ภาคสามบทที่่211 ศึกสามจักรพรรดิ จบ

ค่ายกลยี่สิบแปดดารา ช่างสมกับเป็นมหาค่ายกลเทวะในตำนานอย่างแท้จริง อานุภาพของมันแม้แต่ห้วงมิติจักรวาลคู่ขนานก็ยังแบกรับไม่ไหว

จนทำให้ทั้งจักรพรรดินีหลินซินเยว่ และมหาเทพจูเซียนต้องคอยใช้พลังของตัวเองถ่วงดุลเอาไว้ ไม่ให้สนามรบแห่งนี้ต้องพังทลายไปเสียก่อน

“ แย่แน่ ดูท่าพลังโจมตีของค่ายกลจะยังไม่เพียงพอ สิ่งที่ทั้งสองใช้อยู่ก็คือสมบัติป้องกันระดับพระเจ้าที่ถูกสร้างขึ้น จากดวงวิญญาณอสูรเทวะต้นกำเนิดยุคบรรพกาล หากไม่ใช่การโจมตีที่อยู่เหนือกว่าจักรพรรดิเทพระดับสูง ก็คงไม่อาจทำลายมันได้ ” มหาเทพจูเซียนพูดขึ้นอย่างเคร่งเครียด

โดยปกติสมบัติพวกนี้ สมควรจะถูกทำลายไปตั้งแต่มหาสงครามเทพมารในอดีตแล้ว การที่มันยังหลงเหลือมาถึงยุคสมัยปัจจุบัน ก็ต้องเกี่ยวข้องกับเต๋าแห่งสวรรค์แน่นอน

“ เหนือกว่าจักรพรรดิเทพระดับสูงงั้นเหรอ ? ก็พอมีหนทางอยู่ แต่ท่านก็ต้องช่วยเหลือข้าอีกแรง ” จักรพรรดินีหลินซินเยว่พูดออกมาเบาๆ ก่อนจะใช้แก่นแท้หยินหยางดูดกลืนพลังของมหาเทพจูเซียน โดยไม่สนคำยินยอมจากอีกฝ่าย

“ นี่เจ้า กล้า… ” พูดได้เพียงเท่านี้ ร่างทิพย์ของมหาเทพจูเซียนก็แตกสลายไปอีกครั้ง เหมือนเป็นการเอาคืน ที่เขาปล่อยให้สหายร่วมรบต่อสู้คนเดียวมาเป็นเวลานาน

ทันใดนั้น

ครืนนน!

ค่ายกลยี่สิบแปดดาราทั้งหมดสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง จักรพรรดินีหลินซินเยว่ได้ควบคุมให้รังสีกระบี่นับล้านพุ่งเข้าใส่กายทิพย์ตัวเอง เพื่อดูดกลืนพลังงานดาราบริสุทธิ์พวกนั้นมาเป็นของตน

วิ้งงง

แสงกระบี่สีทองจำนวนมากมายสุดคณานับ เริ่มปรากฏขึ้นด้านหลังจักรพรรดินีหลินซินเยว่อย่างรวดเร็ว เหมือนเป็นการรวมตัวของดาราจักรอันยิ่งใหญ่ ซึ่งมีลักษณะคล้ายกับปีกหกคู่โบกสะบัดไปมาราวกับมีชีวิต

“ หมื่นวิถีหวนคืนสู่ต้นกำเนิด! ”

วูป!ๆๆ

จักรพรรดินีหลินซินเยว่ ละทิ้งตัวตนหายเข้าไปในห้วงเวลาอันไร้สิ้นสุด ก่อนที่ปีกกระบี่ทั้งหกคู่ของนางจะฉีกกระชากความว่างเปล่าออกเป็นเสี่ยงๆ

แล้วพุ่งทะยานผ่านช่องว่างระหว่างมหาเทพอวี่หวงกับพระยูไลไปในพริบตาเดียว ส่งผลให้ทั้งดอกบัวแก้วเจ็ดสีและม้วนภาพบรรพชนมังกรทองถูกทำลายลงในพริบตา

“ นี่มัน เป็นไปได้อย่างไร ” พระยูไลพูดออกมาด้วยความตกใจ กายทิพย์แห่งพุทธะของท่านถูกปีกกระบี่ตัดขาดออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ตกอยู่ในสภาพเลวร้ายกว่ามหาเทพอวี่หวงที่มีเกล็ดมังกรป้องกันมากนัก

