ตอนที่275 หนึ่งอย่างสองฉบับ

ตอนที่275 หนึ่งอย่างสองฉบับ

เพราะว่ามีสองฝั่งให้เลือกเป็ยฝ่ายที่เคยได้ยินและไม่เคยได้ยิน ดังนั้นขุนนางในนนั้นก็ไม่รู้ว่าต้องอยู่ฝั่งไหน

เคยได้ยินก็คือได้ยินคนที่ไม่เคยได้ยินก็ไม่ได้ยินนี้มันจะใข้ตัดสินได้อย่างไร

แคว้นเหลียงประชุมเช้ายศสูงเจ็ดผิ่นต้องเข้าประชุมทุกคน

คนที่สี่ผิ่นขึ้นไปก็เข้ามาและฟังเรื่องประชุมและที่เหลือก็อยู่ด้านนอกตำหนักมีเรื่องจะถวายถึงจะเข้ามาได้

แต่การโหวตแบบนี้ก็ต้องมีขุนนางทุกคนที่มาในวันนี้มาร่วมโหวต

ห้าร้อยกว่าขุนนางบ่างแยกเป็นสองฝั่งและยาวไปตลอดทางเดินจนถึงบันได

และขุนนางที่ยืนข้างเหลียงกุยก็มีขุนนางเยอะมากดูไปก็รู้แล้วว่าเยอะกว่าซือคงจางประมาณสิบคน

เหลียงกุยเห็นเช่นนี้ก็ยิ้มหัวเราะขึ้นมา หลายปีมานี้พวกเขาก็ลากคนเข้ามาในราชการตลอดตอนนี้เขาต้องก็ยืมกำลังของคนพวกนี้

และที่ทำให้เขาชอบใจก็คือขนาดท่ายเว่ยเหลียงกวางเสียงยังมายืนฝั่งพวกเขา

เขาพูดเยาะเย้ยว่า: “ฮ่องเต้ นับคนเถอะพ่ะย่ะค่ะ”

หลี่เฉินเย่นก็ปัดมือไปทางลู่จ่งก่วน จากนั้นเขาก็ทำความเคารพ

แค่นับคนก็เสียเวลาไปแล้วครึ่งชั่วโมง

สุดท้ายลู่จ่งก่วนเข้ามาและพูดว่า: “ฮ่องเต้พ่ะย่ะค่ะ ฝั่งทางท่านเหลียงมีสองร้อยเจ็ดสิบสามคนและท่านซือคงจางมีสองร้อยห้าสิบเจ็ดคนพ่ะย่ะค่ะ”

เหลียงกุยคุกเข่าลง“ฮ่องเต้ เห็นแล้วว่าในที่นี้มีคนเยอะมากที่ไม่เคยได้ยิน หัวหน้าพรรคมังกรเหินสูงสง่าก็จริงมีตำแหน่งสูงแต่ว่าตำแหน่งนี้จะมีมากกว่าอำนาจราชวงค์และไม่สามารถมาดูแลตราประทับแทนฮองเฮาได้ โปรดฮ่องเต้ทรงพิจารณา”

ท่านซือคงพูดต่อว่า: “ท่านเหลียง คนในนี้เคยได้ยินกว่าครึ่ง นี้พวกเขาคงไม่มาพูดมั่วหรอก คนสองคนเคยได้ยินก็สามารถบอกว่าพวกเขาเคยได้ยินมาผิด แต่สองร้อยคนขึ้นไปได้ยินแล้วจะนับเช่นไร?นี้แสดงว่าไทจูเคยมีรับสั่งเช่นนี้”

เหลียงกุยพูดต่อว่า“ท่านซือคงท่านนี้ตลกจริง บางครั้งคนก็พูดกันเป็นข่าวลือมีแค่คนเดียวที่ทำเป็นข่าวลือและพูดต่อๆไปก็ไม่รู้ว่าใครพูดแล้วมีแค่ข่าวลือเท่านั้น ท่านซือคงก็เชื่องั้นเหรอ?”

“นี้จะเป็นข่าวลือได้อย่างไร?เจ้าบอกว่าพระราชโองการไทจูเป็นแค่ข่าวลืองั้นเจ้าก็ไม่เคารพต่อไทจู”ท่านซือคงพูดออกไป เขาไม่เชื่อว่าคนที่ไปอยู่ทางฝั่งนั้นเขาไม่เคยได้ยิน พวกเขาก็แค่ไปตามเหลียงกุยเท่านั้น

เหลียงกุยยิ้มอย่างใจเย็นและพูดต่อว่า: “ขอแค่ท่านซือคงเอาพระราชโองการของไทจูมาได้ก็บอกได้ว่าข้ากำลังลบหลู่ไทจู ทำผิดมหัน ข้ายอมออกจากตำแหน่งนี้”

ชูเซี่ยกับหลี่เฉินเย่นดูและพูดใดๆพอได้ยินว่าเหลียงกุยจะยอมออกจากตำแหน่งในใจพวกเขาก็แอบดีใจ

แต่สองคนไม่พูดแต่ฟังที่พวกเขาพูดต่อไป สีหน้าหลี่เฉินเย่นเหมือนจะไม่เกรงกลัวอะไรเลย

ซือคงพูดต่อว่า: “ก็บอกแล้วไง?บอกว่าห้องเก็บหนังสือพระราชโองการโดนเผาไปแล้ว เผาพระราชโองการไปหลายฉบับ ในนั้นยังมีฉบับของไทจู เจ้าก็รู้ว่าตอนนี้ก็เอาพระราชโองการไม่ได้ ยังจะก่อตัว......”

จางเซียนฮุยพูดแทรกขึ้นมา“ท่านซือคง ต้องพูดดีนะครับ คำว่าก่อตัวสองคำนี้มีหลายความหมายนะครับ ถ้าท่านซือคงไม่ยอมรับกับผลโหวตนี้ ก็ได้ ท่านก็พูดสิว่าเราต้องแก้ไขกันอย่างไร พวกเราทำตามก็ได้”

ท่านซือคงพูดต่อว่า: “งั้นขอถามท่านจางกับท่านเหลียงว่าพวกท่านไม่เห็นด้วยกับตำแหน่งหัวหน้าพรรคมังกรเหิน?”