บทที่ 53 การวางแผนสามารถหลอกคนได้

เฟิงฉิ้นหว่านกัดริมฝีปากอย่างดื้อรั้น นัยน์ตาสีเข้มเต็มไปด้วยความเกลียดชัง: “ใต้เท้าหลี่ ท่านยังบอกด้วยว่าเบื้องหลังจ้าวยี่คือจวนยู่ชินอ๋อง! ดังนั้น เฉพาะจ้าวยี่สูญเสียทั้งฐานะและชื่อเสียงเกียรติภูมิจะมีประโยชน์อะไร?”

ดวงตาของหลี่หยวนกะพริบ: "อย่าบอกนะว่าเจ้าจะจัดการกับท่านชายฟู่？"

“ฟู่ลั่วเฉินเป็นบุตรเอกของยู่ชินอ๋องไม่ใช่หรือ？ เขาเป็นทายาทในอนาคตของจวนอ๋อง หากชื่อเสียงของเขาถูกทำลาย ยู่ชินอ๋องจะรู้สึกเหมือนเขาถูกขุดหัวใจไปครึ่ง？”

ความเกลียดชังในดวงตาของเฟิงฉิ้นหว่านแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ และดวงตาของเขาเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า

หลี่หยวนพอใจกับการแสดงออกของเฟิงฉิ้นหว่าน แต่ใบหน้าของเขามีความกังวล: "ไม่ได้ แม่นางเฟิง ถ้าเจ้าจัดการกับจ้าวยี่ ข้ายังสามารถดูแลเจ้าจากด้านหลังได้ แต่ถ้าเจ้าจัดการกับท่านชายฟู่ ข้าเกรงว่าจะไร้อำนาจเช่นกัน”

“ใต้เท้าหลี่ พูดกันแล้วไม่ใช่หรือ? ทุกสิ่งที่ข้าทำต่อไปจากนี้ จะไม่เกี่ยวอะไรกับท่าน”

“ไม่ได้! เจ้าเป็นเด็กดี ข้าไม่สามารถมองดูเจ้ามีเรื่องได้” หลี่หยวนพูดด้วยน้ำเสียงที่จริงใจ “ฉิ้นหว่าน ข้าอายุใกล้เคียงกับพ่อของเจ้า และข้าก็มีลูกสาวหนึ่งคนด้วย ข้าเห็นเจ้าทุ่มเทเรื่องพ่อของเจ้า ข้าคนนี้จะเพิกเฉยไม่ได้”

ความเกลียดชังในดวงตาของเฟิงฉิ้นหว่านอ่อนลง แทนที่ด้วยความซาบซึ้งต่อหลี่หยวน: "ใต้เท้าหลี่ ขอบคุณสำหรับการสนับสนุนของท่าน แต่ยิ่งท่านรักมากเท่าไร ฉิ้นหว่านก็ไม่สามารถทำให้ท่านต้องเหนื่อยได้"

“ไม่ ฉิ้นหว่าน เจ้าไม่ต้องพูดแล้ว ข้าคนนี้ซื่อตรงมาตลอดตั้งแต่เข้ารับตำแหน่ง แต่บางครั้งอย่างที่เจ้าพูดไปก่อนหน้านี้ กฎหมายก็ชัดเจน แต่มีบางครั้งที่อยู่เหนือเกินเอื้อม หากใช้กฎหมายเพื่อรักษาความยุติธรรมไม่ได้ แล้วทำไมจะไม่เห็นแก่ตัวหน่อยล่ะ？"

“ใต้เท้าหลี่? ฉิ้นหว่านจะปล่อยให้ท่านทำลายหลักการของท่านเพื่อตระกูลเฟิงได้อย่างไร？”

“หลักการของข้านคือการรักษาความยุติธรรมตั้งแต่ต้นจนจบ ฉิ้นหว่าน เจ้าแค่ต้องการแสวงหาความยุติธรรมให้พ่อของเจ้า ดังนั้นเจ้าไม่จำเป็นต้องโทษตัวเอง”

เฟิงฉิ้นหว่านโค้งคำนับหลี่หยวนอีกครั้งและคำนับอย่างหนักแน่น: "ขอบคุณท่านจริงๆ ฉิ้นหว่านไม่ตายในครั้งนี้ ข้าจะเป็นวัวและม้าให้ท่าน ถ้าข้าไม่สามารถหลบหนีได้ จะไม่ลืมบุญคุณนี้เลย”

“ลุกขึ้นก่อนเถิด” หลี่หยวนก้าวไปข้างหน้าและพยุงเฟิงฉิ้นหว่านลุกขึ้น “ไม่จำเป็นต้องสุภาพมากหรอก ตอนนี้ เจ้าพูดรายละเอียดมาเจ้ากำลังจะทำอะไร？”

"เดิมทีข้าไม่ค่อยแน่ใจ แต่ตอนนี้ข้ามีใต้เท้าแล้ว ข้าก็มั่นใจในแผนของตัวเองมากขึ้น"

"เล่าให้ฟังซิ"

“ไม่กี่วันก่อน ข้าคิดว่าคงเป็นเรื่องยากสำหรับท่านชายฟู่ที่จะเข้าไปในหอหญิงงามเมือง ข้าเลยไม่ได้ส่งคำเชิญไปให้เขา แต่เมื่อวานนี้จู่ๆ ข้าก็ได้ยินข่าวว่าท่านชายฟู่สนใจที่จะเข้าไปในหอหญิงงามเมือง ดังนั้นข้าเลยตั้งใจส่งคำเชิญไปด้วยตนเอง และท่านชายฟู่ก็รับไว้แล้ว แสดงว่าเขาจะปรากฏตัวที่หอหญิงงามเมืองในวันพรุ่งนี้ "

“เจ้าต้องการจัดการกับเขาในหอหญิงงามเมืองงั้นหรือ？”

“ใช่ค่ะ นั่นไม่ใช่ท่านชายฟู่อยู่ที่ชั้นหนึ่งหรือ？ ถ้าอย่างนั้นข้าจะให้เขาถูกทำลายชื่อเสียงในนั้น”

"เจ้าจะทำอย่างไร?"

“ใต้เท้าจำได้ไหม ข้าเคยพูดถึงชั้นสี่ของหอหญิงงามเมือง”

“สัมผัสความหมายที่แท้จริงของชีวิต?”

“ถูกต้อง เดิมทีชั้นสี่ของหอหญิงงามเมืองเป็นเพียงกลไก ไม่มีอะไรอยู่ในนั้น แต่ตอนนี้ ข้าตัดสินใจเพิ่มบางสิ่งเข้าไป” เสียงของเฟิงฉิ้นหว่านเย็นชา

"เดิมทีเจ้าจะทำอย่างไร？"

“เดิมที ชั้นสี่นี้เป็นเพียงห้องว่างที่มีตัวหนังสือสี่ตัวอยู่ในนั้น สีแดงเปลี่ยนเป็นกระดูกเหี่ยว!” เฟิงฉิ้นหว่านแสดงสีหน้าเฉยเมย “สีแดงเปลี่ยนเป็นกระดูกเหี่ยวไปตามลม ชื่อเสียง โชคลาภและความมั่งคั่งเป็นเมฆที่ลอยอยู่ สำหรับหลายๆคนไม่ใช่ความหมายที่แท้จริงของชีวิตหรือ?”