่จะเริ่มแตกกระจายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยเหมือนเศษกระจก หลงเหลือเพียงแผ่นหินโกลาหลและประตูสีดำบานหนึ่ง

“ หืม รางวัลของด่านทดสอบนี้คือเคล็ดวิชากับแผ่นหินโกลาหลงั้นรึ ” พูดจบ เทพกระบี่ก็เก็บแผ่นหินโกลาหลไว้ในแหวนมิติ แล้วรีบหายเข้าไปในประตูมิติทันที

วูป!

ร่างของเทพกระบี่ปรากฏขึ้นภายในมหาวิหารโบราณเก่าแก่ ที่เต็มไปด้วยคราบเลือดและร่องรอยความเสียหายจากคมดาบและกระบี่ ราวกับเพิ่งผ่านสงครามอันดุเดือดครั้งใหญ่

“ ช่างเป็นรังสีสังหารที่เกรี้ยวกราดรุนแรงจริงๆ แม้จะผ่านกาลเวลามาเนิ่นนานก็ยังไม่สลายไป ” เทพกระบี่เดินลึกเข้าไปในวิหารเรื่อยๆ ขณะเดียวกันก็สังเกตุร่องรอยการต่อสู้ที่ถูกทิ้งไว้ไปพร้อมกัน

จนกระทั่งเมื่อเขาเดินไปถึงห้องโถงด้านในสุด ก็เห็นแผ่นป้ายขนาดใหญ่อยู่เหนือบัลลังก์ที่ว่างเปล่าตรงกลางห้อง มันถูกยกสูงจากพื้นด้วยบันไดที่ถูกสร้างจากเศษกระบี่ที่แตกหัก

“ มหาวิหารราชันกระบี่งั้นรึ หรือที่นี่ก็คือตระกูลฟ่าน หนึ่งในสามตระกูลใหญ่แห่งแดนสวรรค์บรรพกาล ” เทพกระบี่อ่านตัวอักษรที่อยู่บนป้ายด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

เขารู้ดีว่าตระกูลฟ่านเป็นต้นกำเนิดของจักรพรรดิอสูรกระบี่ และก็เป็นศัตรูที่กล้าแข็งที่สุดด้วย เรียกได้ว่าทั้งสองฝ่ายบ่มเพาะความแค้นกันมาอย่างลึกล้ำ จนไม่อาจอยู่ร่วมฟ้าเดียวกันเลยทีเดียว

ในขณะที่เทพกระบี่เริ่มหันมองรอบกาย ด้วยไม่รู้ว่าตนควรทำสิ่งใดต่อ เปลวเพลิงสีฟ้าก็ถูกจุดติดขึ้นมาทั่วทั้งวิหาร เงาร่างของยอดฝีมือมากมายค่อยๆแสดงตัวออกมา

นี่คือภาพเหตุการณ์ในอดีต เมื่อครั้งจักรพรรดิอสูรกระบี่บุกเดี่ยวเข้าเข่นฆ่าสังหารศัตรูเพียงลำพัง เนื่องมาจากคนรักและครอบครัวของเขาได้ถูกฝ่ายตรงข้ามจับกุมตัวไว้

จนสุดท้ายก็แทบจะพินาศไปด้วยกันจนหมดสิ้น นอกจากจักรพรรดิอสูรกระบี่ที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสกับผู้นำตระกูลฟ่านที่หลบหนีไปในเวลานั้น ก็ไม่มีผู้ใดรอดชีวิตอีก

“ ผู้สืบทอดแห่งจักรพรรดิอสูรกระบี่เอ๋ย จงเอ่ยนามของเจ้าออกมา ”

!!

เสียงที่ดังขึ้นโดยไม่ทันตั้งตัว และร่างของบุรุษชุดดำที่ปรากฏตัวนั่งอยู่บนบัลลังก์อย่างสง่างาม ทำให้เทพกระบี่สีหน้าเปลี่ยนไปทันที

เพราะเขาจำได้ฝังใจว่าชายคนนี้ คือผู้มอบความพ่ายแพ้ให้กับตนตลอดระยะเวลาหนึ่งปีที่ผ่านมา หรือก็คือจักรพรรดิอสูรกระบี่นั่นเอง

แต่มันจะเป็นไปได้อย่างไร อีกฝ่ายสิ้นชีพไปตั้งแต่มหาสงครามเทพมารเมื่อหนึ่งล้านปีก่อนแล้วไม่ใช่เหรอ ชิ้นส่วนดวงจิตที่อยู่กับเขาเป็นหลักฐานที่ดีที่สุด

“ ผู้น้อยมีนามว่า ฟงอู๋หยางขอรับ ” เทพกระบี่โค้งตัวคารวะอย่างนอบน้อม เขามั่นใจแล้วว่าจักรพรรดิอสูรกระบี่ที่อยู่ตรงหน้าไม่ใช่ร่างเจตจำนง อีกทั้งยังไม่ไม่ใช่ร่างแยกหรือร่างอวตารแน่นอน