บทที่ 298

ยิ่งไปกว่านั้นสกุลเฉินยังมีสายสัมพันธ์ทางญาติพี่น้องกับใต้เท้าสวีแห่งเมืองตู้เปียนอีกด้วย ช่วยใต้เท้าสวีขจัดหนามยอกอกโดยเฉพาะ

หากช่วยพวกเจ้า ก็เหมือนกับต่อต้านสกุลสวีอย่างเปิดเผย”

สกุลโจวของเขาสามารถรักษารากฐานเป็นร้อยปีในหมู่บ้านสือหานได้ ก็เพราะไม่ได้ต่อสู้แย่งชิงใด ๆ

นายท่านโจวแสดงความรู้สึกเป็นนัย เช่นเดียวกับหวังต้าโก่ว ให้กู้หว่านเยว่ไปเจรจาสงบศึกกับหัวหน้าหมู่บ้านเฉิน

“นายท่านโจว พูดตามตรง ข้าได้ล่วงเกินใต้เท้าสวีที่เมืองตู้เปียนไปแล้ว”

กู้หว่านเยว่ถอนหายใจ

“ต่อให้พวกข้าจะไปขอเจรจาสงบศึกกับหัวหน้าหมู่บ้านเฉิน หัวหน้าหมู่บ้านเฉินก็จะไม่ยอมปล่อยพวกข้าไปหรอก”

ที่จริงแล้ว กู้หว่านเยว่ไม่ต้องการเจรจาสงบศึกกับสกุลเฉินเลย “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็สู้กับสกุลเฉินไปจนสุดทางดีกว่า”

“พวกเจ้าล่วงเกินใต้เท้าสวีหรือ?!” นายท่านโจวและฮูหยินผู้เฒ่าโจวสบตากันแวบหนึ่ง กู้หว่านเยว่ผู้นี้ตัวเล็กแต่ใจใหญ่

“นายท่านโจว สกุลเฉินใจโหดมือเหี้ยม พวกท่านไม่เคยคิดต่อต้านเลยหรือไง?” กู้หว่านเยว่แอบยุยงส่งเสริม “บางที พวกท่านนั้นเหมาะที่จะรับหน้าที่ดูแลจัดการหมู่บ้านสือหานมากกว่าสกุลเฉินเสียอีก”

นายท่านโจวสะดุ้งเฮือก แต่ส่วนลึกในดวงตากลับเปล่งประกาย

ในที่สุด สมาชิกหลายคนของสกุลโจวก็ตัดสินใจ ช่วยเป็นผู้นำคนงานให้กู้หว่านเยว่ก่อน ยังไม่เข้าร่วมในเรื่องอื่น ๆ

“อ้อ ทำไมต้องให้ท่านพ่อท่านแม่ของข้าต้มยาเองด้วยล่ะ?”

“ไม่ใช่แค่ต้มยาเท่านั้น แต่ยังต้องตรวจตราทุกอย่างภายในจวนด้วย”

“เจ้ากำลังบอกว่า มีหนอนอยู่ภายในสกุลโจวของข้าหรือ?!” โจวลิ่วหลางตระหนกตกใจ ไม่น่าจะใช่นะ เพราะภายในเรือนล้วนเป็นข้าเก่าที่ลงนามในสัญญาทาสแล้ว

มีเพียงคนที่อยู่ข้างกายสวี่อวิ๋นเหนียงเท่านั้น พันเถียนเอ๋อร์ เพื่อนซี้ที่นางพามาจากหมู่บ้านเดียวกัน

เนื่องจากโชคชะตาของครอบครัวตกต่ำลง จนเกือบจะถูกขายเข้าซ่องโสเภณี

สวี่อวิ๋นเหนียงฉุดนางขึ้นมา ภายนอกเอาไว้ข้างกายในฐานะสาวใช้ แต่ความจริงได้คอยปรนเปรอของกินดื่มแสนอร่อย โดยที่ไม่ได้ลงนามสัญญาทาส

สีหน้าของโจวลิ่วหลางเปลี่ยนไป “ข้ารู้แล้ว”

หลังจากตรึกตรองอย่างรอบคอบ นับตั้งแต่พันเถียนเอ๋อร์ก้าวเข้าประตูมา สุขภาพของสวี่อวิ๋นเหนียงก็ไม่ได้ดีเหมือนเมื่อก่อน...