ภาคสามบทที่่16 ระเบิดความโกรธ

พันธมิตรเฉพาะกิจของผู้ถูกเลือกคนอื่นๆ ที่ถูกตั้งขึ้นเพื่อจัดการจ้าวเทียน โดยเนื้อแท้แล้วเป็นการร่วมมือแบบผิวเผิน ในบรรดาพวกเขาแต่ละคนก็ยังต้องแข่งขันกันเอง เนื่องจากผู้ชนะมีได้เพียงเดียว

เพราะสุดท้าย ใครก็ตามที่เป็นคนเอาชนะจ้าวเทียนถึงจะได้ทุกอย่างมาครอบครอง

ด้วยเหตุนี้ ราชันจอมเวทเมอร์ลินเลยไม่ได้เปิดเผยข้อมูลของตุ๊กตาหมีตัวนั้นออกไป และก็ไม่ได้ส่งคนของตนเองไปหยั่งเชิงด้วย เนื่องจากต้องการรักษาขุมกำลังของตัวเองไว้ สำหรับการต่อสู้ครั้งสุดท้าย

“ จงจำไว้…ห้ามสังหารฝ่ายตรงข้ามโดยเด็ดขาด หากรู้ตัวว่าสู้ไม่ไหวก็ตะโกนยอมแพ้ออกมาดังๆ ฉันจะรีบเข้าไปหยุดการต่อสู้ทันที ต่อให้ต้องทำพันธสัญญาผู้รับใช้เป็นเวลาสี่ปี ก็ยังดีว่าตายไปแบบไร้ค่า เข้าใจไหม ” อ๋าวเฟิงพูดย้ำขึ้นพร้อมกับโบกมือเบาๆ เคลื่อนย้ายทุกคนที่ไม่เกี่ยวข้องออกไปยังสถานที่ห่างไกล

ทำให้พื้นที่สนามประลองอันกว้างใหญ่เหลือเพียงคู่ต่อสู้ทั้งสี่คนเท่านั้น

“ ขอฉันเลือกคู่ต่อสู้ก่อนก็แล้วกัน เธอไม่มีปัญหาใช่ไหม ” อเล็กซัสพูดออกมาด้วยท่าทีมั่นใจ สายตาเขากวาดมองไปฝ่ายตรงข้ามอย่างดุดัน

“ แล้วแต่นายเลย แต่อย่าแพ้เร็วนักล่ะ เดี๋ยวจะผิดวัตถุประสงค์ของพวกเรา ” อลิซาเบธพูดเย้ยหยันกลับไปเบาๆ เธอกางปีกค้างคาวสีดำขนาดใหญ่ขึ้น แล้วบินขึ้นไปบนฟ้ารอชมการต่อสู้ห่างๆ

“ เหอะ! เธอควรจะห่วงตัวเองดีกว่ามั้ง ” อเล็กซัสตอบกลับไปอย่างเย็นชา จากนั้นเขาก็ชี้นิ้วไปทางตุ๊กตาหมีที่โฮ่วอี้อุ้มอยู่

“ ฉันเลือกสู้กับแก…ไอตัวเล็ก! ”

!!

คิ้วของจ้าวเทียนกระตุกทันที เมื่อได้ยินคำพูดต้องห้ามหลุดออกมาจากปากฝ่ายตรงข้าม เท่าที่จำได้ศิษย์พี่หญิงจะรังเกียจพวกที่ยกเอารูปร่างเธอมาเป็นประเด็นที่สุด

“ หึหึ แกเรียกฉันว่าอะไรนะ ” หลินซูซินพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชา เธอบินออกมาจากมือของโฮ่วอี้ พร้อมปลดปล่อยกลิ่นอายอันน่าขนหัวลุกออกมา

“ ฉันพูดผิดตรงไหน …หรือจะให้เรียกแกว่า ไอตุ๊กตาหมีตัวจ้อยดีล่ะ ” อเล็กซัสถือกำเนิดมาในเผ่าพันธุ์อสูรกายยักษ์ที่มีร่างกายใหญ่โต เขาจึงนึกดูถูกสิ่งมีชีวิตขนาดเล็กที่ดูอ่อนแอเป็นที่สุด

‘ ดูเหมือนฉันจะกระตุ้นให้มันโกรธสำเร็จ มิติแห่งนี้ถูกตั้งข้อจำกัดพลังเอาไว้ ต่อให้อีกฝ่ายจะแข็งแกร่งแค่ไหน ก็ไม่มีทางเอาชนะร่างกายอันทรงพลังของฉันได้ง่ายๆแน่นอน ที่เหลือก็แค่ต่อสู้ถ่วงเวลาให้คนอื่นๆได้เก็บข้อมูลเท่านั้น ’

