ตอนที่ 251 มีแผนรับมือ

ตอนที่ 251 มีแผนรับมือ

เหลียงกุยรอจนไม่มีใครพูดอะไร

คำพูดของฝ่าบาทไม่อาจหนีพ้นความผิดได้แม้แต่นิด จะบอกว่าเขาไม่ยอมรับฮองกุ้ยเฟยอย่างนั้นหรือ เขาบอกว่าฮองกุ้ยเฟยเป็นคนรักของเขา และไท่เฟยก็เป็นคนรักของเขาเช่นกัน

จะบอกว่าเขายอมรับอย่างนั้นหรือ เปล่า เขาแค่บอกว่าชูเซี่ยเป็นแม่ของลูกเขา เรื่องนี้เป็นความจริง

กองทัพนี้ ทำให้เขาโหดเหี้ยมเกินไป การที่พวกเขาคิดจะเอาเรื่องนี้มาหยิบจับความผิดตรงจุดนี้ของฮ่องเต้เป็นจุดอ่อนอีกครั้งก็เป็นไปไม่ได้เลย แต่ไหนแต่ไรก็ไม่เคยแพร่งพรายความลับออกมาเลย ทั้งยังใช้คำพูดจากใจสารภาพกับทุกคนอย่างตรงไปตรงมามาก

จิตใจที่เปิดเผยตรงไปตรงมาของเขากลับทำให้ผู้คนรับรู้ถึงด้านมืดของพวกเขา

หลังจากเสร็จกิจในราชสำนักแล้ว จางเซียนฮุยก็ตรงไปยังจวนของเหลียงกุย

จางเซียนฮุยพูดอย่างจริงจัง “วันนี้พวกเขามีการเตรียมการมา ส่วนแต่ไหนแต่ไรมาจูฟางหยวนก็ไม่เคยเข้าร่วมประชุมในท้องพระโรง ไร้ตำแหน่ง ไร้หน้าที่ แล้วเขามาทำไม? เห็นได้ชัดเลยว่าฝ่าบาทให้เขามา เขาเป็นลูกบุญธรรมของอดีตแม่ทัพจู ขุนพลทั้งราชสำนักที่สนับสนุนอดีตแม่ทัพจูก็มีไม่น้อย ฉะนั้นคำพูดคำจาของจูฟางหยวนคนนี้ก็นับว่ามีน้ำหนักอยู่ทีเดียว”

เหลียงกุยครุ่นคิดสักพัก "บางทีมันอาจจะเริ่มจากที่คนของพวกเขาออกท่องเที่ยว ในสถานการณ์นี้ก็เลยต้องการบีบให้พวกเราเปิดปากก่อน พวกเราอารมณ์ร้อนเกินไปจริง ๆ"

จางเซียนฮุยพูดอย่างหงุดหงิด "เดิมทีคิดว่าจะจับจุดอ่อนของฝ่าบาทได้ นึกไม่ถึงว่าเส้นทางเดินต่อจากนี้จะถูกแทรกแซง ต่อไปหากไม่อาจจับจุดอ่อนที่ใช้บีบบังคับฝ่าบาทได้ หากฝ่าบาทหันดาบมาลงทางพวกเราเมื่อใด สถานการณ์ของพวกเราก็จะเป็นฝ่ายที่ถูกกระทำแทน"

เหลียงกุยมีท่าทีไม่พอใจเล็กน้อย "วันนี้ในท้องพระโรง ไม่มีใครพูดเข้าข้างฝ่ายเรา เจ้าเต่าหัวหดพวกนี้ปกติพอเกิดเรื่องก็รู้ว่าต้องมาหาเปิ่นกวน (คำที่ขุนนางใช้เรียกแทนตัวเอง) หากจะให้พวกเขาช่วยจริง ๆ ก็หวังพึ่งอะไรไม่ได้"

"พวกเขาล้วนแต่เป็นนายเรือบังคับเรือแล่นไปตามลม ยังคิดว่าพวกเขาจะออกเสียงสนับสนุนอีกหรือ" จางเซียนฮุยครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่ "แต่ว่า ต่อให้ออกเสียงไป ก็ทำอะไรไม่ได้ การที่เขาจากไปแล้วกลับมา ที่จริงก็ไม่นับว่าเป็นปัญหาอะไร พวกเราเองก็ผิดที่เร่งเปิดปากพูด"

เหลียงกุยถอนหายใจ "ไม่ใช่พวกเราที่เร่ง แต่เป็นสถานการณ์ต่างหากที่เร่ง ตอนนี้ฝ่าบาทค่อย ๆ รวมศูนย์อำนาจของฮ่องเต้ ท่าทีของเหลียงกวงเสียงก็ดูคลุมเครือไม่ชัดเจนและไม่รู้ว่าตกลงเขาอยู่ฝ่ายไหนกันแน่ หากแม้แต่เหลียงกวงเสียงฝ่าบาทก็ยังปราบให้อยู่หมัดได้ พวกเราก็คงต้องอวยพรให้ตนเองมาก ๆ เข้าแล้วล่ะ"

