บทที่ 7 องค์ชายไร้คนทัดเทียม

ในห้องลับด้านข้าง มีฟู่ลั่วเฉินที่อยู่ในชุดขาวนั่งด้วยดวงตาเปล่งประกายความหมองหม่น เฮ้อ นี่เป็นพรหมลิขิตจริงๆ เขายังวางแผนอยู่เลยว่าจะสืบข่าวผู้หญิงคนนี้อย่างไรดี ทว่าตอนนี้นางกลับมาอยู่ตรงหน้าเขาเสียเอง

“นับว่าเป็นแม่นางน้อยที่หลักแหลมนัก!”

แถมยังลงมืออย่างโหดเหี้ยมเสียด้วย

องครักษหยุนซวนเอ่ยปาก “ท่านชาย นางคือแม่นางน้อยคนนั้น แล้วท่านจะยังรออะไรอยู่อีก”

หยุนซวนพยายามเน้นย้ำคำว่าน้อย เพราะดูจากท่าทางของนางแล้วน่าจะอายุราวสิบสี่ สิบห้าปี วันนี้ก็ถูกทำร้ายอย่างน่าสงสารมากพอแล้ว ท่านชายอย่าทำร้ายนางอีกเลย

ฟู่ลั่วเฉินแอบมองผ่านรอยแยกที่ตั้งใจทำเอาไว้ จึงเห็นว่าเฟิงฉิ้นหว่านยังคงอยู่ในท่าทางทำความเคารพอยู่

ร่างของนางบอกบาง ชุดกระโปรงสีขาวของนางมีรอยเลือด ดูท่าทางบอบบางไร้ที่พึ่งเห็นแล้วน่าสงสารจับใจ

คิ้วของฟู่ลั่วเฉินกระตุก แน่นอนว่านางบอบบางมาก โดยเฉพาะช่วงเอวของนาง ที่เขาเคยใช้มือสองข้างของเขาประสานเข้าด้วยกันได้มาแล้ว

นายอำเภอจ้าวยี่จ้องไปที่เฟิงฉิ้นหว่านอย่างดุดัน “เจ้าพูดจาไร้สาระอะไรกัน”

เฟิงฉิ้นหว่านไม่สนใจเขา ยังคงหันหน้าไปทางกำแพงและอยู่ในท่าทางทำความเคารพ แม้ว่าเข่าทั้งสองข้างของนางจะเริ่มสั่นไหวแล้วนางก็ยังคงไม่ลุกขึ้น

“เฟิงฉิ้นหว่าน!” จ้าวยี่ตวาดเสียงกร้าว “แกล้งปั่นหัวข้า เจ้าบังอาจนัก!”

จ้าวยี่ทำท่าทางเกรี้ยวกราด ทว่าเฟิงฉิ้นหว่านยังคงทำเหมือนไม่ได้ยิน

เวลาหนึ่งถ้วยน้ำชาผ่านไป สุดท้ายก็มีเสียงฝีเท้าเดินออกมาช้าๆ

แววตาของเฟิงฉิ้นหว่านฉายแววแห่งความยินดี

เมื่อชาติก่อน บิดาของนางโชคร้ายตกน้ำเสียชีวิต นางคิดว่ามันเป็นเพียงอุบัติเหตุ บวกกับคำให้ร้ายของตระกูลเกา และแย่งกิจการของตระกูลเฟิงไป นางถูกกดหัวจนไม่สามารถโผล่หน้าขึ้นมาหายใจได้ ดังนั้นจึงไม่ได้คิดที่จะสืบหาความจริง

หลังจากนั้นสองปี นางเห็นความเปลี่ยนแปลงของนครหลินผิง และเริ่มรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง จนกระทั่งถึงตอนที่นางเข้าไปยังจวนเฉิงเสี้ยง นางถึงรู้ว่าความจริง

บิดาของนางคอยแอบช่วยเหลืองานขององค์ชายสามมาโดยตลอด แต่สุดท้ายก็ทนไม่ไหวที่เห็นคนขององค์ชายสามแอบโกงเงินคนงาน จึงแอบจดบันทึกลงสมุดบัญชีเอาไว้

เมื่อตระกูลเกายึดครองกิจการของตระกูลเฟิงแล้ว ก็ค้นทุกสถานที่ทุกซอกทุกมุม แม้แต่รูหนูยังไม่เว้น เพื่อตามหาสมุดบัญชีเล่มนี้

สมุดบัญชีเล่มนั้นจดบันทึกการโกงเงินคนงานของที่หลินผิง หนานเจียงและเมืองเหว่ยเอาไว้

ที่พ่อของนางถูกใส่ร้ายก็เป็นเพราะว่าเรื่องสมุดบัญชีเล่มนี้ถูกเปิดเผย องค์ชายสามช่วยเหลือตระกูลเกาแล้วเข้ามาแทนที่บิดาของนาง หลังจากฆ่าคนปิดปากเป็นที่เรียบร้อยก็ยังไปรวบเงินทั้งหมดที่เจียงหนานต่อ

เฟิงฉิ้นหว่านค่อยๆ หลุบตาต่ำลง ดวงตาเย็นชาของนางปรากฏประกายใสระยิบ อันที่จริงพ่อของนางคงพอเดาเอาไว้อยู่แล้ว ไม่อย่างนั้นคงไม่เขียนหนังสือสั่งเสียเอาไว้......

เสียงฝีเท้าใกล้เข้ามาเรื่อยๆ เนื่องด้วยลานประหารว่างเปล่าและยังสะอาดสะอ้าน เสียงนั้นราวกับสะท้อนก้องอยู่ในใจของนาง

เฟิงฉิ้นหว่านพยายามควบคุมความคิดของตัวเอง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นด้วยแววตาเคลือบรอยยิ้ม

ชุดขาวสะอาดไม่เปรอะเปื้อนฝุ่น ดวงตาของเขาแฝงไปด้วยอารมณ์ที่เคลื่อนไหว

ฟู่ลั่วเฉิน!

บุตรเอกของยู่ชินอ๋อง องค์ชายที่มีชื่อเสียงโด่งดังที่สุดในเมืองหลวงไร้ผู้ใดทัดทานได้