ภาคสามบทที่่68 แม่ทัพเทพนาจา

หลังลำแสงสีทองจากท้องฟ้าจางหายไป เมื่อฝุ่นควันที่บดบังสายตาร่วงหล่นลงบนพื้น ร่างของผู้มาเยือนนับสิบก็ปรากฏขึ้น พร้อมกับชุดเกราะหรูหราที่เปล่งประระยิบระยับ

“ นี่มัน! เจ้านั่น มาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร ”

“ และที่ยืนอยู่ด้านหลังเขาคือ เก้าขุนพลเทพแห่งวังสวรรค์ใช่ไหม นี่มันเป็นไปไม่ได้ องค์รักษ์ส่วนตัวของมหาเทพอวี่หวง จะจุติลงมาบนโลกมนุษย์กันทั้งหมดได้อย่างไร ”

เด็กหนุ่มผู้หนึ่งยืนอยู่เบื้องหน้า เก้าขุนพลเทพเกราะเงินอย่างองอาจ เขาสวมชุดแม่ทัพสีแดงฉาน มือขวาถือทวนมังกร มือซ้ายถือห่วงจักรวาล

เท้าทั้งสองข้างเหยียบอยู่บนกงล้ออัคคีไร้พ่าย สามอาวุธระดับพระเจ้าถูกใช้งานโดยเขาเพียงผู้เดียว ซึ่งคนที่มีเอกลักษณ์อันโดดเด่นเช่นนี้คงมีเพียง

นาจา…หนึ่งในห้าแม่ทัพใหญ่แห่งวังสวรรค์เท่านั้น

“ วังสวรรค์ถึงกับส่งนาจากับเก้าขุนพลเทพลงมาเพิ่มงั้นเหรอ ดูเหมือนเหตุการณ์จะเลวร้ายยิ่งกว่าที่ฉันคิดไว้แล้วสินะ ” จ้าวเทียนกำหมัดแน่นโดยไม่รู้ตัว เดิมทีเขาวางแผนเตรียมจัดการพวกเทพเอ้อหลางลงที่นี่ ไม่คิดเลยว่า มหาเทพอวี่หวงจะมองออกเลยส่งกำลังเสริมลงมา

“ นาจา! เจ้าพาคนบุกรุกเข้ามาในดินแดนข้าแบบนี้ หมายความว่าไง หรือวังสวรรค์คิดละเมิดสัญญาสงบศึกสามปีของจักรพรรดินีเทพหลินซินเยว่ ” เทพโอดินพูดขึ้นด้วยสีหน้าเย็นชา

“ เหอะ! สัญญานั่นจำกัดเพียงบนแดนสวรรค์เท่านั้น ไม่เกี่ยวข้องกับโลกมนุษย์ ในเมื่อพวกเจ้าผู้นำสามขุมกำลังชั้นยอดยังลงมาได้ วังสวรรค์ของพวกเราเองก็ทำได้เหมือนกัน ”

“ และที่สำคัญ ในช่วงเวลาที่ผ่านมา พวกเจ้าคงรู้เรื่องราวแท้จริงทั้งหมดที่เกิดขึ้นแล้วสินะ งั้นก็ไม่มีอะไรให้ต้องปิดบังอีก วังสวรรค์เองก็จะเข้าร่วมการแย่งชิงสิ่งสืบทอดมหาเทพผานกู่เช่นเดียวกัน ” นาจาประกาศออกมาเสียงดัง

ตั้งแต่เทพเอ้อหลางรายงานขึ้นไปว่า ถูกเห้งเจียบุกเข้ามาช่วยเหลือตัวประกัน อีกทั้งยังสืบพบการติดต่อระหว่างจ้าวเทียนกับพวกเทพีอามาเทราสุ มหาเทพอวี่หวงจึงตัดสินใจดำเนินการอย่างเปิดเผยแทน ไม่จำเป็นต้องลอบโจมตีแบบลับๆอีก

“ แผ่นหินโกลาหลอยู่ตรงนี้ รีบปล่อยตัวประกันซะ! ”

