บทที่ 516

ใบหน้าของเทียนอวี๋ปรากฎร่องรอยของความรำคาญ ก่อนจะเริ่มออกไล่ตามต่อไป

เมื่อทั้งสองจากไป กู้หว่านเยว่และซูจิ่งสิงก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก คลายเกลียวกลไกภายในพระพุทธรูปแล้วเดินออกไป

“อันตรายมาก วรยุทธ์ของผู้หญิงคนนี้แข็งแกร่งมาก”

กู้หว่านเยว่ขมวดคิ้วและพูดว่า

“พวกเขาใส่ผ้าคลุมอยู่ตลอด ระบุตัวตนไม่ได้เลย”

ในขณะที่หญิงลึกลับคนนั้นกำลังตามหาพวกเขา นางก็นึกได้ว่าในห้องลงกลอนยังเหลืออยู่อีกสองคน จึงรีบดึงซูจิ่งสิงกลับมา

ทั้งสองกลับไปที่ห้อง มองไปยังสตรีสองคนที่นอนอยู่บนเตียง กู้หว่านเยว่เองก็ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรกับพวกนางดี

“พวกเรามาระบุตัวตนของพวกเขาก่อนเถอะ” ซูจิ่งสิงเอ่ยเตือน

“เจ้าค่ะ” ทั้งสองคนเดินเข้าไปพร้อมๆ กัน ก่อนจะถอดหน้ากากของทั้งสองออก

ก่อนที่ตัวตนของสองคนนี้ จะทำให้ทั้งกู้หว่านเยว่และซูจิ่งสิงตกใจอย่างยิ่ง

“พวกนาง ดูเหมือนจะเป็นคุณหนูใหญ่และคุณหนูรองของตระกูลกงซุน”

กู้หว่านเยว่หยิบภาพเหมือนออกมา

เพื่อให้ค้นหาได้สะดวกยิ่งขึ้น กงซุนเสว่และกงซุนฉินได้มอบภาพเหมือนของคนตระกูลกงซุนทุกคนให้พวกเขา

โฉมหน้าของทั้งสองคนที่อยู่ข้างหน้าพวกเขานั้น คล้ายคลึงกับคุณหนูรองและคุณหนูใหญ่ในภาพมาก

“ให้ข้าตรวจสอบดูหน่อย”

กู้หว่านเยว่รีบก้มลง ค้นร่างของพวกนางทันที

“มีจี้หยกอยู่จริงด้วย”

นางหยิบจี้หยกสองอันออกมาจากอ้อมแขนของพวกนาง มันเหมือนกับของคนอื่นในตระกูลกงซุนทุกประการ

แทบไม่ต้องใช้ความพยายามใดๆ พวกเขาก็ได้พบคุณหนูใหญ่และคุณหนูรองโดยบังเอิญ

“ดูเหมือนว่าคุณหนูใหญ่กับคุณหนูรองจะยังไม่ตาย แต่ถูกผู้หญิงลึกลับคนนั้นควบคุมเอาไว้”

กู้หว่านเยว่เอื้อมมือออกไป แตะชีพจรของทั้งสองคน อยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับพวกนาง

น่าเสียดายที่แตะดูอยู่นานก็ไม่เจออะไรเลย

“น้องหญิง ที่นี่ไม่อาจอยู่นาน ส่งพวกนางเข้าไปในมิติก่อนเถอะ ออกไปแล้วค่อยตรวจดูพวกนางให้ละเอียดอีกรอบ”