ภาคสามบทที่่49 สถานการณ์เลวร้าย

มหานครโตเกียว เมืองหลวงของประเทศญี่ปุ่น มีระบบการปกครองแบบพิเศษซึ่งรวมการปกครองในรูปแบบจังหวัดและเมืองไว้ด้วยกัน ถือเป็นเขตเมืองเศรษฐกิจที่ใหญ่ที่สุดในโลก โดยมีประชากรอาศัยอยู่อย่างหนาแน่นเป็นจำนวนถึง 35ล้านคน

เมื่อเทียบกับพื้นที่ซึ่งมีอยู่จำกัด จึงไม่แปลกที่พื้นที่ส่วนใหญ่จะเต็มไปด้วยโครงการคอนโดขนาดใหญ่หรือตึกสูงระฟ้า เพื่อให้เพียงพอต่อความต้องการเข้าอยู่อาศัย

แน่นอนว่า สถานทูตสาธารณรัฐประชาชนจีนเองก็ตั้งอยู่ในเมืองนี้เช่นกัน ทั้งยังครอบครองพื้นที่มากกว่าประเทศอื่นหลายสิบเท่า ทั้งยังสร้างอิงตามรูปแบบคฤหาสน์จีนโบราณ

มีลักษณะใหญ่โต โอ่อ่างดงาม สอดคล้องกับหลักฮวงจุ้ย แตกต่างจากหมู่ตึกระฟ้าที่มองเห็นอยู่รอบด้านอย่างชัดเจน

ถึงแม้ก่อนหน้านี้ ประเทศจีนกับประเทศญี่ปุ่นจะเกิดข้อพิพาทขึ้นมากมาย ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศไม่ค่อยดีนัก แต่นั่นก็กลายเป็นเรื่องในอดีตไปแล้ว

เพราะนับตั้งแต่สมาพันธ์เซียนถูกก่อตั้งขึ้น และเปิดเผยความแข็งแกร่งที่แท้จริงออกไปสู่โลกภายนอก รัฐบาลแต่ละประเทศก็รีบยื่นข้อเสนอขอเป็นพันธมิตรอย่างนอบน้อม ตราบใดที่ไม่คิดใช้มาตรการรุนแรง เรื่องอื่นพวกเขาพร้อมยอมอ่อนข้อให้ทั้งหมด

ด้วยเหตุนี้เอง สถานทูตจีนที่ตั้งอยู่ในแต่ละประเทศจึงถูกปรับปรุงใหม่ทั้งหมด ให้เป็นสาขาใหม่ของสมาพันธ์เซียน เขตพื้นที่พิเศษปกครองตนเอง

ไม่ขึ้นตรงกับรัฐบาลของประเทศนั้นๆ เพื่ออำนวยความสะดวกแก่กองกำลังจำนวนหลายร้อยคนที่ต้องมาประจำการ

ณ ห้องประชุมสถานทูตจีนประจำประเทศญี่ปุ่น

ภายในห้องขนาดใหญ่ที่ได้รับการคุ้มกันอย่างแน่นหนา จ้าวเทียนและหญิงสาวทั้งสี่คนนั่งจิบน้ำชาอยู่ตรงโต๊ะรับแขกอย่างใจเย็น โดยมีคนกลุ่มหนึ่งกำลังทำความเคารพด้วยความนอบน้อม

พวกเขา คือเจ้าหน้าที่ระดับสูงของหน่วยข่าวกรอง และผู้อาวุโสขอบเขตเซียน ที่ถูกส่งตัวให้มาจับตาดูความเคลื่อนไหวของศัตรู

“ รายงานความคืบหน้า เรื่องที่ฉันให้ไปสืบมาซิ ” จ้าวเทียนพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“ เรียนท่านผู้นำ จากการสืบสวนดูเหมือนเทพสึคุโยมิจะหายสาบสูญไปตั้งแต่เมื่อสิบเอ็ดวันก่อน ทำให้ฝ่ายตรงข้ามต้องระดมพลค้นหาอย่างเอาเป็นเอาตาย เกิดความปั่นป่วนวุ่นวายไปทั่ว ”

