บทที่ 180

ถึงแม้ซูจิ่งสิงจะไม่เข้าใจวิชาแพทย์ แต่เขาก็พยักหน้าอย่างจริงจัง

“เช่นนั้นเริ่มกันเถอะ”

กู้หว่านเยว่ฆ่าเชื้อโรคที่มือทั้งสองข้าง จากนั้นตัดเสื้อคลุมของฮูหยินผู้เฒ่าโจวออก เหลือไว้เพียงเสื้อชั้นในบาง ๆ จากนั้นป้อนยาถอนพิษให้กับฮูหยินผู้เฒ่าโจว แล้วหยิบเข็มเงินออกมาช่วยนำทางพิษ

เมื่อนางเข้าสู่โหมดทำงาน ทั้งคนก็จะดูจริงจังและเคร่งขรึมมาก น้ำเสียงก็จะเปลี่ยนเป็นแข็งกระด้างและเย็นชา

ซูจิ่งสิงมองดูอยู่ข้าง ๆ ดวงตาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ

ถ้าไม่ได้เห็นกับตา เขาคงไม่กล้าเชื่อว่ามือของกู้หว่านเยว่ที่กำลังฝังเข็มนั้นจะรวดเร็วได้ถึงเพียงนี้

ความประหลาดใจ ความชื่นชม อารมณ์ต่าง ๆ ผุดขึ้นในดวงตาของซูจิ่งสิง

ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่แล้ว กู้หว่านเยว่ปักเข็มเงินลงบนจุดต่าง ๆ บนร่างกายของฮูหยินผู้เฒ่าโจวทีละเล่ม แล้วก็ดึงออกทีละเล่ม จนในที่สุดก็มาถึงช่วงเวลาที่สำคัญที่สุด

นั่นก็คือการนำพิษที่หลงเหลืออยู่ออกจากหัวใจ พร้อมกับใช้เมล็ดโพธิ์เพื่อปกป้องหัวใจของฮูหยินผู้เฒ่าโจว

เหงื่อเย็นเริ่มผุดขึ้นบนหน้าผากของกู้หว่านเยว่

แต่แล้ว ในช่วงเวลาที่สำคัญที่สุด ก็เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้นที่ด้านนอกประตู

“โจวเหล่า กู้หว่านเยว่ล็อกประตูไว้ หากนางทำร้ายฮูหยินผู้เฒ่าโจวขึ้นมาจะทำอย่างไร ให้ลั่วยางเข้าไปดูหน่อยเถอะ”

ไม่รู้ว่ามู่หรงอวี้มาตั้งแต่เมื่อไหร่

เขากล่าวกับโจวเหล่าอย่างไม่ยอมแพ้

“ลั่วยางเป็นศิษย์ของปรมาจารย์แพทย์ ได้รับการขนานนามว่าเซียนแพทย์น้อย

ให้นางเข้าไปคอยช่วยกู้หว่านเยว่อยู่ข้าง ๆ ก็จะทำให้การรักษาปลอดภัยยิ่งขึ้น โจวเหล่า ท่านให้ลั่วยางเข้าไปเถอะ”

โจวเหล่าขมวดคิ้ว ไม่รู้จะจัดการกับมู่หรงอวี้ที่ปรากฏตัวขึ้นมากะทันหันอย่างไร

“ท่านอ๋อง นี่คงไม่เหมาะสม การรักษาได้เริ่มขึ้นแล้ว”

“ไม่มีอะไรไม่เหมาะสม ท่านยังไม่รู้จักฉายาของปรมาจารย์แพทย์อีกหรือ ให้ลั่วยางเข้าไปจะมีแต่ผลดี ไม่มีผลเสีย”

มู่หรงอวี้ปากก็พูดไป สายตาก็ส่งสัญญาณให้ลั่วยาง บุกเข้าไปข้างในอย่างอุกอาจ

กู้หว่านเยว่ที่อยู่ข้างเตียงเดิมทีก็อยู่ในสภาวะตึงเครียดขั้นสูงอยู่แล้ว เมื่อถูกรบกวนเช่นนี้ ทั้งคนก็ถูกดึงออกจากสมาธิทันที!

“ซูจิ่งสิง!”

กู้หว่านเยว่หันไปมองซูจิ่งสิงด้วยสายตาขอความช่วยเหลือ