บทที่ 58

กู้หว่านเยว่ระงับความตื่นเต้นเอาไว้สุดกำลัง อดไม่ได้ที่จะยกยิ้มมุมปาก

จากนี้ไป นางจะมีอิสระทางการเงิน ซื้อของในเวทีซื้อขายได้ตามต้องการ!

ด้วยอารมณ์ตื่นเต้นนี้ นางกลับไปที่เวทีซื้อขาย ค้นหาสมุนไพรที่จำเป็นตามเทียบยา

หลังจากนั้นไม่นาน สมุนไพรทั้งหมดก็ถูกกว้านซื้อไป

ทันทีที่นางกดปุ่มชำระเงิน สมุนไพรก็ปรากฏขึ้นในตะกร้าของนางโดยอัตโนมัติ

กู้หว่านเยว่ซื้อกระต่ายเนื้ออีกห้าตัวและไก่ฟ้าห้าตัว ท้ายสุด จึงถือของใหญ่เล็กกลับมาเต็มไม้เต็มมือ

เมื่อเห็นนางกลับมาพร้อมของมากมาย ทุกคนต่างก็ตกใจ

“แม่นางน้อยกู้ ท่านไปเอาไก่ฟ้ากับกระต่ายมากมายขนาดนี้มาจากไหนกัน?”

กู้หว่านเยว่โกหกตาไม่กะพริบ “ข้าโชคดีน่ะเจ้าค่ะ ตอนที่เก็บสมุนไพร เจอรังกระต่ายกับรังไก่ฟ้าพอดี เลยเก็บมันมาพร้อมกันเลยทีเดียว”

แล้วยื่นไก่ฟ้าและกระต่ายเนื้อให้พวกเขา

“เหมือนเดิม พวกท่านจัดการกับไก่ฟ้าและกระต่าย อีกประเดี๋ยวจะแบ่งให้พวกท่านหนึ่งตัว”

การแสดงออกของทุกคนเปลี่ยนจากอิจฉาเป็นตื่นเต้น แม่นางน้อยกู้ใจดีกับพวกเขามาก แบ่งอาหารให้พวกเขาทุกครั้ง

หลังจากได้ยิน หลายคนก็เลิกเสแสร้ง รีบหยิบกระต่ายและไก่ฟ้าขึ้นมา

จากนั้นก็ตามหาแหล่งน้ำ เริ่มจัดการอย่างรวดเร็ว

พวกที่ถอนขนก็ยุ่งอยู่กับถอนขน มือไม้พันกันพัลวัน

ดวงตาของตระกูลซูเก่ามองเขม็งจนเกือบจะเปลี่ยนเป็นสีแดง แต่ก็ไม่มีทางเลือกอื่น ทำได้เพียงแลบลิ้นเลียริมฝีปาก จ้องมองมันอย่างตะกละตะกลาม

กู้หว่านเยว่แยกสมุนไพร หยิบออกมาในปริมาณที่เหมาะสม จากนั้นใส่ลงในหม้อปรุงทีละใบ

คราวนี้ นางไม่ได้เมินเฉยตระกูลซูเก่าอีก

ไม่ใช่ว่าใจอ่อน แต่กังวลว่าจะติดโรคระบาด และส่งผลกระทบต่อทุกคน

ซุนอู่ได้บอกทุกคนแล้วว่า ยาต้มนี้สามารถป้องกันโรคระบาดได้

ดังนั้น ทุกคนจากตระกูลซูเก่าก็เดินเข้ามารับชามเช่นกัน แต่นอกจากคนในบ้านใหญ่ ก็ไม่มีใครขอบคุณกู้หว่านเยว่เลยสักคน

“ทุกครั้งที่กู้หว่านเยว่แจกยาต้ม ล้วนแต่ไม่สนใจพวกเรา เหตุใดครานี้ถึงใจดีนัก?”

หลี่ซือซือขมวดคิ้วและพูดว่า