“ สิบเอ็ดวันงั้นเหรอ งั้นก็คงเป็นช่วงเวลาที่ฉันเริ่มต้น กวาดล้างผู้ก่อการร้ายพอดีเลยสินะ หรือนี่จะเป็นฝีมือของเขาจริงๆ ” จ้าวเทียนพูดกับตัวเองเบาๆ แต่เพราะทุกคนในห้องต่างก็เป็นผู้ฝึกตนระดับสูง จึงสามารถได้ยินอย่างชัดถ้อยชัดคำ

“ นายจะทำยังไงต่อไปเหรอ ” ลี่เหยาเหยาถามขึ้นด้วยความเป็นห่วง เธอกลัวว่าจ้าวเทียนจะบุกเข้าไปแก้แค้นในถิ่นของศัตรูตามลำพัง

“ ไม่ต้องกังวล ฉันไม่ทำอะไรวู่วามหรอก ตอนนี้พวกเราเป็นพันธมิตรในนามกันอยู่ ยังไม่ถึงเวลาจะต้องมาแตกหัก อีกอย่างเรื่องนี้ก็มีจุดที่น่าสงสัยมากเกินไป คล้ายกับมีคนพยายามจัดฉากให้เกิดความเข้าใจผิดขึ้น ”

“ ฉันเห็นด้วยนะ นี่มันผิดปกติมาก เพราะจากที่นายเล่ามามือสังหารคนนั้นใช้อาวุธประจำตัวของเทพสึคุโยมิมาโดยตลอด เหมือนเจตนาเปิดเผยตัวตนให้เรารู้ตั้งแต่ต้น” กงเสี่ยวเหมยออกความเห็น

“ แล้วตอนนี้ อีกฝ่ายพบตัวเทพสึคุโยมิหรือยัง ” จ้าวเทียนหันไปถามหน่วยข่าวกรองอีกครั้ง

“ ทางเราเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกันครับ ถึงเทพสึคุโยมิจะยังไม่ปรากฏตัวออกมา แต่พวกญี่ปุ่นได้สั่งให้หยุดทำการค้นหาแล้วตั้งแต่เมื่อวาน อีกทั้งยังเริ่มตรวจสอบค้นหาตัวสายลับของเราที่แฝงตัวอยู่อย่างจริงจัง ”

ได้ยินแบบนั้น สีหน้าของจ้าวเทียนก็เปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดทันที การที่อีกฝ่ายหยุดทำการค้นหา บทสรุปมีเพียงสองอย่าง หนึ่งคือพบตัว สองคือพบศพ

“ ถ้าเป็นไปตามที่ฉันคิดจริงๆ เห็นทีพวกเราจะเจอปัญหาใหญ่เข้าแล้ว ”

ในเวลาเดียวกัน

ภายในสถาบันสอนดนตรีชั้นนำของเมืองปักกิ่ง เด็กสาวหน้าตางดงามกำลังซ้อมเล่นเปียโนด้วยความขยันขันแข็ง ท่ามกลางสายตาชื่นชมของอาจารย์และแขกรับเชิญผู้มีชื่อเสียงในวงการดนตรีอีกห้าคน

เด็กสาวคนนี้ก็คือ จ้าวหยูเหมย ซึ่งเป็นน้องสาวแท้ๆของจ้าวเทียน เธอตัดสินใจทำตามความฝันในการเป็นนักดนตรีระดับโลก แตกต่างจากคนอื่นๆในครอบครัวที่เลือกเข้าสู่เส้นทางของผู้ฝึกตน

“ เธอช่างมีพรสวรรค์จริงๆ สมกับที่ลี่เหยาเหยาเป็นคนรับรองด้วยตัวเอง ” หนึ่งในแขกรับเชิญพยักหน้าเบาๆ เขาเป็นโปรดิวเซอร์ใหญ่ที่เคยปั้นศิลปินที่มีชื่อเสียงมามากมาย

“ พวกคุณรู้ไหม เธอใช้เวลาซ้อมถึงวันละแปดชั่วโมงทุกวัน ในขณะที่ยังเรียนหนังสือไปด้วยเลยนะ ” อาจารย์ประจำสถาบันพูดขึ้นด้วยรอยยิ้ม