บทที่ 1

ร่างกายร้อนผ่าวอยู่บ้าง

กู้หว่านเยว่ลืมตาขึ้นมา พบว่าตนเองกำลังนอนอยู่บนเตียงแกะสลักขนาดใหญ่ มีกลิ่นอายโบราณหลังหนึ่ง ข้างเตียงมีชายสวมชุดแต่งงานนั่งอยู่หนึ่งคน

นี่คงฝันไปใช่ไหม แต่เหตุใดเหมือนจริงถึงเพียงนี้?

นางเบือนหน้ามองฝ่ายชาย

ฝ่ายชายผิวพรรณขาวดุจหยก ใบหน้าหล่อเหลางดงาม มองแวบเดียวก็ทำให้คนจมดิ่งสู่ภวังค์อย่างยากจะหักห้ามใจ เพียงแต่สีหน้าของเขาเย็นชาเกินไป สุ้มเสียงเองก็ไร้อารมณ์เสียนี่กระไร

“ข้ารู้ว่าเจ้าไม่อยากแต่งกับข้า พระบรมราชโองการยากจะฝ่าฝืน หากเจ้าไม่ยินยอม...”

“ข้ายินยอม ข้ายินยอม!”

ชายหนุ่มรูปงามหาใครเทียบได้เช่นนี้ นางครองโสดมายี่สิบกว่าปีไม่เคยได้พบพานมาก่อน ไฉนเลยจะไม่ยินยอมกันเล่า!

กู้หว่านเยว่พยักหน้าอย่างบ้าคลั่ง ไม่สนใจสีหน้าตกตะลึงของฝ่ายชาย ยื่นมือออกไปเกี่ยวเข็มขัดโผเข้าหาอ้อมอกของเขา

สูดลมหายใจเข้าลึกๆ เฮือกหนึ่ง อ้า หอมยิ่งนัก กลิ่นหอมเย็นของชายหนุ่มรูปงาม

เห็นได้ชัดว่านี่คือครั้งแรกของฝ่ายชาย ทีแรกยังคิดปฏิเสธ แต่กลับไม่อาจต้านทานเสียงที่ดังออดอ้อนออเซาะขึ้นมาของนางได้ สติค่อยๆ เลือนรางไป ทว่า ครู่เดียวก็ทำเอากู้หว่านเยว่วิญญาณหลุดลอย

ทั้งสองเกี่ยวกระหวัดรัดรึงตลอดคืน จนกระทั่งใช้แรงกายที่มีจนหมด ถึงโอบกอดกันนอนหลับไป

.....

วันต่อมา กู้หว่านเยว่ถูกความเจ็บปวดระลอกหนึ่งปลุกจนตื่น

ตื่นขึ้นมานางก็งุนงงไป

นางข้ามภพแล้ว

ชายหนุ่มรูปงามเมื่อคืน ก็คือของขวัญจากการข้ามภพ เป็นสามีให้นางรังแก

เพียงแต่อีกครึ่งวัน เขาก็จะตายแล้ว

นี่คือนิยายทำไร่ไถนาเรื่องหนึ่งที่กู้หว่านเยว่เคยอ่าน ซูจิ่งสิงคือตัวร้ายที่น่าเศร้าที่สุดในนิยายเรื่องนี้

เขาฉลาดปราดเปรื่อง มีความสามารถทางทหาร อายุเพียงยี่สิบ ก็โจมตีพวกทูเจวี๋ยจนพ่ายแพ้ราบคาบ ไม่เพียงทวงคืนดินแดนได้ ยังสามารถบีบคั้นให้พวกทูเจวี๋ยลงนามในสัญญาได้อีกด้วย

เพราะสาเหตุนี้ เขาจึงได้รับการแต่งตั้งเป็นเจิ้นเป่ยอ๋อง ทั้งครอบครัวพลอยได้ดิบได้ดีมีวาสนาไปกับเขาด้วย

ทว่าหลังฮ่องเต้ขึ้นครองราชย์แล้ว กลับกริ่งเกรงในอำนาจบารมีของเขา แสร้งพระราชทานสมรส แต่แท้จริงแล้วคือหาโอกาสลอบสังหาร

อีกเดี๋ยว เขาจะถูกเรียกตัวเข้าวัง ถูกยึดทรัพย์เนรเทศไปยังหนิงกู่ถ่าข้อหากบฏ สุดท้าย ร่างกายได้รับพิษ พิษกำเริบจนตายกลางทาง

ชายาของเขาก็คือตนเอง ทุกวันลำบากยากเข็ญ เดินขาแทบหักไปถึงสถานที่เนรเทศอย่างยากลำบาก กลับหนาวตายเพราะหิมะตกหนัก

กู้หว่านเยว่ : …นิยายข้ามภพ X นี่ นางร้ายตัวประกอบ X นี่!

“ท่านอ๋อง ฝ่าบาทมีรับสั่งเชิญท่านเข้าวังในทันที”

มาแล้วมาแล้ว ฮ่องเต้ชั่วต้องการลงมือกับซูจิ่งสิงจนแทบรอไม่ไหวแล้ว!

กู้หว่านเยว่เผยสีหน้าโศกเศร้า อิงตามกฎของนิยายข้ามภพทั่วไปแล้ว นางต้องข้ามภพกลับไปไม่ได้เป็นแน่

หนีก็หนีไม่ได้ ต้าฉีมีระบบสำมะโนครัว นางหนีไปแล้วก็กลายเป็นคนไม่มีสำมะโนครัว ต้องหลบซ่อนภายในป่าชั่วชีวิต

นั่นก็หมายความว่า เว้นเสียแต่หย่าร้าง ชาตินี้นางก็ต้องผูกติดกับซูจิ่งสิงไปจนตาย

หากซูจิ่งสิงตายแล้วนางก็ต้องกลายเป็นม่าย นางไม่อยากเป็นแม่ม่ายฮือฮือฮือ...

ช้าก่อน! มิติวิเศษของนางคล้ายมียาถอนพิษหนึ่งเม็ด

“ท่านอ๋องช้าก่อน ข้ามีของมอบให้ท่าน”

“สิ่งใด?” ซูจิ่งสิงเปลี่ยนสวมชุดยาวสีดำปักลายหม่าง เนตรขนงเยียบเย็น เทียบกับความเร่าร้อนเมื่อคืนแล้วกลับกลายเป็นคนละคน

แสร้งสุขุม!

กู้หว่านเยว่เงียบลง แต่นางยังไม่ลืมธุระสำคัญ หยิบยาถอนพิษออกจากมิติวิเศษ

“นี่คือยาถอนพิษร้อยพิษมิกล้ำกลายที่ท่านแม่ข้าทิ้งไว้ให้ ยกให้ท่านแล้ว ท่านกินมันก่อนเข้าวังเถอะ”

“เจ้าคิดว่าข้าเข้าวังแล้วจะเกิดเรื่องใด?”

แหม ชายคนนี้ไม่โง่นี่

กู้หว่านเยว่ผายมือ “ข้ามิได้พูดเช่นนี้เสียหน่อย อย่างไรเสียนี่ก็คือของดี ท่านรีบกินมันเข้าไปเถอะ”

ซูจิ่งสิงมองนางสายตาซับซ้อนแวบหนึ่ง คล้ายอยากมองให้ออกว่ากู้หว่านเยว่รู้เรื่องใด แต่อีกฝ่ายมีไหวพริบจนน่าประหลาดทำให้เขาอ่านไม่ออก

สุดท้ายเขารับยาและกินลงไป ก่อนจากไปยังเอ่ย “...ขอบคุณมาก”