ภาคสามบทที่่229 แกยังมีอะไรจะพูดอีกไหม!

“ หยุดเสแสร้งได้แล้ว ฉันรู้ว่าแกยังคืนชีพได้อีกครั้ง ”

!!

สิ้นเสียงจ้าวเทียน บัลลังก์ที่มหาปุโรหิตนั่งอยู่ก็แตกสลายเป็นละอองแสงสีทอง ก่อนจะหลอมรวมเข้ากับซากศพ เพื่อฟื้นคืนชีวิตขึ้นอีกครั้ง

“ ไอสารเลว ไม่นึกเลยผู้สูงส่งเช่นข้า….” มหาปุโรหิตพูดยังไม่ทันจบ ก็ต้องรีบเปิดใช้ปราการศักดิ์สิทธิ์เพื่อป้องกันการโจมตีอย่างร้อนรน

ฉัวะ!ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เปรี้ยง!ๆๆๆๆๆ

รังสีกระบี่นับล้านปกคลุมท้องฟ้า มันซัดโถมเข้าใส่ม่านพลังสีทองดุจกระแสคลื่นอันเชี่ยวกราก ทั้งยังแปรเปลี่ยนเป็นมังกรดุร้ายหลายสิบตัว เปิดเผยคมเขี้ยวฉีกกระชากปราการศักดิ์สิทธิ์จากทุกทิศทาง

ทันใดนั้น

ท่ามกลางรังสีกระบี่จำนวนนับไม่ถ้วนที่กำลังโจมตีม่านพลังศักดิ์สิทธิ์ ก็ได้เกิดประกายแสงเจิดจ้าเจาะทะลุช่องโหว่เข้ามาอย่างแม่นยำ มันคือกระบี่ราชันสวรรค์ที่ถูกควบคุมโดยเจตจำนงแห่งเต๋าของจ้าวเทียน

อ้ากก! ไม่นะ! ช่วยด้วย!

เส้นทางที่กระบี่ราชันสวรรค์พุ่งทะลวงผ่าน เต็มไปด้วยกลิ่นคาวโลหิตและซากศพเหล่านักบวชขอบเขตเทพโลกานับพัน โดยที่พวกเขาไม่มีโอกาสดิ้นรนหลบหนีเอาชีวิตรอดเลยซักนิด

กึก!ๆ

จนกระทั่ง เมื่อกระบี่ราชันสวรรค์อยู่ห่างจากมหาปุโรหิตสิบก้าว ก็สั่นสะท้านแล้วหยุดนิ่งลงเหมือนชนเข้ากับกำแพงอันแข็งแกร่ง ไม่อาจทะลวงฝ่าไปได้อีกแม้เพียงคืบเดียว

“ เหอะ อย่าคิดเอาวิธีลอบโจมตีชั้นต่ำเยี่ยงนี้ มาใช้กับข้า ” มหาปุโรหิตพูดด้วยน้ำเสียงดูถูก เนตรสวรรค์ของเขามีอำนาจควบคุมมิติเวลา ซึ่งสามารถสร้างสนามพลังที่จะทำให้สรรพสิ่งหยุดนิ่งอย่างสมบูรณ์

“ แต่ฉัน ไม่คิดแบบนั้นนะ ”

เปรี้ยงงง!

ร่างจ้าวเทียนปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า ก่อนจะชกไปที่ด้ามกระบี่สุดแรงเกิด ส่งผลให้คมกระบี่เจาะทะลุกำแพงกาลเวลาเข้าไปอย่างง่ายดาย เหมือนตะปูอันแหลมคมที่ถูกหวดด้วยค้อน

ฉัวะ!

ถึงแม้มหาปุโรหิตจะเอียงศีรษะหลบได้ในเสี้ยววินาทีสุดท้าย แต่ใบหน้าซีกขวาของเขาก็เกิดบาดแผลฉีกขาดลากยาวตั้งแต่มุมปากไปจนถึงใบหู หมดโอกาสกล่าววาจาไปทันที

“ อืม คงจะสบายหูขึ้นเยอะ ” จ้าวเทียนพูดขึ้นด้วยรอยยิ้มเย็นชา เขารู้สึกรำคาญคำพูดดูถูกของอีกฝ่ายมาซักพักแล้ว

ทันใดนั้น

ตูมมม!

แขนซ้ายที่จ้าวเทียนยกขึ้นมากันไว้ก็ระเบิดเป็นหมอกเลือด ก่อนจะเป็นไหล่ขวา ลำตัว ขาทั้งสองข้าง ทั้งหมดนี้เกิดจากการที่มหาปุโรหิตวาดฝ่ามือเป็นวงกลมเท่านั้น

นี่คือเคล็ดวิชาคลื่นวิญญาณมรณะจากจักรวาลอื่น มันสามารถทะลวงผ่านเกราะป้องกันทุกอย่าง แล้วสร้างความเสียหายให้กายทิพย์โดยตรง ซึ่งเป็นสิ่งที่จ้าวเทียนไม่เคยพบเห็นมาก่อน

“ จิตอนัตตาเที่ยงแท้! ”

ครืนน!

ร่างจ้าวเทียนโปร่งใสเหมือนกระจกแก้ว ก่อนจะปรากฏม่านแสงสีทองขึ้นตรงหน้าเขา ขวางกั้นการโจมตีด้วยคลื่นวิญญาณของมหาปุโรหิตไว้ ทำให้ห้วงมิติถูกปิดเบือนแล้วทั้งสองฝ่ายก็ถูกกระแทกถอยห่างออกจากกัน

ส่วนเรื่องอาการบาดเจ็บของทั้งสองฝ่ายนั้น เพียงอึดใจเดียวก็ฟื้นฟูกลับมาอยู่ในสภาพสมบูรณ์ ไม่ได้มีผลต่อการต่อสู้แม้แต่น้อย

“ ฟ้าดินแห่งกระบี่ ร่างเต๋าอมตะ! ”

วูป!

ร่างกายจ้าวเทียน แตกสลายเป็นจุดแสงจำนวนนับไม่ถ้วนเหมือนดวงดาวบนท้องฟ้า ก่อนจะเปลี่ยนเป็นรังสีกระบี่มากมายสุดคณานับ กระหน่ำโจมตีกลืนกินมหาปุโรหิตหายไปในพริบตา

นี่คือการหลอมรวม ระหว่างเคล็ดกายาอมตะกับร่างเจตจำนงเทพยุทธ โดยใช้ขอบเขตฟ้าดินแห่งกระบี่เป็นรากฐาน ซึ่งก็ทำให้จ้าวเทียนเข้าสู่สภาวะไร้เทียมทานในพริบตา

เปรี้ยงง!ๆๆๆๆๆๆๆๆ

‘ บัดซบ นี่มันเคล็ดวิชาอะไรกัน ไม่ว่าข้าจะทำลายรังสีกระบี่พวกนี้ไปมากเท่าไหร่ มันก็จะยิ่งเพิ่มทวีคูณขึ้นไปจบไม่สิ้น ’