วิ้งงง! ฉัวะ!ๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

แต่ยังไม่ทันที่พระยูไลจะได้รวบรวมพลังเพื่อสร้างกายทิพย์ขึ้นมาใหม่ จักรพรรดินีหลินซินเยว่ที่เพิ่งออกมาจากห้วงเวลาไร้สิ้นสุดก็ได้สลายปีกทั้งหกคู่

ปรากฏเป็นเกลียวคลื่นรังสีกระบี่จำนวนนับไม่ถ้วนระเบิดออกมาอย่างรุนแรง ซึ่งมันก็กลืนกินทั้งพระยูไลและมหาเทพอวี่หวงหายไปทันที

การโจมตีต่อเนื่องนี้รุนแรงเป็นอย่างมาก จนเกือบจะสังหารศัตรูทั้งสองไปพร้อมกัน ถ้าไม่ใช่เพราะจักรพรรดินีหลินซินเยว่ใช้พลังจนถึงขีดจำกัดไปเสียก่อน ส่งผลให้คลื่นรังสีกระบี่เริ่มอ่อนแรงอย่างช้าๆ

ทันใดนั้น

“ มังกรสวรรค์ทะลวงหมื่นภพ! ”

วิ้งงงง! บูมมม!

มหาเทพอวี่หวงใช้แสงศักดิ์สิทธิ์เก้าสีปกคลุมร่างกาย ยอมสูญเสียอายุขัยกระตุ้นสายเลือดบรรพบุรุษ เปลี่ยนร่างเป็นมังกรทองบรรพกาลเพื่อบดขยี้คลื่นรังสีกระบี่ทตรงหน้า แล้วพุ่งทะยานสวนกลับไปหาจักรพรรดินีหลินซินเยว่อย่างดุดัน

ถึงแม้จะถูกรังสีกระบี่ที่เหลืออยู่ฟาดฟันจนได้รับบาดแผลเต็มตัว แต่มหาเทพอวี่หวงก็สามารถแยกรับความเสียหายจนเข้าประชิดอีกฝ่ายได้สำเร็จ

เปรี้ยงงง! ตูมมม!

เกิดเสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว ร่างของจักรพรรดินีหลินซินเยว่ปลิวกระเด็นไปไกลส่งผลให้ห้วงมิติพังทลายต่อเนื่องเป็นทางยาว

ก่อนจะมีโซ่ตรวนหลายสิบเส้น ปลดปล่อยออกมาจากมังกรทอง ติดตามไปผนึกความเคลื่อนไหวของนางเอาไว้

“ ยูไล รีบจัดการนางเร็วเข้า ” มหาเทพอวี่หวงรีบตะโกนขึ้นอย่างร้อนรน เพราะไม่อาจหยุดยั้งฝ่ายตรงข้ามเอาไว้ได้นานนัก

แวบ!

จุดแสงนับล้านล้าน ถูกดึงดูดให้มารวมตัวกันเป็นพระพุทธรูปทองคำขนาดยักษ์ ใหญ่ยิ่งกว่าดวงอาทิตย์หลายสิบดวงเรียงซ้อนกัน

“ เก้าอักขระศักดิ์สิทธิ์ชำระมาร! ”

วิ้งงง!

ตัวอักษรสันสกฤตเก้าตัว ปรากฏขึ้นตรงหน้าพระพุทธรูป ก่อนจะเชื่อมต่อเป็นสัญลักษณ์สวัสดิกะสีทอง กระแทกใส่ม่านพลังคุ้มกายของจักรพรรดินีหลินซินเยว่จนแหลกสลาย

ตูมมม! อึก!

อาการบาดเจ็บ ของจักรพรรดินีหลินซินเยว่ครั้งนี้รุนแรงเป็นอย่างมาก มองเห็นกายทิพย์ของนางแตกร้าว จนพลังงานต้นกำเนิดรั่วไหลแพร่กระจายไปทั่วอาณาเขต

“ อาตมา จะช่วยให้ประสกพ้นทุกข์เอง ”

เสียงของพระยูไลดังก้องห้วงมิติจักรวาลคู่ขนาน ก่อนที่พระพุทธรูปขนาดยักษ์จะฟื้นคืนชีวิตแล้วตบฟาดฝ่ามือลงมาอย่างรุนแรง ราวกับต้องการบดขยี้จักรพรรดินีหลินซินเยว่ให้กลายเป็นผุยผงในคราวเดียว

แต่ในช่วงเวลานั้นเอง มหาเทพจูเซียนที่เพิ่งสลัดหลุดจากกรงผนึกอัสนีบาตร ก็ได้คว้ามือไปทางพระพุทธรูปและมหาเทพอวี่หวง

“ พลิกคว่ำสวรรค์! ”