จากผู้ติดตามทั้งสองของจ้าวเทียน อเล็กซัสคิดว่าหลินซูซินสู้ด้วยง่ายที่สุดแล้ว เพราะเขาสามารถมองเห็นระดับพลังของเธอได้ แตกต่างจากชายลึกลับที่ตรวจสอบอะไรไม่ได้เลย นี่จึงเป็นเหตุผลที่เขาเลือกเธอเป็นคู่ต่อสู้

ทางด้านโฮ่วอี้ที่เห็นศิษย์หลานบินออกไปสู้แล้ว เขาก็ถอนหายใจเบาๆให้กับการรนหาที่ตายของฝ่ายตรงข้าม ถึงแม้จะอยู่ด้วยกันไม่นาน แต่เขาก็มอกออกว่าหลินซูซินเป็นคนเจ้าคิดเจ้าแค้นมากเลยทีเดียว

“ ปากสุนัขไม่มีงาช้างงอกเงยจริงๆ ฉันตัดสินใจแล้วว่าจะเลาะฟันแกออกให้หมดทุกซี่ จะได้ไม่ต้องไปเห่าหอนสร้างความรำคาญให้ใครอีก ” หลินซูซินพูดขึ้นเสียงดัง

“ จะเลาะฟันฉันงั้นเหรอ ไว้ให้แกเห็นร่างจริงฉันก่อนเถอะ อยากรู้นักว่าจะทำอย่างที่พูดได้หรือเปล่า ”

สิ้นเสียง อเล็กซัสก็ระเบิดคลื่นพลังงานสีแดงที่เต็มไปด้วยความบ้าคลั่งออกมา ทำให้ร่างกายของเขาขยายขนาดขึ้นอย่างรวดเร็วจนสูงเกือบพันเมตร

โฮกกก!

ปากที่อ้ากว้างเต็มไปด้วยเขี้ยวอันแหลมคม และมือเท้าเปลี่ยนเป็นกงเล็บดุจสัตว์ร้าย เกล็ดสีดำปกคลุมผิวกายทั้งหมด พร้อมกับศีรษะอีกแปดหัวที่งอกเพิ่มออกมาจากแผ่นหลัง

บูมมม!

เมื่อร่างอสูรยักษ์ในตำนานไฮดราเก้าหัวปรากฏขึ้น อาณาเขตหมื่นเมตรรอบตัวหลินซูซินก็เกิดเป็นภาพลวงตาของบึงน้ำสีดำขนาดใหญ่ มันเต็มไปด้วยพลังงานด้านลบ ที่สามารถกัดกร่อนร่างกายของศัตรูได้

“ ว่ายังไงล่ะไอตัวเล็ก เข้ามาถอนฟันฉันซิ ”

หัวทั้งเก้าของอเล็กซัสพูดออกพร้อมกัน ทั้งยังจงใจเปิดเผยคมเขี้ยวอันแหลมคมให้อีกฝ่ายเห็นอย่างท้าทาย จากนั้นก็พ่นเปลวเพลิงสีเขียวโจมตีออกมาทันที

ฮูมมมม!

เพลิงพิษซึ่งมีอานุภาพกัดกร่อนอย่างรุนแรง ถาโถมเข้าใส่หลินซูซินจากเก้าทิศทาง ไม่เปิดโอกาสให้เธอได้หลบหนี

ทันใดนั้น

ครืนนน!

ตุ๊กตาหมีที่ดูไร้พิษสงในสายตาอเล็กซัส ได้ระเบิดเปลวไฟสีฟ้าออกมา เผาไหม้เพลิงพิษของเขาจนสลายหายไปในอากาศ

วูปปปป!

ร่างตุ๊กตาหมีขยายขนาดขึ้นจนสูงเกือบสามพันเมตร ใหญ่กว่าไฮด้าเก้าหัวถึงสามเท่า กรงเล็บอันแหลมคมงอกออกมาจากแขนทั้งสองข้าง ดวงตาของมันเต็มไปด้วยเปลวเพลิงสีฟ้าลุกโชติช่วง

ออร่าที่ตุ๊กตาหมีขนาดยักษ์ปลดปล่อยออกมา ทำให้ผู้ถูกเลือกทุกคน ต้องสยิวกายขึ้นด้วยความหนาวเหน็บ

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงอเล็กซัสที่เผชิญหน้าโดยตรง เพียงแค่สัมผัสโดนเปลวเพลิงสีฟ้า เขาก็รีบถอยหลังเว้นระยะห่างด้วยความหวาดกลัว

นี่คือจุดเด่นของเผ่าพันธุ์วิญญาณ เปลวเพลิงสีฟ้าที่พวกเขาปลดปล่อยออกมา สามารถเผาผลาญดวงวิญญาณได้โดยตรง จึงเป็นที่หวั่นเกรงของสิ่งมีชีวิตทุกเผ่าพันธุ์