ปฐมบทภาคสาม ต้วนมู่เฉียนทลายนภา! ตอนสาม

แก่นแท้สังหารของต้วนมู่เฉียน เหมือนเป็นดาวข่มของกฎสวรรค์อย่างแท้จริง เพียงแค่มันระเบิดพลังออกมา โซ่สีทองทั้งห้าเส้นก็แตกสลายไปทันที โดยที่เขาไม่จำเป็นต้องลงมือเองแม้แต่น้อย

วูป!

ละอองแสงสีทองซึ่งเป็นตัวแทนของกฎสวรรค์ ได้ถูกต้วนมู่เฉียนดูดซึมเข้าไปอย่างรวดเร็ว ทำให้พลังของเขาพุ่งสูงขึ้นอีกครั้ง

“ ทัณฑ์สายฟ้า…จงหายไปซะ ”

“ วิถีสังหาร ดาบที่เก้าหมื่นกระดูก! ”

ภาพลวงตาของคมดาบขนาดใหญ่ ฟันแยกแม่น้ำโครงกระดูกแล้วฉีกกระชากมิติทะลุออกมาในโลกแห่งความจริง

เปรี้ยง! บูมมมมม!

ทะเลเมฆสีดำขนาดใหญ่ที่ปกคลุมท้องฟ้าเบื้องบน ฉีกขาดออกเป็นสองเสี่ยง จากนั้นก็ถูกแก่นแท้สังหารที่แฝงไปในคมดาบทำลายจนแตกกระจายไป

แต่ทว่า…ทุกสิ่งทุกอย่างมันเพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น

ครืนนนน

เหมือนดั่งรู้ว่าตนเองกำลังถูกท้าทาย เมฆสีดำได้กลับมารวมตัวกันอีกครั้งอย่างรวดเร็ว มันบีบอัดตัวเองจนเหลือขนาดเพียงหนึ่งกิโลเมตรเท่านั้น แต่ความน่าสะพรึงกลัวของมันกลับเพิ่มขึ้นหลายสิบเท่า

เปรี้ยง!

สายฟ้าสวรรค์สีม่วงอมทอง ฟาดเข้าใส่ต้วนมู่ฉียนอีกครั้ง นี่คือทัณฑ์สวรรค์ที่ถูกยกระดับขึ้นสู่ขอบเขตแม่ทัพเทพ ซึ่งเทียบเท่ากับการลงมือเต็มแรงของเจ้าตำหนักเทวะรุ่นแรก

ขั้นตอนนี้เหมือนเป็นการพิสูจน์ตนเองต่อฟ้าดิน ยิ่งต้วนมู่เฉียนเผชิญหน้ากับบททดสอบที่รุนแรงมากเท่าไหร่ ประตูเซียนของเขาก็จะยิ่งทรงอานุภาพมากเท่านั้น และเมื่อใดที่เขาทำลายมันได้

พลังที่จะได้รับมา ก็ยิ่งแข็งแกร่งเหนือชั้นกว่าผู้อื่นหลายเท่า

เปรี้ยงง!ๆๆๆๆ ตูม!ๆๆๆๆ

พายุสายฟ้าฟาดลงมาอย่างต่อเนื่อง โดยที่สายฟ้าแต่ละสายมีขนาดใหญ่โตหลายสิบเมตร เหมือนต้องการบดขยี้ผู้ฝึกตนตัวน้อยที่หาญกล้ามาต่อกรกับมัน

“ คิดว่าฉันจะกลัวงั้นเหรอ ” ต้วนมู่เฉียนตะโกนออกมาเสียงดัง ร่างจำแลงของเขาก็ขู่คำรามขึ้นฟ้า ใช้แก่นแท้สังหารทำลายสายฟ้าพวกนั้นโดยไม่ลังเล

อั่ก!

ต้วนมู่เฉียนพ่นเลือดออกมาคำโต ก่อนที่เขาจะโยนเม็ดยาต้องห้ามเข้าปาก แล้วใช้พลังอันมหาศาลที่ประทุออกมา เข้าต่อกรกับทัณฑ์สายฟ้า

เขาไม่มีอะไรให้ต้องเสียอีกต่อไปแล้ว หากชนะก็ได้อยู่ต่อพร้อมกับพลังอันยิ่งใหญ่ แต่ถ้าพ่ายแพ้ก็ต้องสูญสิ้นทุกอย่างไป มันก็เหลือเพียงสองทางนี้เท่านั้น ก็ต้องวัดกันที่เจตจำนงอันแรงกล้าแล้วว่าคนหรือสวรรค์ใครจะเป็นผู้ชนะ

วูป!

แผ่นป้ายสีทองปรากฏขึ้นตรงด้านหลังต้วนมู่เฉียน ขวางกั้นสายฟ้าสีม่วงเข้มเส้นหนึ่งที่ลอบโจมตีเขาเอาไว้

นี่คือแผ่นป้ายศิษย์หลักของนิกายจูเซียน สามารถป้องกันการโจมตีที่ต่ำกว่าขอบเขตเทพโลกาได้สิบครั้ง ซึ่งจ้าวเทียนได้ให้ต้วนมู่เฉียนเข้ารับการทดสอบตั้งแต่เมื่อห้าวันก่อน เพื่อเตรียมความพร้อมสำหรับการทะลวงขอบเขตเซียนนภาในวันนี้

“ ด้วยความแข็งแกร่งของผู้อาวุโสต้วนมู่เฉียนในปัจจุบัน การที่เขาจะผ่านบททดสอบพวกนี้ไปได้ตอนไหน ก็คงขึ้นอยู่กับเวลาเท่านั้น ” จ้าวเทียนพูดขึ้นด้วยสีหน้ามั่นใจ สายตาของเขาจับจ้องไปยังก้อนเมฆสีดำบนท้องฟ้า ที่กำลังมีขนาดเล็กลงอย่างรวดเร็วทุกครั้งที่สายฟ้าสีม่วงถูกทำลาย

“ มันคงไม่ง่ายแบบนั้นหรอก… ” เทพมังกรอ๋าวเฟิงพูดขึ้นด้วยสีหน้าเรียบเฉย พร้อมกับมองไปยังทิศทางหนึ่งอย่างเคร่งเครียด ทำให้จ้าวเทียนรีบมองตามไปทันที

ห่างออกไปสุดสายตาทางทิศเหนือ เงาวัตถุสีดำขนาดใหญ่กำลังเคลื่อนที่เข้ามาหาพวกจ้าวเทียนอย่างรวดเร็ว

จนกระทั่งเมื่อมันเข้ามาอยู่ในระยะสายตา ทุกคนจึงมองเห็นได้ชัดเจน ว่าที่แท้มันคือเรือรบไวกิ้งโบราณขนาดใหญ่ ซึ่งสามารถบรรจุคนได้นับพัน

และที่สำคัญ เรือรบไวกิ้งลำนี้กลับลอยอยู่บนอากาศ มันกำลังเคลื่อนไหวอยู่ภายใต้สายธารแห่งมิติเวลา ทำให้มนุษย์ปกติไม่สามารถสัมผัสถึงตัวตนของมันได้