บทที่ 4 กล้ำกลืนอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

“ทำอะไรก็ได้จริง ๆ เหรอ?” ซุนหมิงเทาหัวเราะอย่างชั่วร้าย

“จริง... จริง ๆ...” ฉินหยู่ซินตอบกลับเสียงสั่น

“ฮ่า ๆ ไม้อ่อนไม่ชอบ ชอบไม้แข็ง เป็นนังแพศยาจริง ๆ!” ซุนหมิงเทาหัวเราะเสียงเย็น จากนั้นน้ำเสียงก็เข้ม

“อยากจะให้ฉันช่วยเธอตามหานังลูกไม่มีพ่อนั่นก็ไม่ใช่ว่าไม่ได้ มีสองเงื่อนไข!”

“ข้อแรก รีบมานั่งข้าง ๆ ฉัน วันนี้ให้ฉันได้ชื่นชมผลประโยชน์หน่อย”

“ข้อสอง หลังจากที่ช่วยเธอตามหานังเด็กไม่มีพ่อนั่นแล้ว เธอจะต้องมาอยู่กับฉันหนึ่งเดือนโดยไม่มีเงื่อนไข เรียกเมื่อไหร่มาเมื่อนั้น!”

“ฉัน... ฉันตกลง...” ฉินหยู่ซินกัดฟันพยักหน้า

“ยังไม่รีบมานั่งอีก!” ซุนหมิงเทาตบลงตรงที่ว่างข้าง ๆ ตัว “มานวดให้ฉันก่อน!”

“ทำให้ฉันสบายตัว แล้วฉันโทรศัพท์ให้คนไปช่วยเธอตามหานังเด็กไม่มีพ่อนั่นเดี๋ยวนี้เลย!”

“หวังว่าคุณจะพูดคำไหนคำนั้น...” ฉินหยู่ซินสูดหายใจเข้าลึก ๆ อีกครั้งแล้วลุกขึ้นไปนั่งลงข้าง ๆ ซุนหมิงเทา

“มาเถอะ นังแพศยา!” ไม่ทันรอให้ฉินหยู่ซินนั่งลงเรียบร้อย ซุนหมิงเทาก็โอบเธอเข้ามาอยู่ในอ้อมอก

โครม!

ในตอนนี้เอง ประตูห้องขาดออกเหมือนกระดาษ เศษไม้ปลิวอยู่เต็มอากาศ

จากนั้นก็เห็นร่างของหลิงห้าวปรากฏอยู่ที่ประตูห้อง ดวงตาทั้งคู่เยือกเย็น ความโมโหสูงเทียมฟ้า เขาจ้องคนสองคนที่อยู่บนโซฟาเขม็งโดยไม่พูดไม่จาอยู่อย่างนั้น

“อ๊ะ...” ฉินหยู่ซินที่ตั้งสติได้ก็ร้องขึ้นมาอย่างตกตะลึงแล้วดิ้นออกจากอ้อมอกของซุนหมิงเทา

“เชี่ย ใครกันกล้ามาทำลายเรื่องดี ๆ ของฉัน ไม่อยากมีชีวิตแล้วสินะ?” ซุนหมิงเทาตะโกนออกมาด้วยน้ำเสียงเดือดดาล

ส่วนฉินหยู่ซิน ในชั่วพริบตาที่เธอจำหลิงห้าวได้ก็สั่นไปทั้งตัว น้ำตารื้นอยู่ในดวงตาไม่หยุด

ในดวงตาปรากฏแววซับซ้อนเป็นอย่างยิ่ง มีทั้งความทึ่ง ทั้งความเจ็บใจ ทั้งความกล้ำกลืน ทั้งยังมีการรอคอยอยู่เลือนราง

ทำไมถึงเป็นเขา!?

ผู้ชายที่ทำลายชีวิตทั้งชีวิตของตน ทำไมอยู่ดี ๆ ถึงมาปรากฏตัวอยู่ที่นี่ได้!?

วันนั้นเมื่อห้าปีก่อน ตัวเองหวังดีช่วยชีวิตเขาเอาไว้ แต่กลับถูกเขาแย่งเอาสิ่งที่ล้ำค่าที่สุดของตนไป

ในฐานะที่เธอเป็นหญิงงามอันดับหนึ่งของตงโจว อีกทั้งยังเป็นคุณหนูใหญ่ของตระกูลฉิน เดิมก็มีอนาคตที่สวยงามมากอยู่แล้ว!

