ภาคสามบทที่่9ุ6 กิเลนเนตรเพลิงสวรรค์

ย้อนกลับไปสิบนาทีก่อนหน้าภายในคลังสมบัติลับ จ้าวเทียนกำลังมองสลับระหว่างบาดแผลตรงนิ้วชี้ของตน กับเด็กหญิงอายุประมาณห้าขวบสองคน ที่นอนอยู่ในอ้อมกอดของปิงกู่เหนียงเหนียงด้วยความรู้สึกแปลกๆ

เนื่องจากการตั้งครรภ์ของอสูรเทวะระดับสูงนั้น จะมีระยะเวลายาวนานกว่ามนุษย์หลายเท่า ทารกที่ถือกำเนิดออกมาจึงมีความสมบูรณ์พร้อมทางสติปัญญา และสามารถดูดซับพลังงานฟ้าดินเพื่อเติบโตเข้าสู่วัยเด็กทันที

‘ ดวงตาสีแดงทับทิมที่ทั้งบริสุทธิ์และกระจ่างใส เส้นผมดำขลับเปล่งประกายดุจแสงดารา แม้ทั้งสองจะมีเค้าโครงใบหน้างดงามเหมือนมารดาหลายส่วน แต่ทั้งเผ่าพันธุ์และลักษณะภายนอกกลับแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ’

ปิงกู่เหนียงเหนียงนั้นมีดวงตาสีมรกต ผมสีขาวหมอก ซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะของเผ่าพันธุ์กิเลนสวรรค์เมฆาที่เชี่ยวชาญในเคล็ดวิชาสายวารีและวายุ แตกต่างกับเด็กหญิงทั้งสองที่ปลดปล่อยออร่าเปลวเพลิงบริสุทธิ์อย่างชัดเจน

‘ หรือว่า…ต้นเหตุจะเป็นเพราะฉันเองงั้นเหรอ ’

เรื่องมันเกิดจากในตอนที่ทารกทั้งสองถือกำเนิดมา ร่างกายของพวกเธออ่อนแอเป็นอย่างมาก ราวกับจะสิ้นใจไปได้ทุกวินาที ซึ่งมันเป็นอาการของโรคพลังหยางบกพร่องแต่กำเนิดโดยจะส่งผลเสียต่อระดับสติปัญญาและรากฐานวิญญาณโดยตรง

ด้วยความปรารถนาดี จ้าวเทียนจึงให้ทารกหญิงทั้งสองดื่มกินแก่นแท้โลหิตหยางบริสุทธิ์ของตนเองเพื่อช่วยรักษาโรคร้ายให้หายขาด แต่ทว่าดูเหมือนเขาจะดูถูกอานุภาพของโลหิตผู้ฝึกฝนเคล็ดวิชาหมื่นตะวันมากเกินไป

เพราะนอกจากมันจะช่วยรักษาโรคร้ายจนหายดีแล้ว ยังไปทลายขีดจำกัดทางสายเลือดของพวกเธอจนหวนคืนสู่บรรพบุรุษต้นกำเนิด และยกระดับความสามารถด้านต่างๆเพิ่มสูงขึ้นอีกมาก

ทำให้ตอนนี้สายเลือดของพวกเธอ บริสุทธิ์ยิ่งกว่าปิงกู่เหนียงเหนียงผู้เป็นมารดาหลายเท่า หรือบางทีอาจจะเหนือกว่าจักรพรรดิโลกอสูรผู้เป็นบิดาเสียด้วยซ้ำ

‘ ไม่แปลกใจเลย ว่าทำไมซูต๋าจี่กับเหล่าปีศาจอสูรสาวพวกนั้นถึงพยายามตามพัวพันฉันไม่ยอมเลิกรา ที่แท้พลังหยางบริสุทธิ์ของฉันมันก็ดีแบบนี้นี่เอง ’

“ กิเลนเนตรเพลิงสวรรค์…บุตรีทั้งสองของข้าเป็นกิเลนเนตรเพลิงสวรรค์จริงๆ ทั้งยังบรรลุขอบเขตแดนเทพตั้งแต่เกิดอีกด้วย นี่มันยอดเยี่ยมมาก เหนือสิ่งอื่นใดความบริสุทธิ์ทางสายเลือดของพวกนางยังอยู่ในขั้นจักรพรรดิ”

ปิงกู่เหนียงเหนียงพูดขึ้นด้วยสีหน้ามีความสุข พร้อมกับกอดและหอมแก้มเด็กหญิงทั้งสองด้วยความรัก ราวกับเป็นสมบัติล้ำค่าที่สุดในชีวิตของตนเอง

เผ่าพันธุ์กิเลนเนตรเพลิงสวรรค์นั้นเป็นผู้ปกครองโลกทิพย์แห่งสัตว์อสูรมานับล้านปี ทั้งพลังและความแข็งแกร่งเหนือกว่าเผ่าพันธุ์กิเลนสวรรค์เมฆามาก จนเกือบจะเทียบเท่ามังกรที่แท้จริงเลยทีเดียว

