บทที่ 74

จางเอ้อร์กระทืบเท้า “เป็นคนของสกุลซู พวกเขา พวกเขาติดโรคระบาดแล้ว!”

“เป็นไปได้อย่างไร?”

สีหน้าของกู้หว่านเยว่เปลี่ยนไป นางให้ซูจิ่นเอ๋อร์ต้มยาป้องกันโรคระบาดแบ่งให้ทุกคนกินทุกวัน

ถ้าทุกคนดื่มยาแล้ว จะไม่มีทางติดโรคระบาดแน่นอน

ซูจิ่นเอ๋อร์ที่อยู่ในห้องได้ยินเสียงก็ออกมา แล้วรีบบอกกู้หว่านเยว่ว่า

“พี่สะใภ้ ท่านฟังข้านะ ข้าใช้ห่อยาที่ท่านให้มาต้มตลอด ไม่มีทางเกิดปัญหาแน่นอน”

“จิ่นเอ๋อร์ ข้าเชื่อเจ้า”

ซูจิ่นเอ๋อร์อาจจะเคยเป็นคุณหนูเอาแต่ใจอยู่บ้าง แต่หลังจากที่นางปรับปรุงตัวแล้ว ตอนนี้ก็ระมัดระวังในการต้มยาเป็นอย่างมาก

กู้หว่านเยว่เคยดูอยู่ข้าง ๆ หลายครั้ง ก็มั่นใจในเรื่องนี้ได้

นางมองไปที่จางเอ้อร์ “นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ มีคนในสกุลซูกี่คนที่ติดโรคระบาด?”

“ข้าก็ไม่รู้แน่ชัดว่ากี่คน แต่ที่รู้ ๆ คือนางจินจากบ้านใหญ่ใกล้จะไม่ไหวแล้ว คนอื่น ๆ ก็อาจจะติดโรคไปด้วย

หัวหน้าของเราสั่งให้คนไปล็อกห้องเก็บฟืนแล้ว ไม่ให้คนข้างในออกมา”

“ล็อกห้องเก็บฟืน?” กู้หว่านเยว่สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ คิ้วขมวดเข้าหากัน

นอกจากพวกเขาและเหล่านักการแล้ว สกุลเหยียน สกุลหลี่ สกุลเซิ่ง และสกุลซูทั้งหมดก็อยู่ในห้องเก็บฟืน

ถ้าซุนอู่ล็อกประตูห้องเก็บฟืนไว้ ไม่นานคนข้างในก็จะติดเชื้อทั้งหมด และก็จะตายอยู่ในนั้น

“ข้าจะไปดู!”

“พี่สะใภ้ ข้าก็จะไปกับท่านด้วย!”

กู้หว่านเยว่และซูจิ่นเอ๋อร์ตามจางเอ้อร์ไปที่หน้าห้องเก็บฟืน

ซุนอู่กำลังสั่งให้นักการสองคนล็อกประตูเอาไว้แน่น

“พี่ใหญ่ซุน ท่านกำลังทำอะไรอยู่หรือ?”