บทที่ 412

เกิ่งกวงเห็นเช่นนี้ก็ตกใจเล็กน้อย เดิมทีเขารายงานตัวกับซูจิ่งสิง ยามนี้เมื่อรายงานตัวอีกครั้ง กลับเป็นกู้หว่านเยว่ไปเสียได้

“ผู้พิพากษาหลินตายแล้ว เมืองนี้ต้องมีผู้ที่เข้ามาจัดการ ขอถามฮูหยินซู ท่านมีผู้ที่คิดว่าเหมาะสมหรือไม่ขอรับ?”

เกิ่งกวงและกงชางเหอต่างก็เป็นแม่ทัพ รับผิดชอบในการป้องกันทางทหารในเมืองตะวันไม่ตกดิน

หากต้องการจัดการทุกอย่างในเมืองให้เป็นระเบียบ ยังต้องพึ่งพาขุนนางผู้พิพากษา

กู้หว่านเยว่คิดอยู่พักหนึ่งแล้วจึงสั่งให้ใครบางคนเรียกฟู่หลานเหิงเข้ามา ก่อนจะบอกสถานการณ์ให้เขาฟัง

“ใต้เท้าฟู่ ท่านเต็มใจที่จะทำหน้าที่เป็นผู้พิพากษามณฑล ไม่ออกจากเมืองแห่งนี้หรือไม่?”

ฟู่หลานเหิงยังคงเป็นราชทูตในจักรพรรดิที่ได้รับการแต่งตั้งจากราชสำนัก

กู้หว่านเยว่ไม่แน่ใจว่าอีกฝ่ายเต็มใจหรือไม่ ดังนั้นนางจึงถามเขาก่อน

ทว่า นางยังคงหวังว่าฟู่หลานเหิงจะเต็มใจ เพราะท้ายที่สุดแล้ว นางไม่สามารถหาใครที่เหมาะสมไปกว่าเขาได้

ฟู่หลานเหิงไม่ลังเลเลย

“ในเมื่อท่านและสหายซูเชื่อใจข้า เช่นนั้นข้าก็จะทำให้เต็มที่”

“เช่นนั้นแล้ว ก็ต้องรบกวนใต้เท้าฟู่ด้วย”

กู้หว่านเยว่มั่นใจในความสามารถของฟู่หลานเหิงมาก ตอนนั้น ฟู่หลานเหิงสามารถสร้างเมืองใหญ่ที่เผชิญหน้ากับภัยพิบัติขึ้นมาได้ เขาจะต้องสามารถสร้างเมืองตะวันไม่ตกดินขึ้นมาใหม่ได้อย่างแน่นอน

ในเวลานี้ เกิ่งกวงเตือนว่า

“ถ้าเราทำเรื่องเอิกเกริกในเมืองตะวันไม่ตกดิน เกรงว่าตระกูลหลี่จะโจมตีเข้ามาได้นะขอรับ

อย่างไรเสียที่นี่ ก็เป็นพื้นที่ของตระกูลหลี่”

กู้หว่านเยว่เพิ่งเห็นแผนที่การป้องกันทางทหาร ความสามารถในการป้องกันทางทหารของเมืองตะวันไม่ตกดินนั้นแข็งแกร่งมาก กำแพงเมืองสูงห้าสิบเมตรป้องกันได้ง่าย ยากต่อการถูกโจมตี

ยิ่งไปกว่านั้น คนของเกิ่งกวงล้วนเป็นทหารชั้นยอด เป็นแม่ทัพน้ำดี

แม้ว่าตระกูลหลี่จะเริ่มโจมตีเข้ามา พวกเขาก็ไม่สามารถพิชิตเมืองตะวันไม่ดินได้

ทว่า หากไม่ถึงยามจำเป็น กู้หว่านเยว่ก็ไม่คิดเริ่มสงคราม ท้ายที่สุดแล้ว ประชาชนต่างหากที่เป็นผู้รับกรรม

ดังนั้น หลังจากเก้ปัญหาเมืองตะวันไม่ตกดินได้ กู้หว่านเยว่จะพาหลี่เฉินอัน เข้ายึดตำแหน่งในตระกูลหลี่เสีย

แน่นอนว่า ก่อนหน้านั้น ผู้พิทักษ์เมืองตะวันไม่ตกดิน จะต้องได้รับการปกป้องอย่างดีเช่นกัน