ตอนที่ 191 เจอกับเจ้านายเก่า

ตอนที่ 191 เจอกับเจ้านายเก่า

จูเก๋อหมิงสั่งคนให้ปิดหน้าต่างและประตูให้แน่น จากนั้นให้สาวใช้สองคนปิดรางม่านดำ เพื่อทำให้ภายในมืดสนิท แล้วให้สาวใช้อุ้มอันอยี้ไว้ เขาใช้ตะเกียงส่องไปที่ตาของอันอยี้

โดยปกติแล้ว ตาของเด็กจะสามารถโฟกัสได้ตอนอายุประมาณ 8 เดือน แต่เมื่อเด็กอายุ 1 เดือนเห็นแสงสว่าง ลูกตาก็จะวิ่งตามแสงนั้นเหมือนกัน แต่อันอยี้กลับไม่มีการตอบสนองใดๆ แม้ว่าแสงตะเกียงจะอยู่ตรงหน้าก็ตาม นางดูเหมือนว่าไม่รู้สึกอะไรเลย

จูเก๋อหมิงค่อยๆ เลื่อนตะเกียงออกแล้วกระซิบว่า “ตาของเด็กน่าจะมีปัญหา แต่ว่า ตอนนี้ยังไม่รู้สาเหตุว่าเกิดจากอะไร อย่าเพิ่งกังวลไปเลย รอให้ชูเซี่ยกลับมาแล้ว ค่อยว่ากันอีกที ศาสตร์การฝังเข็มทองของชูเซี่ยนั้นมีประสิทธิผลในการรักษาดวงตาอย่างมาก ”

“เจ้าว่าอย่างไรนะ ชูเซี่ยจะกลับมางั้นหรอ”พระชายาเงยหน้าขึ้นทันที มองจูเก๋อหมิงอย่างตระหนกตกใจ

จูเก๋อหมิงพยักหน้าเบาๆ แล้วมองไปทางหลี่หยุนกัง หลี่หยุนกังก็จ้องเขาด้วยความประหลาดใจ สีหน้าค่อนข้างซับซ้อน

“ที่ข้ามาในวันนี้ เพื่อจะมาคุยเรื่องนี้กับพวกเจ้า หลวี่หนิงบอกว่าชูเซี่ยจะกลับมาแล้ว แล้วก็......”

พูดถึงตรงนี้ เขาหยุดไปครู่นึง ถอนหายใจเฮือก แล้วพูดต่อว่า “นางจะกลับมาพร้อมสามีและลูกๆ”

“ห๊ะ” หลี่หยุนกังและหวางเฟยร้องออกมาอย่างตกใจ “ชูเซี่ยแต่งงานแล้วรึ”

“สามีของนางนั้น พวกเจ้าเดาไม่ถูกหรอกว่าเป็นใคร” จูเก๋อหมิงยิ้มขื่นๆ

“ใครล่ะ” หลี่หยุนกังตาลุก

“จูฟางหยวน” หลวี่หนิงตอบ

หลี่หยุนกังมองหลวี่หนิงอย่างตกใจ “เขาเองหรอ ไอ้นี่เนี่ยนะ”

จูเก๋อหมิงยิ้มขื่นๆ “พวกเราถูกเจ้านั่นหลอกแล้วล่ะ แสดงได้ดีเชียว กลับมาไหว้พ่อทุกปี ตอนดื่มกินกับพวกเราก็มักจะบอกว่าคิดถึงชูเซี่ย ความจริงแล้ว เขาแต่งงานกับชูเซี่ยตั้งนานแล้ว”

หลี่หยุนกังโมโหมาก “ถ้าเขากล้ากลับมา ข้าจะตีจนเขาขาหักไปเลย”

จูเก๋อหมิงมองหลี่หยุนกัง แล้วพูดว่า “ตีจนขาหักแล้วยังไง เขาได้แต่งงานกับชูเซี่ยแล้ว มีลูกกันแล้วด้วย แถมลูกสองอีกต่างหาก”

“ถ้าฝ่าบาททรงรู้คงจะ......” พระชายามองไปที่หลี่หยุนกัง ในตาเต็มด้วยความกังวล

หลี่หยุนกังปิดปากเงียบ ใช่แล้ว หากฝ่าบาททรงรู้เข้าจะเป็นอย่างไร

“ทำไมนางกลับมากะทันหันแบบนี้ล่ะ หรือเป็นเพราะอาการป่วยของพระฮองไทเฮา แต่ว่านักบวชบอกว่านางลืมพวกเราแล้วไม่ใช่รึ หรือจำได้แล้ว” หลี่หยุนกังพูดอย่างสงสัย

จูเก๋อหมิงส่ายหน้า “พวกข้าก็ไม่รู้ความจริงหรอก”

หลี่หยุนกังมองไปทางหลวี่หนิง “เจ้ารู้ได้อย่างไรว่านางจะกลับมาเชียนซานบอกเจ้ารึ”

“ใช่ คนสอดแนมจากพรรคมังกรเหินให้เชียนซานช่วยเตรียมที่พัก บอกว่านายหญิงจะกลับมาแล้ว กลับมากัน 4 คน นายหญิง จูฟางหยวน และลูกชายลูกชาย”

“ลูกสาวลูกชายรึ” หลี่หยุนกังยิ้มเศร้าๆ “นางมีลูกถึงสองคนแล้ว ฝ่าบาทยังไม่มีสักคนเลย ข้ากลัวว่าเขาจะไม่เคยคิดอยากมีลูกกับผู้หญิงคนอื่นเลย เขาเคยคิดนะ...... เฮ้อ ช่างมันเถอะ โทษคนอื่นไม่ได้หรอก ชูเซี่ยแต่งงานกับจูฟางหยวนก็ดีแล้ว จูฟางหยวนเป็นคนซื่อสัตย์ ฝากผีฝากไข้ได้ นางน่าจะลืมฝ่าบาทไปแล้ว ปล่อยให้นางลืมมันไปเถอะ”

อย่างน้อย ก็มีฝ่ายหนึ่งที่ชีวิตทดี มีชีวิตที่มีความสุข แค่นี้ก็เพียงพอแล้วล่ะ

“ฝ่าบาทก็จะทรงแต่งงานกับเจ้าหญิงหนานจ้าวในเร็วๆ นี้แล้ว แต่ไม่รู้ทำไม ข้ารู้สึกสังหรณ์ใจยังไงอย่างงั้น” หลวี่หนิงกล่าวขึ้น

ทุกคนที่อยู่ ณ ที่นั้น ล้วนรู้สึกเป็นโศกเศร้าขึ้นมา การกลับมาของชูเซี่ยถือว่าเป็นข่าวดี แต่ว่า การพบกันเช่นนี้ มีแต่จะทำให้ฝ่าบาททรงทุกข์ระทมไม่ใช่รึ

ชูเซี่ยถึงเมืองหลวงเมื่อวัน 10 ค่ำเดือน 6