ภาคสามบทที่่20 คิดจะแย่งคนรักฉันงั้นเหรอ

ถึงแม้คำว่าหญิงรับใช้ส่วนตัว ในสังคมปัจจุบันที่เคารพสิทธิมนุษยชนจะเลิกใช้ไปแล้ว แต่ถ้าย้อนกลับไปในอดีต มันคือตำแหน่งที่ดูแลเรื่องราวทุกอย่างของผู้เป็นนาย ตั้งแต่การใช้ชีวิตประจำวัน หน้าที่การงาน รวมไปถึงเรื่องบนเตียงด้วย

ทำให้ชายหนุ่มรุ่นเยาว์อย่างหวังซินหยางและเฉินจิ้ง ที่ได้ยินคำพูดของอลิซาเบธ ก็อดคิดไปในแนวทางเดียวกันไม่ได้ ว่าเจ้านายของพวกเขากำลังจะสร้างฮาเร็มใช่ไหม

“ เป็นความจริงเหรอ… ” ลี่เหยาเหยาถามออกมาเสียงเบา หญิงสาวคนอื่นเองก็รอคอยคำตอบเช่นเดียวกัน แต่ในใจของพวกเธอก็ยังคงเชื่อมั่นในตัวเขาอยู่

“ จริงแท้แน่นอน พวกเราทุกคนทำพันธสัญญากับนายท่านแล้ว ในช่วงเวลาสี่ปีหลังจากนี้ ทั้งร่างกายและจิตวิญญาณของพวกเราจะเป็นของนายท่าน ขอเพียงสั่งมาคำเดียวแม้แต่ชีวิตก็มอบให้ได้ และจะไม่มีวันทรยศหักหลังเด็ดขาด ” สฟิงซ์พูดขึ้นด้วยสีหน้าจริงจัง จากนั้นตรงกลางหน้าผากของเธอก็ปรากฏสัญลักษณ์พันธสัญญาออกมา เพื่อสนับสนุนคำพูดของเธอ

“ หยุดล้อเล่นได้แล้ว พวกเธอจะมาอยู่ที่นี่ในฐานะตัวแทนของขุมกำลังต่างๆ ไม่ได้มาเป็นหญิงรับใช้ส่วนตัวอะไรของฉันทั้งนั้น ” จ้าวเทียนรีบขัดขึ้นทันที ก่อนที่เรื่องมันจะบานปลายกว่าเดิม

ซึ่งคำพูดของเขาก็มีน้ำหนักเป็นอย่างมาก ทำให้บรรยากาศที่เริ่มจะหนักอึ้งดูผ่อนคลายลง แต่ทว่าพวกอลิซาเบธกลับไม่ต้องการให้เป็นแบบนั้น

“ พวกเราไม่ได้ล้อเล่น เรื่องนี้ต้องพูดคุยกันให้ชัดเจน ผู้ที่จะออกคำสั่งกับพวกเราได้มีเพียงนายท่านจ้าวเทียนเท่านั้น สถานะของหญิงรับใช้ส่วนตัวแม้จะดูต้อยต่ำ แต่เมื่อพบเจอเจ้านายที่ดี ก็จะเป็นหลักประกันชีวิตของพวกเราต่อจากนี้ได้ ” อลิซาเบธยังคงยืนยันคำเดิม ซึ่งหญิงสาวอีกสี่คนที่เหลือก็พยักหน้าตามทันที

“ ท่านอาจารย์เมอร์ลินได้กำชับฉันมาแล้ว ว่าให้ทำหน้าที่ของตนเองให้ดีที่สุด ไม่ว่าคุณต้องการอะไร ขอเพียงไม่ส่งผลกระทบถึงสภาเวทย์มนต์แห่งตะวันตก ก็ให้ยินยอมทำตามแต่โดยดี ” มอร์แกน เลอ เฟย์พูดออกมาตามตรง

ใจจริงเธอก็ไม่อยากลดศักดิ์ศรีตนเองถึงเพียงนี้ แต่เพราะสถานการณ์มันบังคับไม่ว่าสิ่งใดเสียสละได้ก็ต้องยอมเสียสละ ซึ่งหญิงสาวคนอื่นๆเองก็เช่นเดียวกัน แต่ละคนล้วนเป็นตัวตนระดับสูงในเผ่าพันธุ์ของตน

ย่อมไม่มีใคร…อยากลดตัวลงมากลายเป็นหญิงรับใช้ของคนอื่นอยู่แล้ว

ซึ่งเหตุผลที่พวกเธอต้องทำแบบนี้ ก็เป็นเรื่องที่เข้าใจได้ง่ายมาก นั่นก็คือเพื่อความอยู่รอด การที่ต้องถูกจ้าวเทียนควบคุมความเป็นความตายไว้ถึงสี่ปี จะมีหลักประกันอะไรที่ดีไปกว่าการใช้ความสัมพันธ์ชายหญิงผูกมัดเขาเอาไว้ เพื่อไม่ให้เขาส่งพวกเธอไปตายหรือคิดร้ายต่อเผ่าพันธุ์และขุมกำลังของพวกเธอ