จ้าวเทียนตะโกนออกมาด้วยความโกรธ เมื่อเห็นเหยียนซืออู่ตกอยู่สภาพเลือดโทรมกาย ได้รับบาดเจ็บสาหัสจนสิ้นสติ ทั้งยังถูกขุนพลเทพคนหนึ่งคว้าคอเอาไว้ไม่ต่างจากสิ่งของ

“ หืม เจ้างั้นรึ ศิษย์รักของนางผู้หญิงคนนั้น ” นัยน์ตาอันดุดันของนาจา จับจ้องไปที่จ้าวเทียน ราวกับมีเพลิงแค้นอันลึกล้ำสุมลึกอยู่ด้านใน

“ .ถ้าหมายถึงจักรพรรดินีเทพหลินซินเยว่ล่ะก็ใช่ ว่าแต่มีความแค้นอะไรกับฉันงั้นเหรอ ” จ้าวเทียนตอบกลับอย่างเย็นชา เขาจำได้ว่าไม่เคยพบหน้าอีกฝ่ายมาก่อน

“ งั้นก็ดี หนี้แค้นของผู้อาวุโส ก็ให้ผู้เยาว์รับแทน ในเมื่อโฮ่วอี้สังหารบิดาข้าเพื่ออาจารย์ของเจ้า วันนี้ข้าก็จะทำให้นางรับรู้ถึงความรู้สึกเจ็บปวดแบบนั้นเช่นเดียวกัน ”

สิ้นเสียง ทวนมังกรในมือนาจาก็พุ่งออกไปด้วยความเร็วดุจประกายแสง เกินกว่าที่ใครหลายคนจะตั้งตัวได้ทัน

“ มังกรอัคคีวิบัติ! ”

ฮูมมม!

เงาทวนสีเงินทะลวงกำแพงมิติหายไป เปลี่ยนเป็นมังกรเพลิงดุร้ายเผยคมเขี้ยวแหลมคม หวังกลืนกินจ้าวเทียนให้มอดไหม้เป็นเก้าธุลี

นี่คือการโจมตีเต็มกำลังของขอบเขตปราณทิพย์ขั้นสูงสุด ทั้งยังแฝงไปด้วยสี่แก่นแท้ระดับกลางหลอมรวมกัน อานุภาพของมันเกินกว่าศัตรูคนใดที่จ้าวเทียนพบเจอบนโลกมนุษย์

ทันใดนั้น

“ บังอาจ! กล้าโจมตีคนอื่นในดินแดนของข้างั้นรึ ” เทพโอดินตะโกนออกมาด้วยความเดือดดาล หอกกุงนีร์ในมือแทงออกไปด้วยการผสานสี่แก่นแท้เช่นเดียวกัน

แต่เพราะมีแก่นแท้แห่งเวลาอยู่ด้วย ถึงแม้จะโจมตีออกไปทีหลัง ก็ยังถึงเป้าหมายก่อน สามารถสกัดมังกรอัคคีอันน่าสะพรึงกลัวได้ทันท่วงที

เปรี้ยงง!

อวตารของอาวุธระดับพระเจ้าทั้งสอง ปะทะกันอย่างรุนแรงด้านหน้าจ้าวเทียน เกิดเป็นคลื่นพลังทำลายล้างกวาดออกไปโดยรอบ

ทันใดนั้น

แวบ! ครืนนนน!

เทพีอามาเทราสุสะบัดมือ ปลดปล่อยกระจกยาตะที่ขยายขนาดออกไปหลายสิบเมตร ดูดซับพลังงานทำลายล้างทั้งหมดเข้าไปในโลกมายา ไม่ให้ส่งผลกระทบต่อพื้นที่บริเวณรอบๆ

“ โอดิน! นี่ไม่ใช่เรื่องของเจ้า หากยอมถอยไปดีๆ ข้าจะมอบโลหิตแก่นแท้ราชันมังกรบรรพกาลที่เจ้าต้องการให้สามหยดเป็นอย่างไร ” นาจาพูดขึ้นด้วยรอยยิ้มเล็กน้อย พร้อมทั้งเก็บหอกกลับมาไว้ข้างกาย เหมือนมีแผนการบางอย่าง