ภาคสามบทที่่241 แม้กายจะเป็นมาร แต่จิตวิญญาณเป็นมนุษย์

ณ กรุงโรมประเทศอิตาลี

หลังการปรากฏตัวของอสรพิษขนาดยักษ์และบุรุษผมแดง พร้อมด้วยออร่าความกดดันแห่งจักรพรรดิอสูรบรรพกาล มันก็ได้ทำให้สงครามอันดุเดือดระหว่างอัศวินศักดิ์สิทธิ์วาติกันกับกองทัพโลกมารหยุดชะงักลงครู่หนึ่ง

“ ฮ่า ฮา องค์เหนือหัวส่งกำลังเสริมมาช่วยพวกเราแล้ว ”

“ ช่างเป็นกลิ่นอายมารที่บริสุทธิ์จริงๆ ผู้มาจะต้องอยู่เหนือขอบเขตราชันแน่นอน ”

“ ฆ่า ฆ่า ฆ่า สังหารพวกอัศวินหน้าโง่นี่ให้หมด ”

เหล่าแม่ทัพนายกองมารทั้งหลายพากันร้องตะโกนด้วยความฮึกเหิม แตกต่างจากกองอัศวินศักดิ์สิทธิ์ที่ก้มหน้าลงทอดถอนใจอย่างสิ้นหวัง

ไม่เว้นแม้แต่พระสันตะปาปา ที่กำลังจะทำการระเบิดพลีชีพตกตายไปพร้อมกับศัตรู ตัวเขาถึงกับเผลอปล่อยตราประทับสีทองร่วงลงพื้นทันที

‘ ฝ่ายตรงข้าม ยังมีผู้แข็งแกร่งระดับจักรพรรดิมารอีกตั้งสองตนเลยงั้นเหรอ แบบนี้มวลมนุษยชาติก็คงจบสิ้นแล้ว ต่อให้สังหารพวกทรยศอย่างบริษัทHTIไปก็ไร้ประโยชน์ ’

อันที่จริงต่อให้ไม่มีมือที่สามสอดแทรกเข้ามา สถานการณ์ของกองกำลังฝ่ายวาติกันก็ไม่ค่อยจะสู้ดีนัก

ถึงขั้นที่เหล่าอัศวินเตรียมตัวจะต่อสู้หลังชนฝา เผาผลาญพลังชีวิตตนเองสังหารศัตรูให้ได้มากที่สุด เพื่อจุดประกายเชื้อเพลิงแห่งความหวังให้กับโลกมนุษย์ แต่น่าเสียดายที่ตอนนี้พวกเขาคงไม่มีโอกาสนั้นอีกแล้ว

“ หืม องค์จักรพรรดิมารส่งผู้ใดมากัน เหตุใดข้าจึงไม่ได้รับแจ้งมาก่อน ที่สำคัญนอกจากสามบรรพชนเทพอสูร โลกมารของพวกเรายังมีตัวตนที่เหนือกว่าขอบเขตราชันย์ซ่อนอยู่อีกงั้นเหรอ ”

หนึ่งในผู้บริหารบริษัทHTIส่งกระแสจิตสอบถามสหายข้างกาย พวกเขาคือสายลับของโลกมารที่ถูกฮิตเลอร์อัญเชิญมาตั้งแต่หลายสิบปีก่อน

ขณะเดียวกัน ทางด้านผู้มาใหม่ทั้งสอง เมื่อนางพญาอสรพิษได้ยินคำถามติดตลกของบุรุษผมแดง ก็แค่นเสียงออกมาด้วยความไม่พอใจ ก่อนจะเปลี่ยนกลับคืนร่างเป็นดรุณีน้อยอายุสิบสามสิบสี่ปี ที่มีรูปร่างหน้าตาหมดจดงดงามผู้หนึ่ง

แท้จริงแล้ว ทั้งสองก็คือต้วนมู่เฉียนกับเสี่ยวชิงที่ถูกโฮ่วอี้พาตัวไปโลกมารตั้งแต่เมื่อสองปีก่อนนั่นเอง ส่วนเหตุผลที่เสี่ยวชิงต้องมาอยู่ในร่างนี้

ก็เพราะเธอเพิ่งถือกำเนิดใหม่ จากไข่ของนางพญาอสรพิษมารกลืนดาราได้เพียงหนึ่งปีครึ่งเท่านั้น จึงมีรูปโฉมเหมือนกับปีศาจวัยเยาว์ที่เพิ่งเริ่มต้นบำเพ็ญตบะใหม่ๆ

“ เฉียนเกอ! คุณเป็นคนส่งพิกัดนี้มาให้ฉันเองนะ…. ” เสี่ยวชิงท้าวสะเอวบ่นใส่ต้วนมู่เฉียนอย่างแง่งอน

“ ฉันก็แค่ถามเท่านั้นเอง…ทำไมเธอต้องโกรธด้วยล่ะ ” ต้วนมู่เฉียนฝืนยิ้มเล็กน้อย

ตั้งแต่หลอมรวมสายโลหิตอสรพิษมารกลืนดาราได้สำเร็จ ดูเหมือนนิสัยใจคอของภรรยาเขาจะเปลี่ยนเป็นดื้อรั้นเจ้าอารมณ์ยิ่งกว่าเดิม

“ หืม นี่คุณหาว่าฉันเป็นคนไร้เหตุผลงั้นเหรอ หรือเพราะฉันตกอยู่ในสภาพนี้คุณก็เลยหมดรักในตัวฉันแล้ว ” เสี่ยวชิงรู้สึกหงุดหงิด จนเผลอระเบิดกลิ่นอายจักรพรรดิอสูรออกมาโดยไม่รู้ตัว

ส่งผลให้สวรรค์และปฐพีสั่นสะเทือน ทั้งกองทัพอัศวินศักดิ์สิทธิ์รวมไปถึงกองทัพมารที่คุกเข่าอยู่ เหมือนถูกภูเขาที่มองไม่เห็นกดทับจนแทบโงหัวไม่ขึ้น

เมื่อบรรลุถึงขอบเขตจักรพรรดิ ก็สามารถควบคุมความเป็นความตายของสรรพสิ่งในพิภพจบแดนได้อย่างง่ายดาย

นี่จึงเป็นสาเหตุให้พวกเขาปฏิบัติต่อกองทัพมารนับล้านเหมือนพวกมันไร้ตัวตน ราวกับเป็นเศษฝุ่นในอากาศไม่ควรค่าให้ใส่ใจแม้แต่น้อย

“ มันจะเป็นไปได้ยังไงล่ะ ในใจของฉันมีเพียงเธอเท่านั้น ต่อให้ท้องฟ้าจะถล่มหรือแผ่นดินจะทลาย ความรู้สึกนี้ก็จะไม่มีวันเปลี่ยนไปเด็ดขาด ” พูดจบ ต้วนมู่เฉียนก็ดึงเสี่ยวชิงมากอดไว้แน่น ก่อนจะจุมพิตที่ริมฝีปากเธออย่างดูดดื่ม