ซึ่งเรื่องนี้มันก็ไม่ได้แย่เสมอไป เพราะจ้าวเทียนนั้นทั้งหล่อเหลา เยาว์วัยและมากความสามารถ การยอมสยบให้เขาไม่ถือเป็นการฝืนใจของพวกเธอนัก อย่างไรซะกฎเกณฑ์ของโลกใบนี้ก็คล้อยตามผู้ที่แข็งแกร่งอยู่แล้ว

บางที…นี่อาจจะเป็นโอกาสดีของพวกเธอเสียด้วยซ้ำ

แต่ในขณะที่บรรยากาศกำลังตึงเครียด ทันใดนั้นฟ้าก็ได้ส่งตัวช่วยสองคนลงมาให้จ้าวเทียน ซึ่งก็ไม่รู้ว่าจะทำให้สถานการณ์ดีขึ้นหรือยุ่งเหยิงมากกว่าเดิม

“ หืม…ฉันก็ว่าได้กลิ่นตุๆ ที่แท้ก็เป็นพวกปีศาจสาวต่างชาตินี่เอง ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่ชายแดนประเทศของเราปล่อยให้พวกนี้หลุดเข้ามาได้ ” ซูต๋าจี่เดินเหยียบอากาศลงมาจากท้องฟ้าเหมือนเทพธิดา ทั้งเสน่ห์และรูปร่างของเธอไม่เป็นรองอลิซาเบธแม้แต่น้อย

“ มีปัญหาอะไรกันเหรอ ” ไป๋ซู่เจินถามขึ้นอย่างสงสัย ทั้งเธอและซูต๋าจี่เพิ่งกลับมาจากการไปเยี่ยมเสี่ยวชิงกับต้วนมู่เฉียนเลยไม่รู้เรื่องราวที่เกิดขึ้น แต่ด้วยประสบการณ์อันยาวนานก็พอคาดเดาได้หลายส่วน

“ เรื่องมันเป็นแบบนี้ค่ะ… ” โม่ปิงหยูรีบบอกเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดให้ฟังทันที ซึ่งนั่นก็ทำให้ซูต๋าจี่ที่ไม่ชอบหน้าอีกฝ่ายเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ยิ่งแสดงท่าทีเป็นศัตรูเข้าไปใหญ่

‘ เหอะ! นางแมวขโมยพวกนี้ คิดจะมาตัดหน้าฉันงั้นเหรอ ’

วูป!

ซูต๋าจี่ปลดปล่อยหางทั้งเก้าออกมา กลับคืนสู่ร่างแท้จริงของนางพญาจิ้งจอกเก้าหาง จากนั้น ก็เดินมาหยุดลงตรงด้านข้างลี่เหยาเหยาแล้วพูดขึ้นอย่างจริงจัง

“ คิดจะมาเป็นหญิงรับใช้ส่วนตัวของจ้าวเทียนงั้นเหรอ ถามพวกเราหรือยังว่าอนุญาตหรือเปล่า ”

!!

จ้าวเทียนเอามือก่ายหน้าผาก นึกแล้วว่าคำพูดที่ออกจากปากอีกฝ่ายย่อมไม่ใช่เรื่องดีแน่นอน ซึ่งเมื่อเขาลองหันไปดูอีกด้าน ก็พบว่าอาจารย์ปู่กับศิษย์พี่หญิงได้พาคนที่ไม่เกี่ยวข้องถอยออกไปชมดูเรื่องสนุกแล้ว

ปล่อยให้จ้าวเทียนยืนอยู่ตรงกลาง ขนาบข้างไปด้วยสาวงามฝั่งละหกคน…

ชิ้ง!

เหมือนมีประกายไฟเกิดขึ้นกลางอากาศ ต้องบอกเลยว่าความแข็งแกร่งของทั้งสองฝ่ายนั้นทัดเทียมกัน ล้วนแต่อยู่ในระดับครึ่งก้าวเซียนนภาทั้งสิ้น ถ้าต่อสู้กันขึ้นมาจริงๆ คฤหาสน์ของจ้าวเทียนได้กลายเป็นฝุ่นแน่นอน

“ หมายความว่ายังไง ที่ต้องถามพวกคุณก่อน พวกคุณมีความสัมพันธ์ยังไงกับนายท่านของพวกเรางั้นเหรอ ”อลิซาเบธเป็นฝ่ายพูดขึ้นก่อน

คำถามนี้นับว่าตรงประเด็นมาก ทั้งยังจี้ไปที่จุดอ่อนของกงเสี่ยวเหมยอย่างจัง ทำให้เธอชะงักไปครู่หนึ่ง

แต่ทว่า…มันกลับไม่อาจทำอะไรซูต๋าจี่ได้

ครืนน!

คลื่นพลังอันอ่อนหยุ่นสายหนึ่งได้ผลักลี่เหยาเหยาให้ก้าวไปข้างหน้าโดยไม่ทันตั้งตัว พร้อมกับเสียงของซูต๋าจี่ที่ดังตามออกมา

“ นั่นมันก็แน่นอนอยู่แล้ว…เพราะหัวหน้ากลุ่มของพวกเราเป็นว่าที่ภรรยาของจ้าวเทียนยังไงล่ะ ”

!!

ลี่เหยาเหยารู้สึกหัวเราะก็ไม่ได้ร้องไห้ก็ไม่ออก นี่เธอกลายเป็นหัวหน้ากลุ่มตั้งแต่เมื่อไหร่ แถมยังโดนผลักดันให้ออกมารับหน้าซะอย่างนั้น