ภาคสามบทที่่216 ตอบโต้กลับ!

นับตั้งแต่บรรลุขอบเขตเซียนทิพย์เก้าชั้นฟ้า จ้าวเทียนก็พิชิตศึกโดยไร้คู่มือเปรียบติดมาตลอด ไม่ว่าศัตรูจะเป็นร่างกลับชาติมาเกิดใหม่ของเทพีแห่งโชคชะตา หรือบรรพบุรุษผู้ยิ่งใหญ่แห่งราชวงศ์เทพเจ้าแอสการ์ด ตัวเขาก็เอาชนะมาได้อย่างไม่ยากเย็นนัก

แม้แต่ในครั้งนี้ เมื่อรู้ว่าจะต้องต่อกรกับร่างอวตารเต๋าสวรรค์ลำดับที่ห้า จ้าวเทียนก็ยังมีความมั่นใจเช่นเดิม จนเป็นสาเหตุให้เกิดความประมาทและพลาดท่าเสียทีในที่สุด

ซึ่งเหตุการณ์พลิกผันที่เกิดขึ้น ก็ทำให้พวกลี่เหยาเหยาเผลอส่งเสียงกรีดร้องออกมาโดยไม่รู้ตัว แต่ยังไม่ทันที่พวกเธอจะเคลื่อนไหว

จ้าวเทียนที่ร่างกายเต็มไปด้วยบาดแผล ก็ได้พุ่งทะยานกลับไปบนฟ้าเผชิญหน้ากับหมิงไท่หู่เสียก่อน เพราะอาการบาดเจ็บเพียงแค่นี้ ย่อมไม่อาจทำอะไรผู้ฝึกเคล็ดวิชาอมตะอย่างเขาได้อยู่แล้ว

“ ไม่ผิดแน่ เจ้าคือต้นเหตุที่ทำให้ราชวงศ์ภูติอัสนีถูกกวาดล้างไปสินะ ” เสวี่ยหลงพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชา พร้อมกับชี้หน้าฝ่ายตรงข้ามด้วยความโกรธ

“ หึหึ ก็ใครใช้ให้จักรพรรดิของพวกมันดื้อรั้นไม่ยอมเชื่อฟังข้าละ ” ฟ่านเจี้ยหลงหัวเราะอย่างเย้ยหยัน ก่อนจะพูดขึ้นต่อ

“ การจะเอาชนะผู้ฝึกเคล็ดวิชาหมื่นตะวัน ก็มีแต่ต้องครอบครองกายาโกลาหลของบรรพชนเผ่าพันธุ์ภูติอัสนี ซึ่งสามารถดูดกลืนพลังแห่งธาตุทั้งสี่ได้เท่านั้น ”

“ ข้าจึงตัดสินใจเดินทางไปขุดสุสานบรรพชนภูตอัสนี ที่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของพวกมันด้วยตนเอง สุดท้าย ไอพวกที่คิดต่อต้านข้าก็เลยถูกกวาดล้างไปจนหมด ”

“ สารเลวจริงๆ แม้แต่ญาติมิตรตนเอง เจ้าก็ยัง… ” เสวี่ยหลงไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาด่าทอฟ่านเจี้ยนหลงอีกต่อไป

เพราะจักรพรรดิภูติอัสนี ซึ่งถูกสังหารไปก็มีศักดิ์เป็นพ่อตาของอีกฝ่ายเอง ทำให้ตอนเกิดเรื่องขึ้น ไม่มีใครเคยคาดเดามาก่อนว่าจะเป็นฝีมือของฟ่านเจี้ยนหลง

“ ตอนนี้ข้าอยากจะรู้นัก ว่าผู้สืบทอดเคล็ดวิชาหมื่นตะวันรุ่นที่สิบ จะต่อสู้กับกายาโกลาหลที่ไม่เกรงกลัวเปลวเพลิงได้อย่างไร ” ฟ่านเจี้ยนหลงรู้สึกมั่นใจเป็นอย่างมาก เนื่องจากนี่คือกายศักดิ์สิทธิ์ในตำนาน ที่หลายร้อยล้านปีจะปรากฏขึ้นมาซักครั้ง

