บทที่ 449

ขณะที่อวิ๋นมู่ยังคงดูแลนายท่านผู้เฒ่าอวิ๋นต่อไป กู้หว่านเยว่ก็ไม่ได้อยู่รบกวนในห้อง สบตากับซูจิ่งสิงแล้วหันหลังเดินออกไป

หลังจากช่วยเขาได้แล้ว ร่างกายของกู้หว่ายเยว่ก็อ่อนล้าอย่างหนัก จึงตัดสินใจเข้านอนก่อน

การนอนหลับครั้งนี้กินเวลาจนถึงเช้าวันรุ่งขึ้น

วันรุ่งขึ้นมีข่าวจากสกุลทัง หลังจากทังฮูหยินกลับไปที่บ้านเดิมแล้ว ก็ได้สืบหาหลิ่วเหนียงและทังเหวินจนแทบพลิกแผ่นดิน จากนั้นจึงไปอาละวาดที่สกุลทังถังเป็นเรื่องใหญ่โต

“ทังฮูหยินตรวจสอบทีละนิดจนกระจ่าง พบว่าหลิ่วเหนียงคือคู่รักในวัยเด็กของทังต่า ทั้งสองคบหากันมาเป็นเวลานานแล้ว

แม้แต่ทังเหวินก็เป็นลูกชายแท้ ๆ ของทังต่ากับหลิ่วเหนียง

ทังฮูหยินตกหลุมรักทังต่าตั้งแต่แรกเห็น หลายปีที่ผ่านมานางใช้บ้านครอบครัวเดิมมาสนับสนุนทังต่า แต่กลับถูกหลอกแบบนี้”

หลี่เฉินอันเดินเข้ามาพร้อมกับข่าว พลางกระซิบว่า

“ได้ยินมาว่าทังฮูหยินรู้ความจริงแล้ว กระอักเลือดออกมาทันที ตอนนี้ยังไม่ฟื้นเลย”

ทังต่ารักษาตัวเองให้บริสุทธิ์เพื่อหลิ่วเหนียง แต่งงานกันมาหกปีบอกว่าตัวเองเสื่อมสมรรถภาพ

ทังฮูหยินโกรธจนสลบไป บ้านสามของสกุลหลี่มีทังฮูหยินเป็นลูกสาวคนเดียว ผู้อาวุโสลำดับสามและฮูหยินสามกังวลจนนอนไม่หลับทั้งคืน

กู้หว่านเยว่ยิ้มเยาะ “ทังต่าคงคงรอสกุลหลี่ไปช่วยเขาอยู่ในคุก”

หลี่เฉินอันกล่าวเสียงขรึม “ที่เขาทำเรื่องแบบนี้ออกมา ผู้อาวุโสลำดับสามไม่ฆ่าเขาก็นับว่าเมตตาแล้ว ไม่ต้องพูดถึงที่ช่วยชีวิตเขาไว้”

กู้หว่านเยว่ปิดปากเงียบ แต่คนต่ำช้าอย่างทังต่า เป็นคนที่ทุกคนมีสิทธิ์ลงโทษอย่างแท้จริง

แต่นางก็ไม่ได้รู้สึกสงสารทังฮูหยินสักเท่าใด คนที่น่าสงสารต้องมีบางอย่างที่น่ารังเกียจ ถ้าไม่ใช่เพราะทังฮูหยินคลั่งรัก เอาแต่หลงเชื่อทังต่า ก็คงไม่ต้องตกอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้ในวันนี้

“ตอนนี้หมอจากทั่วเมืองกำลังให้การรักษาทังฮูหยิน”

หลี่เฉินอันขมวดคิ้ว บ้านสามของสกุลหลี่มีอิทธิพลในเมืองอวี้อยู่ไม่น้อย

ขณะนี้พวกเขากำลังว้าวุ่นกันไปหมดเพราะเรื่องของทังต่า พอตั้งสติได้ หากยังก่อเรื่องอีก เขาก็ยากที่จะรับมือ