บทที่ 285

ใต้เท้าสวีลูบปลายคาง นัยน์ตาฉายแววมุ่งร้าย มองพินิจบุตรสาวคนโตที่กำลังโตเป็นสาวอย่างซูจิ่นเอ๋อร์และเมี่ยชิงหว่านอย่างไม่ละอายใจ

ซูจิ่นเอ๋อร์โกรธจนตัวสั่นเทิ้ม “ขุนนางลามก หากข้าเห็นเจ้ามองด้วยสายตาเช่นนี้อีกข้าจะควักลูกตาของเจ้า！”

ใต้เท้าสวีโพล่งออกไปทันที “เจ้ากล้าด่าข้าหรือ? ทหาร จับพวกเขาไว้!”

เมื่อเห็นทหารจากด้านนอกพุ่งเข้ามา หวังปี้รีบกล่าวทันที“ช้าก่อน ใต้เท้าสวี ข้าคือรองแม่ทัพหนานหยางอ๋องชื่อว่าหวังปี้ ข้าได้รับความไว้วางใจจากท่านอ๋อง รับสั่งให้ข้ามาคุ้มกันสกุลซูและคนอื่น ๆ ให้เดินทางมาถึงเจดีย์หนิงกู่อย่างปลอดภัย ขอความกรุณาใต้เท้าสวีช่วยอำนวยความสะดวกให้พวกเราด้วยขอรับ”

จากนั้นก็รุดหน้าเข้าไปกล่าวเสียงเบาว่า “ภรรยาของสกุลซูมีความสัมพันธ์ที่ดีงามกับท่านอ๋องของเรา ขอความกรุณาใต้เท้าสวีช่วยจัดที่พักด้วยขอรับ”

เดิมทีหวังปี้คิดว่าหากเขากล่าวเช่นนี้ ใต้เท้าสวีจะต้องยอม แต่ใครจะไปคิดล่ะว่าเขาจะลูบเคราและคลี่ยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์เพทุบาย

“จัดที่พักข้าทำให้ได้ แต่ต้องแลกกับเงินไม่ก็หญิงงาม มิเช่นนั้นก็โมฆะ!”

หวังปี้คาดไม่ถึงว่าใต้เท้าสวีจะไม่ไว้หน้าของเขาเพียงนี้ สีหน้าของเขาพลันเคร่งขรึม “ใต้เท้าสวี ข้าคุยกับท่านแล้วไม่ใช่หรือ”

“ข้าเองก็คุยกับเจ้าแล้วเช่นกัน ที่นี่คือเจดีย์หนิงกู่ ไม่ใช่ลั่วอันของพวกเจ้า หากเจ้าโอ้อวดกำลังกับข้า ชีวิตของเจ้าก็จบสิ้น”

“ท่านไม่กลัวว่าข้าจะนำเรื่องนี้กราบทูลฮ่องเต้หรือ?” หวังปี้ตระหนักได้ถึงความป่าเถื่อนของเจดีย์หนิงกู่ทันที

“หากเจ้าเก่งนักก็ลองดูสิ”

ใต้เท้าสวีแสดงสีหน้านิ่งสงบ

คนที่ถูกเนรเทศมาถึงที่นี่ได้ล้วนแต่เป็นผู้ที่ดูหมิ่นต่อกษัตริย์ทั้งสิ้น

กราบทูลฮ่องเต้จะมีประโยชน์อะไร?

บางทีฮ่องเต้อาจจะทรงชื่นชมเขาว่าทำได้ดีก็ได้

“เจ้า....”

“พี่ใหญ่หวัง อย่าไปเสวนากับเขาเลย”

กู้หว่านเยว่ส่ายหน้าเบา ๆ ให้กับหวังปี้ ใต้เท้าสวีคนนี้ถือว่าเป็นคนหัวรั้นคนหนึ่ง

ต่อหน้าคนคนนี้ กู้หว่านเยว่จะไม่มีวันก้มหัวให้เด็ดขาด

นางจะยอมให้ขุนนางจอมลามกคนนี้ลำพองใจไปก่อน รอจนนางได้ที่พัก นางค่อยกลับมาคิดบัญชีกับเขา!