หลายปีมานี้ตระกูลเหลียงกับตระกูลจางก็นับว่าเที่ยวใช้อำนาจบาจใหญ่โดยไร้ความยำเกรงในเมืองหลวง หากมีคนรอจังหวะคิดบัญชีแก้แค้นจริง ๆ เกรงว่าการค้นบ้านยึดทรัพย์ ถูกประหารชีวิตเป็นชั่วโคตรก็ถือว่าไม่มากจนเกินไป

ตอนนี้ฮ่องเต้อำนาจของฮ่องเต้ไม่ได้จุดศูนย์กลาง ดังนั้นตอนนี้จึงไม่กล้าทำอะไรพวกเขาชั่วคราว ดูจากสถานการณ์แล้ว วันนั้นต้องมาถึงแน่

"อีกอย่าง จางซือคงคนนี้กัดพวกเราไม่ยอมปล่อยเฉินเย่นซานลูกสาวเขาก็เป็นคนติดตามของชูเซี่ย เป็นผู้คุมกฎของพรรคมังกรเหินและอยู่ตำแหน่งระดับสูงสุดในพรรคมังกรเหิน ได้ยินมาว่านอกจากหัวหน้าพรรคมังกรเหินแล้ว นางคือคนที่ใหญ่ที่สุด แม้แต่ผู้อาวุโสก็ยังต้องฟังนาง"

เหลียงกุยตกใจเล็กน้อย "เฉินเย่นซานเป็นองครักษ์หญิงไม่ใช่หรือ แล้วทำไมถึงยังเป็นผู้คมกฎได้"

จางเซียนฮุยส่ายหน้า "ใต้เท้าเหลียงของเรานี่ก็นะ ท่านไม่รู้หรอกหรือว่าในพรรคมังกรเหินเฉินเย่นซานคือองครักษ์หญิงที่ติดตามรับใช้ที่ปรึกษาของพรรค ในเวลาเดียวกันก็เป็นผู้คุมกฎด้วย คนผู้นี้มิอาจทำผิดต่อเขาได้ ไม่อย่างนั้นชูเซี่ยผู้นั้นใช้อำนาจของพรรคมังกรเหินไม่ได้ แต่เฉินเย่นซานกลับใช้มันได้ ไม่นับว่าพวกเราเสียเปรียบหรอกหรือ เพราะพวกเราไม่อาจสร้างความขุ่นเคืองใจให้พรรคมังกรเหินได้"

แต่เหลียงกุยกลับไม่สนใจ “พรรคมังกรเหินไม่ได้ปรากฏตัวออกมาหลายปีแล้ว มีอะไรให้กลัวด้วยหรือ หากมีความสามารถขนาดนั้นจริง ๆ ชูเซี่ยก็คงไม่เอาแต่ทนรับความกดดันและอยู่กับฝ่าบาทมาก็แบบนี้หรอก ก่อนหน้านี้ข้าลงมือจัดการกับชูเซี่ยไปหลายครั้งก็ไม่มีคนในพรรคมังกรเหินคนไหนมาช่วยนี่ แต่ถึงอย่างไรเจ้าชูเซี่ยนั่นก็รู้เรื่องวรยุทธ์ ช่างน่าแปลกจริง ๆ”

จางเซียนฮุยโบกมือไปมา “น้ำในพรรคมังกรเหินนั้นลึกมากเท่าใด ท่านกับข้าล้วนแต่ไม่รู้ อย่าแส่หาเรื่องใส่ตัวเพื่อปาฏิหาริย์เลย โดยเฉพาะตอนนี้ที่ไม่อาจเอาจุดอ่อนมาบีบบังคับฝ่าบาทได้ ทางที่ดีที่สุดอย่าแตะต้องนางจะดีกว่า”

เหลียงกุยแค่นเสียงเหอะจนเคราขาวสั่นไหว “เปิ่นกวนไม่เชื่อว่าผู้หญิงอย่างนางจะมีความสามารถมากมายขนาดนั้น ข้าอยากจะเห็นจริง ๆ ว่าพรรคมังกรเหินของนางยังจะคิดว่าทุกคนเกรงกลัวอยู่หรือไม่”

จางเซียนฮุยรู้จักนิสัยดื้อรั้นของเขาดี ไม่ว่าจะชี้แนะอะไรไปก็ไร้ประโยชน์ อีกอย่าง ลองสำรวจรากฐานของชูเซี่ยหน่อยก็ดี

เวลาผ่านไปชั่วครู่ จางเซียนฮุยขบฟันไปมา “ในเมื่อเหลียงกวงเสียงไม่มีประโยชน์อันใดกับเรา ไม่สู้เราลงมือกับทางจิ้งกั๋วโฮ่วจะดีกว่าหรือ”