แต่ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ทุกอย่างก็หยุดลงอย่างกะทันหัน

ตอนที่เธอรู้ว่าตัวเองตั้งครรภ์ เวลาก็ผ่านไปสามสี่เดือนแล้ว

เธอไม่แข็งใจพอที่จะถอนสิทธิ์ในการมีชีวิตของชีวิตน้อย ๆ ออกได้ลงคอ ดังนั้นเธอจึงต้านทานแรงกดดันทั้งหมดแล้วคลอดลูกออกมา

ห้าปีมานี้ นอกจากน้องสาวของตัวเองแล้ว เธอก็ได้รับการเยาะหยันเหน็บแนมจากทุกคน รวมถึงบิดามารดาของตัวเองก็ยังไม่สามารถเข้าใจเธอได้

และคุณปู่ที่เดิมทีคิดจะใช้การสมรสของเธอเกาะแข้งเกาะขาตระกูลเถา หนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่แห่งตงโจวก็โกรธจนขับไล่ครอบครัวของพวกเธอสี่คนออกจากคฤหาสน์ตระกูลฉิน

เธอกับบิดาที่เดิมทีล้วนแต่ทานกันอยู่ในฉินซื่อกรุ๊ป เช่นนั้น ทั้งสองคนจึงตกงานในเวลาเดียวกัน

ที่จริงแล้ว ด้วยความสามารถของเธอและบิดาแล้ว สามารถหางานที่ไม่เลวเลี้ยงดูทั้งครอบครัวได้อย่างแน่นอน

แต่นายท่านใหญ่ตระกูลเถาได้กระจายข่าวไปทั่วตงโจวว่าถ้าหากใครกล้ารับพวกเขาเข้าทำงานก็จะมีปัญหากับตระกูลเถา ทำให้การหางานของเธอและบิดาพบกับอุปสรรคไปทุกทาง

ภายใต้ความหลีกเลี่ยงไม่ได้ บิดาของเธอทำได้เพียงไปขอร้องอ้อนวอนกับพ่อเฒ่าตระกูลฉินหลายครั้งหลายครา

คาดว่าสุดท้ายพ่อเฒ่าตระกูลฉินจะรำคาญจนทนไม่ไหว จึงฝืนใจให้พวกเขาสองคนทำงานเป็นพนักงานเล็ก ๆ ธรรมดา ๆ ในสำนักงานย่อยหยุนเฉิงใต้บังคับบัญชาของฉินซื่อกรุ๊ป ได้รับเงินเดือนอันน้อยนิดขยายการดิ้นรนครั้งสุดท้ายออกไป

และก็เพราะสาเหตุนี้ ครอบครัวของพวกเธอทั้งสี่คนจึงต้องย้ายสำมะโนครัวจากตงโจวมาที่หยุนเฉิง

พอเวลาผ่านไปนานแล้วเธอก็คุ้นชินชีวิตเช่นนี้อย่างช้า ๆ ของเพียงลูกสาวสามารถเติบโตได้อย่างดี เธอก็ไม่ต้องการสิ่งใดอีก!

แต่ว่าสวรรค์ยังมาล้อเล่นกับเธออีกครั้งใหญ่ ลูกสาวของเธอจะหายสาบสูญไปอย่างคาดไม่ถึง!

นี่สำหรับเธอแล้วเป็นเหมือนฟ้าผ่าตอนกลางวันอย่าไม่ต้องสงสัย เธอรู้สึกว่าท้องฟ้าของตัวเองพังทลายลงมา!

“หรุ่ยหรุ่ยเกิดเรื่องแล้ว คุณไม่รู้เหรอ?” หลังจากที่หลิงห้าวหายใจเข้าออกลึก ๆ แล้วก็มองไปยังฉินหยู่ซินอย่างเยือกเย็น

นาทีที่เขาเดินเข้ามาในห้องแล้วเห็นคนสองคนกอดกันอยู่บนโซฟา ความเดือดดาลที่อยู่ในใจแทบจะเผาไหม้อวัยวะภายในของเขาทั้งหมด