ปฐมบทภาคสาม ต้วนมู่เฉียนทลายนภา! ตอนเจ็ด

“ เทพมังกรอ๋าวมู่…คุณคิดจะสอดมือเข้ายุ่งเกี่ยวในการต่อสู้นี้หรือเปล่า ”

ประโยคนี้ของจ้าวเทียน ทำให้บรรยากาศโดยรอบตกอยู่ในความเงียบงัน จนแม้แต่เฉินจิ้งที่กำลังเฝ้ามองอยู่ ไม่กล้าที่จะระบายลมหายใจแรงออกมา

อีกฝ่ายเป็นถึงหนึ่งในเทพมังกรทั้งเก้า ที่อยู่มานานหลายล้านล้านปีเลยนะ ต่อให้ที่อยู่ตรงนี้จะเป็นเพียงร่างทิพย์ที่มีพลังในระดับครึ่งก้าวเซียนนภาก็เถอะ

‘ คำพูดของบอสจะดูเป็นการท้าทายผู้อาวุโสเทพมังกรเกินไปหรือเปล่า หวังว่าคงจะไม่เกิดปัญหาขึ้นนะ ’

“ เด็กน้อย เธอคิดจะลองทดสอบขีดจำกัดของฉันดูงั้นเหรอ ฉลาดไม่เบานี่ ” เทพมังกรอ๋าวมู่พูดขึ้นด้วยรอยยิ้ม จากนั้นเขาก็กวาดตามองจ้าวเทียนและสถานการณ์โดยรอบอย่างละเอียดก่อนจะพูดขึ้นต่อ

“ ไม่ต้องเป็นห่วง ในบรรดาพี่น้องทุกคน ฉันเป็นคนที่ซื่อตรงและยึดมั่นในกฎระเบียบที่สุดแล้ว ย่อมไม่ยื่นมือเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับการต่อสู้ของผู้ถูกเลือกแน่นอน ”

“ เพียงแต่ตอนนี้ มันยังไม่ถึงช่วงเวลาที่การทดสอบจะเริ่มขึ้น ฉันยังมีสิทธิ์ให้ความช่วยเหลือและสนับสนุนผู้ถูกเลือกของตน ตามขอบเขตที่กำหนดไว้ ”

สิ้นเสียง เทพมังกรอ๋าวมู่ก็สะบัดมือเบาๆ เคลื่อนย้ายเรือรบไวกิ้งหายไปในพริบตา ซึ่งจ้าวเทียนเองก็ไม่ได้ขัดขวางแต่อย่างใด เนื่องจากเขาได้คำตอบที่ต้องการแล้ว

แวบ!

ร่างของเทพมังอ๋าวเฟิงปรากฏขึ้นที่ข้างกายจ้าวเทียน พร้อมกับมองไปยังทิศทางที่เทพมังกรอ๋าวมู่หายไปอย่างครุ่นคิด

“ สิ่งที่เขาพูดมา เป็นเรื่องจริงไหม… ”

“ ใช่…จนกว่าช่วงเวลาแห่งการทดสอบจะมาถึง ตราบใดที่ไม่ได้ยุ่งเกี่ยวกับการต่อสู้ตรงๆ พวกเรามีสิทธิ์ช่วยชีวิตของผู้ถูกเลือกได้สามครั้ง ” เทพมังกรอ๋าวเฟิงบอกออกมาตามตรง เหตุผลที่เขาไม่ได้บอกจ้าวเทียนตั้งแต่แรก เพราะไม่ต้องการให้อีกฝ่ายหวังพึ่งพาเขาเกินไป

“ สามครั้งงั้นเหรอ…แล้วเมื่อครู่นี้นับหรือเปล่า ” จ้าวถามขึ้นด้วยท่าทีจริงจัง อย่างน้อยถ้าลดจำนวนครั้งที่อีกฝ่ายจะได้รับความช่วยเหลือไปได้ มันจะมีประโยชน์กับการต่อสู้ในช่วงเวลาสี่ปีนี้แน่นอน

เทพมังกรอ๋าวเฟิงที่ได้ยินแบบนั้น ก็ถอนหายใจออกมา แล้วพูดขึ้น

“ เธอหลงกลอ๋าวมู่แล้วล่ะ หากตอนนั้นเธอเลือกโจมตีเข้าใส่คราเคนทันที แล้วอ๋าวมู่ช่วยอีกฝ่ายหลบหนีไป ถึงจะนับว่าเป็นการลงมือตามข้อตกลง ”

“ แต่เมื่อครู่ เธอถูกคำพูดของอ๋าวมู่ทำให้ไขว้เขวจนพลาดโอกาสดีๆไปแล้ว นี่เป็นความผิดของฉันเอง ที่ไม่ได้บอกเรื่องกฎให้เธอได้รู้ก่อน ”

!!