อันที่จริง หากไม่ติดที่ฟ่านเจี้ยนหลงครอบสายเลือดราชันกระบี่ฟ้าสามภพอยู่ก่อน บางทีเขาคงเลือกเปลี่ยนไปใช้กายาโกลาหลเองแล้ว

“ ปล่อยหมิงไท่หู่ให้เป็นหน้าที่ของข้าเอง เจ้าไปจัดการศัตรูอีกคน ” เทพเจ้ามังกรส่งกระแสจิตถึงจ้าวเทียน

“ ฉันรับมือได้ ผู้อาวุโสไม่ต้องกังวล ” จ้าวเทียนตอบกลับไปอย่างจริงจัง เขารู้ดีว่าอีกฝ่ายไม่มีทางยอมให้เขาเปลี่ยนคู่ต่อสู้ง่ายๆแน่นอน

บางที ถ้าทำอะไรผิดสังเกตขึ้นมา พวกมันก็อาจจะเปลี่ยนเป้าหมายหันไปโจมตีพวกลี่เหยาเหยาเพื่อบีบบังคับเขาด้วยซ้ำ

“ ตกลง ข้าจะรีบเอาชนะศัตรูให้เร็วที่สุด แล้วค่อยไปช่วยเหลือเจ้าภายหลัง ” เทพเจ้ามังกรให้คำสัญญากับจ้าวเทียน

ส่วนเหตุผลที่ทั้งคู่เจตนาไม่พูดถึงฟ่านเจี้ยนหลง ก็เพราะอีกฝ่ายทรงพลังมากเกินไป โดยเฉพาะเคล็ดวิชากระบี่ฟ้าไร้ลักษณ์อันน่าสะพรึงกลัว ซึ่งได้บรรลุระดับเดียวกับผู้ปกครองราชันกระบี่ฟ้าสามภพไปแล้ว

ก็เลยต้องปล่อยให้เสวี่ยหลง ที่เคยมีประสบการณ์ต่อสู้กับอีกฝ่ายหลายครั้งในอดีต ช่วยถ่วงเวลาเอาไว้ก่อน

“ สังหารมันซะ! ”

“ อย่าปล่อยให้มีผู้ใดรอดไปได้ ”

พริบตานั้น เทพเจ้ามังกรได้เคลื่อนย้ายมิติเข้าประชิดตัวร่างอวตารเต๋าสวรรค์ลำดับที่หกทันที ส่วนเสวี่ยหลงก็ได้ใช้เคล็ดวิชาหนึ่งกระบี่ทลายไร้สิ้นสุด ต่อกรกับเคล็ดกระบี่ฟ้าไร้ลักษณ์ของฟ่านเจี้ยนอย่างดุเดือด

“ อย่าคิดหลบหนีเป็นอันขาด มิเช่นนั้น ข้าจะสังหารพวกพ้องของเจ้าให้หมด ” หมิงไท่หู่พูดเสียงขึ้นเย็นชา เขาตั้งใจข่มขู่จ้าวเทียนซึ่งๆหน้าโดยไม่บิดบัง

“ เหอะ ถ้าคิดว่าทำได้ก็ลองดู ” จ้าวเทียนแค่นเสียงอย่างดูถูก ถึงแม้อีกฝ่ายจะแก้ทางเคล็ดวิชาหมื่นตะวันได้แล้วอย่างไร นั่นไม่ใช่อาวุธเพียงอย่างเดียวที่เขามีซักหน่อย

“ เขตแดนจักรพรรดิสายฟ้า! ”

บูมมม!

หมิงไท่หู่ระเบิดสนามพลังสายฟ้า ปิดผนึกตรึงร่างกายของจ้าวเทียนเอาไว้ ก่อนจะหมุนตัวเป็นพายุเข้าโจมตีอย่างต่อเนื่องและรุนแรง

“ ข้าจะพิสูจน์ให้เจ้าเห็น ว่าเหตุใดกายาโกลาหลของข้า ถึงเป็นกายศักดิ์สิทธิ์อันดับหนึ่งในจักรวาล ”

ฉัวะ! เปรี้ยง!ๆๆๆๆๆ