ตอนที่236 เรื่องถูกเปิดเผย

ตอนที่236 เรื่องถูกเปิดเผย

ชูเซี่ยก็ไม่อยากให้เขาลำบากใจเพราะเรื่องยังไม่กระจ่างแจ้ง“ข้าไปเยี่ยมหลิงกุ้ยท่ายเฟยมา” เหลียงกวางเสียงยังคงไม่ไว้ใจและตื่นเต้นขึ้นกว่าเดิม“อ้อ หัวหน้ากับหลิงกุ้ยท่ายเฟยสนิทกันเหรอครับ?ถึงขนาดเดินทางมาตั้งไกลเพื่อมาเยี่ยมนาง”

ชูเซี่ยตอบว่า “รู้จักกันและข้าแค่มาเยี่ยมก็ไม่แปลก”

เหลียงกวางเสียงพยักหน้า“ใช่ครับ มาเจอกันก็ดี”

ชูเซี่ยพูดต่อว่า “เจ้าแปลกมากเลยนะบอกว่ามาล่าสัตว์แต่ไม่เอาธนูมาเลยแต่เอาแค่ดาบมา”

เหลียงกวางเสียงตอบว่า “เอามาสิแต่ว่าอยู่ที่ทหารลูกน้อง กระหม่อมเพียงแค่มาดูก่อนมาดูว่าที่นี้มีสัตว์อะไรที่ล่าได้บ้าง”

“แบบนี้นี่เอง!”ชูเซี่ยยิ้ม “งั้นข้าไม่กวนถ้ายเว่ยล่าสัตว์แล้ว”

นางบอกกับเชียนซานว่า “ไปเถอะ!”

เชียนซานตอบว่า “เจ้าค่ะ นายหญิง!”

เหลียงกวางเสียงก้มตัวทำความเคารพ“กลับดีๆครับหัวหน้า”

ชูเซี่ยเดินออกไปได้สองก้าวหันกลับไปบอกกัเหลียงกวางเสียงว่า“ถ้าเจ้าเรียกข้าหัวหน้าแล้วก็ยอกมรับว่าเจ้ายังเป็นคนของพรรคมังกรเหิน งั้นข้าก็เตือนถ้ายเว่ย ขึ้นเขาบ่อยระวังมีอันตราย จะทำเรื่องอะไรก็ควรคิดให้รอบคอบก่อน”

“หัวหน้าหมายความว่าอย่างไร?”เหลียงกวางเสียงเงยหน้า สายตามีความอาฆาตเชียนซานเห็นเช่นนี้ก็รีบเข้าไปบังหน้าชูเซี่ยไว้

ชูเซี่ยดันเชียนซานออกไปเบาๆ“ถ้าเว่ยเป็นคนของพรรคมังกรเหิน ก็รู้ว่าพรรคมังกรเหินทีความลับอะไร ถ้ายเว่ยขึ้นไปบนเขานั้นปิดบังพรรคมังกรเหินไม่ได้และปิดบังข้าไม่ได้ด้วยเช่นกันแต่ว่า เรื่องส่วนตัวเจ้าข้าไม่สนใจ ข้าสนใจเรื่องอื่นมากกว่า ถ้ายเว่ยน่าจะรู้ว่าข้าพูดอะไร”

เหลียงกวางเสียงสีหน้าบึงตึง“กระหม่อมไม่เข้าใจและไม่อยากจะเข้าใจด้วย”

“ขอให้โชคดีแล้วกัน!”ชูเซี่ยพูดจบก็เดินลงเขาเลย

เหลียงกวางเสียงมองตามแผ่นหลังนางไป ไม่ถึงเรื่องที่มไม่เป็นไปตามแฟผนเขาไม่ยอมออกจากพรรคมังกรเหินแน่นอน แต่ว่าเรื่องที่เขาทำก็ทำให้พรรคมังกรเหินอับอายเช่นกัน เขาไม่อยากทำให้พรรคมังกรเหินอับอาย

เขามาวัดเต๋าชิงซู เคาะประตูจากนั้นก็มีคนมาเปิดประตูให้เขา

เปิดประตูมาเป็นแม่ชีที่มาต้อนรับชูเซี่ยพอเห็นเขาและมองไปด้านหลังเขา“เมื่อกี้ท่านถ้ายเว่ยเจอชูเซี่ยหรือไม่เจ้าค่ะ?”

“เจอแล้ว นางได้ทำร้ายหลิงกุ้ยท่ายเฟยหรือไม่?”เหลียงกวางเสียงถามอย่างเป็นกังวล

แม่ชีให้เขาเข้ามาและพูดว่า “ทำร้ายก็ไม่มีหรอกเจ้าค่ะ แค่พูดเรื่องอะไรแปลกๆคิดแล้วนางรู้เรื่องเยอะเหมือนกัน”

“อย่างน้อย นางก็รู้ว่าข้ากับกุ้ยท่ายเฟยมีลูกด้วยกัน”เหลียงกวางเสียงพูด

“ท่านถ้ายเว่ยถ้ากลัวว่านางจะป่าวประกาศออกไป ก็ย้ายกุ้ยท่ายเฟยออกไปก่อนก็ได้เจ้าค่ะ”แม่ชีพูด

“ค่อยว่าอีกทีแล้วกัน!”เหลียงกวางเสียงเดินไปสองก้าว “เจ้าก็เลือกที่ๆปลอดภัยก่อนแล้วกันอีกอย่างเรื่องพวกนี้ก็หยุดก่อนรอจนกว่าองค์หญิงหนานจ้าวมาค่อยว่ากัน”

“กุ้ยท่ายเฟยก็พูดเช่นนี้เหมือนกัน วางใจเถอะ ท่านถ้ายเว่ย หม่อมฉันจะกราบทูลหวังเหย่เอง กุ้ยท่ายเฟยตกใจมากท่านรีบไปดูนางเถอะ”แม่ชีพูด

เหลียงกวางเหย่ได้ยินเช่นนี้ก็รีบเข้าไปทันที

เขาเข้าไปในห้องพระ หมุนรูปที่อยู่ข้างกำแพง ประตูด้านขวาเปิดออกมีทางเดินเข้าไปอีก พอเดินเข้าไปก็เขาไปในห้องพระด้านหลัง

ด้านหลังนี้มีอยู่หนึ่งทางไม่ว่าใครก็ไม่มีทางรู้แน่นอนว่ารูปพระนี้จะมีห้องลับอยู่

ที่นี้เล็กวว่าด้านนอกมากแต่ว่าถึงแม้ที่นี้จะเล็กแต่ของก็ในนี้ก็ครบคัน สวนดอกไม้มีดอกไม้สีต่างๆปลูกเต็มไปหมด ด้านหน้ามีที่นั่งสบายๆ หลิงกุ้ยท่ายเฟยอุ้มเด็กน้อยอายุหนึ่งปีอยู่

พอเห็นเขานางก็รีบลุกขึ้นมาทันที“เจ้ามาแล้วเหรอ?”

สีหน้ายิ้มอย่างอ่อนโยนหางตามีรอยยิ้มและสดใสไม่เหมือนเมื่อกี้ที่ทำหน้าโกรธชัง