“ ห๊ะ…แบบนี้ก็ได้เหรอ ” เฉินจิ้งอุทานออกมาอย่างลืมตัว ทว่าเมื่อเห็นสีหน้าหงุดหงิดของจ้าวเทียนเขาก็รีบหุบปากลงทันที เพราะกลัวจะไปกระตุ้นโทสะอีกฝ่ายเข้า

“ ในบรรดาพวกเราทั้งหมด อ๋าวมู่เป็นคนที่เจ้าเล่ห์ที่สุดแล้ว คำพูดที่ออกมาจากปากเขาล้วนแต่มีจุดประสงค์อื่นแอบแฝงทั้งสิ้น ครั้งหน้าเมื่อต้องเผชิญหน้ากับเขาอีก เธอควรระวังเอาไว้ให้ดี ”

“ ตามความเห็นของฉัน…เหตุผลที่เขาพาผู้ถูกเลือกของตนมาในวันนี้ ก็คงเพื่อทดสอบความแข็งแกร่งของขุมกำลังของเธอดูเท่านั้น ไม่ได้มีเจตนาต่อสู้อย่างจริงจังอยู่แล้ว ดังนั้นเธอก็ไม่ต้องคิดมากเรื่องนี้หรอก ” เทพมังกรอ๋าวเฟิงตบบ่าจ้าวเทียนเบาๆ ก่อนจะหายตัวไปอีกครั้ง

ผ่านไปครู่หนึ่ง จ้าวเทียนก็ระบายลมหายใจออกมา พร้อมกับยิ้มขึ้นอย่างเย็นชา เมื่อคิดไปถึงงานเลี้ยงน้ำชาของท่านอาจารย์ที่จะจัดขึ้นเร็วๆนี้

‘ เทพมังกรอ๋าวมู่ สำนักดาราสวรรค์ของฉันจะให้การต้อนรับคุณอย่างดีแน่นอน รอก่อนเถอะ หึหึ ’

เรื่องที่หลินซินเยว่ต้องการพูดคุยกับเทพมังกรทุกคน เพราะมีเทพสวรรค์มากมายจุติลงมานั้น อ๋าวเฟิงได้รับปากแล้วว่าจะเป็นคนจัดการให้เอง เพียงแต่ต้องใช้เวลาสักหน่อยเท่านั้น

“ พวกเราไปจัดการศัตรูที่เหลือกันเถอะ ” จ้าวเทียนหันไปบอกเฉินจิ้ง พร้อมกับโยนโอสถฟื้นฟูให้แล้วฉีกช่องว่างมิติเข้าไปทันที

เฉินจิ้งที่รับเม็ดโอสถฟื้นฟูมากินก็ได้แต่ยิ้มแห้งออกมา เขากล้าเดิมพันได้เลยว่าศัตรูที่ต้องเผชิญหน้ากับจ้าวเทียนในตอนนี้ คงจะจบไม่สวยแน่นอน

ย้อนกลับไปไม่กี่อึดใจก่อนหน้านี้

การต่อสู้ที่ประตูเซียนทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ เพราะในขณะที่สี่สาวกำลังคุ้มกันต้วนมู่เฉียนโจมตีใส่ประตูเซียน ฝ่ายศัตรูก็มีกองกำลังเสริมเข้ามาอีกระลอก เป็นกองทัพหุ่นรบนับร้อยจากอเมริกา ที่นำมาโดยเทพเจ้าสายฟ้าธันเดอร์เอง

“ แย่แล้ว เคล็ดวิชาของฉันใช้กับเครื่องจักรกลพวกนี้ไม่ได้ ” ลี่เหยาเหยารีบพูดขึ้นอย่างร้อนรน

เธอได้ใช้ลำนำเสียงสวรรค์ตรึงผู้มีพลังระดับเอสฝ่ายศัตรูสามคนเอาไว้ ทำให้อีกฝ่ายถูกโม่ซินหยานกับเจนนี่กดดันอย่างหนัก

“ ทนเอาไว้ ฉันจะรีบไปเดี๋ยวนี้! ”

ฉัวะ!

กระบี่ของกงเสี่ยวเหมยตัดศีรษะของศัตรูกระเด็นขึ้นฟ้า คู่ต่อสู้ของเธอเป็นถึงหนึ่งในเทพที่จุติลงมาจากแดนสวรรค์ ทำให้สู้ได้อย่างกินแรงมาก

“ ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของพวกเราเอง ”

เงาร่างสิบสายได้กระจายตัวกันออกไปเหนือท้องฟ้า ตามรูปแบบขบวนรบธนูสังหาร ป้องกันลี่เหยาเหยาเอาไว้ภายใน