ภาคสามบทที่่165 ตัดโชคชะตา

บนแดนสวรรค์ แม้กองกำลังของเหล่าเทพจะพ่ายแพ้จนถูกขับไล่ออกจากโลกมนุษย์ แต่พวกเขาก็ยังเฝ้าคอยสังเกตการณ์ความเคลื่อนไหวของจ้าวเทียนอย่างใกล้ชิด เนื่องจากมีหนึ่งในผู้นำระดับสูงถูกจับกุมตัวเอาไว้อยู่

โดยจะเป็นการรวมตัวประชุมกันสองสถานที่ ก็คือวังสวรรค์ของมหาเทพอวี่หวงและอาณาจักรเทวะตำนานของราชันเทพโอดิน

ทางด้านฝ่ายมหาเทพอวี่หวงนั้น เพียงรอรับชมเรื่องสนุกไม่ได้วิตกหรือทุกข์ร้อนอะไรมากมาย แตกต่างกับราชันเทพโอดินที่กำลังเดือดดาลจนแทบบ้า เพราะต้องทนเห็นร่างอวตารตนเองถูกลงทัณฑ์อย่างโหดร้าย สูญเสียทั้งศักดิ์ศรีและเกียรติยศชื่อเสียง

“ บัดซบ! พวกสตรีสารเลวนั่น ตอนอยู่ในโลกมิติมายาข้าก็ไม่ได้ลงมือสังหารผู้ใดแม้แต่คนเดียว เหตุใดจึงต้องหยามเหยียดข้าถึงเพียงนี้ ทั้งที่ไม่เคยมีความแค้นกันมาก่อน ”

ตูมมม!

เทพโอดินร้องตะโกนออกมาเสียงดัง พร้อมกับตบฟาดฝ่ามือใส่ที่วางแขนบนบัลลังก์อย่างรุนแรง ส่งผลให้พระราชวังแอสการ์ดทั้งหมดสั่นสะเทือน

เทพโอดินรู้สึกสับสนมาก ถ้าให้พูดกันตามตรง ผู้ที่อีกฝ่ายสมควรแค้นที่สุด น่าจะเป็นตัวการใหญ่อย่างมหาเทพอวี่หวงไม่ใช่เหรอ แล้วจะมากำหนดเป้าหมายที่ตนเองเพื่ออะไร

“ โอดิน ท่านแน่ใจนะ ว่าไม่ได้แอบทำอะไรนอกเหนือไปจากแผนการที่พวกเราวางไว้ ” เทพโอซีริสถามขึ้นอย่างครางแคลงใจ

เขารู้สึกว่า พักหลังๆมานี่เทพโอดินเริ่มมีนิสัยเปลี่ยนไปอย่างชัดเจน ไม่ได้น่ายกย่องนับถือเหมือนในอดีตอีกแล้ว

“ เจ้าหมายความว่าไง ก็เห็นอยู่ชัดๆว่าเวลามีอะไรพวกเราก็ปรึกษากันเสมอ แม้แต่เรื่องข้อตกลงของมหาเทพอวี่หวงข้าก็ไม่เคยปิดบังพวกเจ้า ” เทพโอดินตอบกลับไปอย่างเย็นชา น้ำเสียงของเขาดูหยาบกระด้างเป็นอย่างมาก

“ พวกท่านสงบใจไว้ก่อน แทนที่พวกเราจะมาโทษกันเอง ควรเอาเวลาไปคาดเดาจุดประสงค์แท้จริงของฝ่ายตรงข้ามมากว่า ” เทพีอามาเทราสุพูดขึ้นด้วยสีหน้าจริงจัง

เธอไม่คิดว่าคนอย่างจ้าวเทียน จะจับเทพโอดินมาทรมานเพื่อความสะใจเท่านั้น มันจะต้องมีเหตุผลอื่นแอบแฝงอยู่แน่นอน

“ จุดประสงค์แท้จริง? หรือเจ้ากำลังจะบอกว่า ที่อีกฝ่ายไม่ยอมสังหารข้าในทันที เพราะต้องการเก็บร่างอวตารนี้ไว้เพื่อต่อรองกับข้างั้นเหรอ ”

“ มันไร้ประโยชน์เจ้าก็รู้ ข้าได้ตัดสินใจละทิ้งร่างอวตารบนโลกมนุษย์เรียบร้อย ต่อให้มันเป็นร่างอวตารสูงสุดที่มีดวงวิญญาณของข้าอยู่ถึงสามส่วนก็ตาม แต่การทำลายมันก็ไม่ได้ส่งผลคุกคามต่อข้ามากเท่าไหร่นัก ”

“ แค่กินใบอ่อนของมหาพฤกษาอิกดราซิล แล้วเข้าไปแช่ตัวฝึกฝนในน้ำพุแห่งความเยาว์วัยซักสองสามเดือน ข้าก็จะฟื้นฟูกลับคืนสู่สภาพสมบูรณ์ดังเดิมแน่นอน ”

สิ่งที่เทพโอดินพูดมานั้นดูสมเหตุสมผลเป็นอย่างมาก การตัดสินใจบุกโลกมนุษย์ในครั้งนี้มีความเสี่ยงเหนือกว่าครั้งไหนๆ พวกเขาก็เลยไม่ได้พกสมบัติมีค่าอะไรลงไปมากนัก นอกจากอาวุธเครื่องป้องกันและโอสถฟื้นฟูเล็กน้อย

โดยเฉพาะผู้ที่ใช้อวตารของยุทธภัณฑ์ระดับพระเจ้าถึงสามชิ้นอย่างเทพโอดิน เรียกได้ว่าแทบจะจุติลงไปบนโลกมนุษย์แบบตัวเปล่าๆเลย นอกจากเสื้อผ้าสวมใส่ไมกี่ชิ้น ก็ไม่มีสมบัติติดตัวอะไรให้พอใช้เป็นเครื่องต่อรองอีก

“ โอดิน ถึงขนาดนี้แล้วท่านยังนึกดูถูกจ้าวเทียนอยู่อีกงั้นรึ ชายคนนี้น่ากลัวกว่าที่พวกเราเห็นมากนัก ” เทพโอซีริสพูดแย้งขึ้น

“ หืม นี่เจ้าคงไม่ได้กำลังคิดว่า เหตุผลที่จ้าวเทียนกักขังร่างอวตารของข้าเอาไว้บนโลกมนุษย์ ก็เพื่อใช้มันหาวิธีสังหารข้าหรอกนะ หึหึ ” เทพโอดินแสร้งพูดด้วยน้ำเสียงติดตลก

แต่น่าเสียดายที่เทพโอซีริสและเทพีอามาเทราสุไม่มีอารมณ์จะขำด้วย สีหน้าของทั้งคู่ดูจริงจังเป็นอย่างมาก ราวกับคิดเห็นตามที่เทพโอดินบอกจริงๆ