บทที่ 422

กู้หว่านเยว่ตกตะลึงเล็กน้อย แต่ก็รีบปรับสีหน้ากลับมาอย่างรวดเร็ว การแสดงอารมณ์มากเกินไปต่อหน้าผู้ป่วยไม่ใช่เรื่องดี

“พระชายาทรงเป็นสตรีที่มีภาวะช่องคลอดตีบตันหรือ?”

“สตรีที่มีภาวะช่องคลอดตีบตัน สตรีที่มีภาวะช่องคลอดตีบตันคืออะไร?” ในต้าฉีมีหมอหญิงไม่กี่คน และยิ่งมีน้อยคนที่ศึกษาเกี่ยวกับโรคสตรี

พระชายาหนานหยางส่ายหัว “ข้าไม่เคยได้ยินเรื่องสตรีที่มีภาวะช่องคลอดตีบตันอะไร แต่ตั้งแต่เด็ก ท่านแม่ก็บอกข้าว่า ข้าแตกต่างจากคนอื่น พูดไปก็ไม่กลัวเจ้าหัวเราะหรอก ด้วยสภาพแบบนี้ของข้า แม้แต่จะแต่งงานก็ยังยาก ถ้าข้ายังไม่ได้แต่งงานออกไป คงจะทำให้พี่น้องในครอบครัวพลอยได้รับผลกระทบไปด้วย เพราะพี่สาวท่านอ๋องจึงเห็นใจข้า และให้ที่พักพิงแก่ข้า”

กู้หว่านเยว่รู้เรื่องนี้ พี่สาวของพระชายาหนานหยางคือพระชายาองค์ก่อนที่สิ้นพระชนม์ไปแล้ว

“ท่านไม่ต้องกังวล ให้ข้าลองคิดดูก่อน” กู้หว่านเยว่พูดปลอบใจนาง

สตรีที่มีภาวะช่องคลอดตีบตันแต่กำเนิดก็ใช่ว่าจะไม่สามารถรักษาได้เลยทีเดียว หากเป็นเพียงปัญหาในการเจริญเติบโตของปากช่องคลอด แต่ภายในและมดลูกยังสมบูรณ์ ก็สามารถทำการผ่าตัดได้

หลังจากผ่าตัดเสร็จแล้ว ไม่เพียงแต่จะสามารถมีชีวิตฉันท์สามีภรรยาได้ตามปกติ แต่ยังสามารถมีลูกได้อีกด้วย

จากคำอธิบายของพระชายาหนานหยาง เนื่องจากมีประจำเดือนได้ตามปกติ แสดงว่าการเจริญเติบโตภายในน่าจะไม่มีปัญหา และพระชายาก็อายุเพียงยี่สิบกว่าปี ยังอยู่ในช่วงอายุที่สามารถทำการผ่าตัดได้

แต่เพียงแค่การคาดเดา กู้หว่านเยว่ก็ไม่กล้ายืนยัน นางจำเป็นต้องทำการตรวจพระชายาหนานหยางสักครั้งก่อน

แต่ตอนนี้นางยังมีธุระสำคัญ การตรวจก็คงจะไม่ทัน

เมื่อคิดถึงตรงนี้ กู้หว่านเยว่ก็หยิบดินสอขึ้นมาเขียนใบสั่งยา “พระชายา ท่านไปซื้อยาตามใบสั่งยานี้ ต้มดื่มวันละสามครั้ง รอข้าจัดการธุระเสร็จแล้วจะกลับมาตรวจให้ท่านอีกครั้ง เพื่อดูว่าจะสามารถผ่าตัดได้หรือไม่”

พระชายาหนานหยางไม่รู้สึกแปลกกับคำว่าผ่าตัดอีกต่อไป ถึงอย่างไรหนานหยางอ๋องก็ผ่าตัดมาแล้วสองครั้ง

“หลังจากผ่าตัดแล้ว ข้าจะเป็นเหมือนคนปกติใช่หรือไม่?”

“ใช่ ถ้าสามารถผ่าตัดได้ ท่านจะเป็นเหมือนผู้หญิงทั่วไป”

กู้หว่านเยว่ไม่กล้าพูดอย่างมั่นใจนัก แต่สำหรับพระชายาหนานหยางแล้ว นี่เป็นความหวังอันยิ่งใหญ่ บนใบหน้าของนางพลันเปล่งประกายสดใสขึ้น

“ขอบคุณแม่นางกู้ ข้าจะทานยาให้ดี รอให้เจ้ากลับมาตรวจให้ข้า”