บทที่ 419

“ท่านอ๋อง ในที่สุดพวกเราก็ได้เจอท่านเสียที!”

ทันทีที่เหล่าพลทหารสกุลซูหลายสิบคนเจอกับซูจิ่งสิงก็ทยอยกันคุกเข่าลงไปบนพื้น และคำนับศีรษะโขกพื้นดินต่อหน้าซูจิ่งสิงด้วยน้ำตาคลอเบ้า

คาดไม่ถึงว่าพวกเขาจะได้เจอกับท่านอ๋องในช่วงชีวิตของเขา

“ทุกคนลุกขึ้นเถิด ข้าไม่ใช่ท่านอ๋อง ต่อไปไม่ต้องเรียกข้าเช่นนี้อีก”

ซูจิ่งสิงมองคนที่อยู่ใต้อาณัติอย่างจงรักภักดีเหล่านี้อย่างซาบซึ้งอยู่ในใจ

พลทหารสกุลซูที่อยู่หน้าสุดรีบกล่าว “เช่นนั้นพวกเราเรียกท่านว่าคุณชายนะขอรับ ท่านอ๋องที่ฮ่องเต้ชั่วผู้นั้นแต่งตั้ง หากไม่อยากได้ก็ช่างเถิด!”

ซูจิ่งสิงพยักหน้า จากนั้นก็กล่าวแนะนำกู้หว่านเยว่ให้พลทหารเหล่านั้นรู้จัก “นี่คือภรรยาของข้า พวกเจ้าจงเรียกนางว่าฮูหยิน”

ทุกคนต่างรู้อยู่แล้วว่าเหตุผลที่ซูจิ่งสิงมีชีวิตรอดมาถึงเจดีย์หนิงกู่ได้ ต้องขอบคุณการช่วยเหลือของกู้หว่านเยว่

ยามอยู่ต่อหน้ากู้หว่านเยว่ จึงค่อนข้างสุภาพเป็นพิเศษ กระทั่งรีบทำความเคารพนาง

“ข้าน้อยขอคารวะฮูหยิน”

“รีบลุกขึ้นเถิด”

เมื่อเห็นพลทหารสกุลซูที่เต็มไปด้วยความจงรักภักดีเหล่านี้ กู้หว่านเยว่ก็ทนเห็นพวกเขาคุกเข่าอยู่บนพื้นน้ำแข็งที่เย็นเยียบไม่ได้ จึงรีบโบกมือให้พวกเขาลุกขึ้น

“พวกเจ้าคงจะรู้ภารกิจของตัวเองแล้ว ในหุบเขาตอนนี้มีเสบียงที่พวกเจ้าขนไปให้อยู่ไม่น้อย นับตั้งแต่บัดนี้ไป พวกเจ้าจะต้องขนเสบียงไปส่งที่เมืองตะวันไม่ตกดิน เสบียงเหล่านี้สำคัญมาก ห้ามหล่นหายเด็ดขาด!”

พลทหารสกุลซูที่เอาชีวิตรอดจากชายแดนมาถึงที่นี่ได้ โดยพื้นฐานแล้วทุกคนล้วนมีใจจงรักภักดี ด้วยเหตุนี้กู้หว่านเยว่จึงไม่กังวลเรื่องความภักดีของพวกเขา

“ฮูหยินวางใจเถิด ข้าจะต้องนำเสบียงเหล่านั้นไปส่งให้จงได้!”

เวลานี้เองชิงเหลียนได้วิ่งเข้ามาอย่างรีบร้อน “นายท่าน ฮูหยิน บัดนี้มีแขกที่ไม่ได้รับเชิญมาเยือนถึงหมู่บ้านขอรับ”

ชิงเหลียนรีบกล่าว “ข้าเห็นพวกเขาแต่งกายด้วยชุดดำทั้งตัว เคลื่อนตัวว่องไว คล้ายกับนักฆ่า”

เดิมทีพวกเขาตั้งใจจะไปหาคนสกุลซู แต่ปรากฏว่าหลังจากที่เข้ามาในหมู่บ้านแล้วก็ตรงไปยังทิศตะวันออกของหมู่บ้านทันที

ชิงเหลียนไม่กล้าชะล่าใจ รีบกลับมารายงานกู้หว่านเยว่

ทิศตะวันออกของหมู่บ้าน?