ในทางกลับกัน สายเลือดของเผ่าพันธุ์กิเลนเนตรเพลิงสวรรค์ก็จะสืบทอดได้ยากกว่าเผ่าพันธุ์อื่นหลายเท่าเช่นเดียวกัน

เห็นได้จากในบรรดานางสนมนับหมื่นของจักรพรรดิโลกอสูร กลับมีเพียงผู้เดียวเท่านั้น ที่คลอดทารกกิเลนเนตรเพลิงสวรรค์ออกมาได้ และนั่นก็เป็นเหตุผลที่ทำให้เธอถูกแต่งตั้งขึ้นเป็นราชินีโลกอสูรทันที

‘ หืม แต่ทารกในครรภ์ของข้าเคยผ่านการตรวจสอบจากราชวงศ์แล้ว ว่าเป็นกิเลนสวรรค์เมฆาทั้งคู่ไม่ใช่รึ สุดท้ายกลายเป็นกิเลนเนตรเพลิงสวรรค์ได้อย่างไร ’

‘ เรื่องสำคัญแบบนี้ ทั้งยังต่อหน้าสักขีพยานมากมายผลการตรวจสอบไม่มีทางผิดพลาดแน่ๆ ถ้าอย่างงั้น ต้นเหตุก็คงเป็นเพราะชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าข้าสินะ ’

ปิงกู่เหนียงเหนียงจ้องมองจ้าวเทียนด้วยความรู้สึกซาบซึ้งบุญคุณ อีกฝ่ายนอกจากจะช่วยชีวิตเธอแล้ว ยังมอบความหวังในการมีชีวิตอยู่ต่อไปด้วย

ขอเพียงเธอนำบุตรีทั้งสองกลับไปที่ตระกูลหลัก ก็จะสามารถทวงคืนทุกสิ่งทุกอย่างที่เคยสูญเสียไปได้อย่างแน่นอน

“ ดวงใจทั้งสองของแม่ ตั้งแต่บัดนี้ พวกเจ้าจะกลายเป็นว่าที่ผู้นำตระกูลรุ่นต่อไป นามของพวกเจ้าก็คือปิงกู่ลั่วและปิงกู่เย่ว ”

เหตุผลที่เธอให้บุตรีใช่แซ่ ปิงกู่ ก็เพราะต้องการแยกตัวออกมาจากราชวงศ์ เพื่อให้ได้รับสิทธิ์ช่วงชิงตำแหน่งจักรพรรดิในอนาคต

วิ้งงง!ๆ

ปิงกู่เหนียงเหนียงได้ใช้พลังจิตวิญญาณถ่ายทอดความรู้ด้านต่างๆให้บุตรี ทั้งภาษา เคล็ดวิชาประจำตระกูล รวมไปถึงข้อมูลสำคัญในโลกอสูรที่จำเป็นต้องรู้

“ ถึงแม้พวกเจ้าทั้งสองจะเป็นคู่แฝด แต่ปิงกู่ลั่วเกิดออกมาก่อนดังนั้นจึงเป็นพี่ ส่วนปิงกู่เย่วที่เกิดตามมาก็เป็นน้อง พวกเจ้าจะต้องคอยปกป้องดูแลซึ่งกันและกันนะ ” ปิงกู่เหนียงเหนียงพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน พร้อมกับวางบุตรีทั้งสองลงบนพื้น

“ ข้าทราบแล้วท่านแม่ ตั้งแต่นี้เป็นต้นไปข้าจะดูแลน้องสาวเป็นอย่างดี ” ปิงกู่ลั่วพยักหน้าอย่างจริงจัง ดวงตาสีทับทิมของเธอเปล่งกระกายระยิบระยับ ซึ่งมันดูน่ารักและน่าเอ็นดูอย่างมาก

“ งั้นข้าก็จะเชื่อฟังพี่สาว พวกเราจะช่วยเหลือเกื้อกูลกันตลอดไป ” ปิงกู่เยว่พูดด้วยรอยยิ้มใสซื่อบริสุทธิ์

“ เยี่ยมมาก พวกเจ้าเป็นเด็กดีจริงๆ ” ปิงกู่เหนียงเหนียงลูบหัวบุตรีทั้งสองอย่างอ่อนโยน ซึ่งทั้งคู่ก็ใช้เขากิเลนเล็กๆเสียดสีฝ่ามือของเธอด้วยรอยยิ้มมีความสุข

จ้าวเทียนที่เห็นภาพอันอบอุ่นตรงหน้าก็เผลอยิ้มออกมาเช่นกัน ความรู้สึกนี้เหมือนได้ย้อนกลับไปในช่วงเวลาที่เป็นเด็กและได้อยู่ร่วมกับครอบครัวอย่างมีความสุข