ตอนที่417 สถาปนาองค์หญิงชูเซี่ย

ตอนที่417 สถาปนาองค์หญิงชูเซี่ย

ขุนนางทุกคนกำลังอึ้งมึนอยู่จนลืมไปแล้วว่าวันนี้จะมาทำอะไร

“ฝ่าบาทยังหนุ่มยังแน่นและตอนนี้ก็มีองค์ชายหนึ่งคน ตอนนี้จะมาตัดสินใจแต่งตั้งรัชทายาทคงเร็วเกินไปและขอพระคงคิดพิเคาระห์ให้รอบคอบพ่ะย่ะค่ะ”จางเซียนฮุยรีบพูด เขาส่งลูกสาวเข้าวังเพื่อให้นางคลอดลูกเป็นลูกชายต่อไปก็จะให้นางเป็นฮองเฮา ถ้าเป็นเพราะเรื่องพรรคมังกรเหินครั้งนี้และฝาบาทก็แต่งตั้งองค์รัชทายาทงั้นพวกเขาก็คงหมดหวังกันพอดี

เขาคงไม่ใสซื่อบอกกับตัวเองว่าลูกชายของหัวหน้าพรรคมังกรเหินและฝ่าบาทอาจจะเป็นผู้ครองราชย์ที่ดี

หลี่เฉินเย่นก็ไม่อยากจะแต่งตั้งรัชทายาทตอนนี้เพราะเดี๋ยวขะทำให้ขุนนางแตกตื่นกันดังนั้นเขาเลยพยักหน้าเบาๆและพูดว่า:“ข้าแค่พูดขึ้นมาเอง”

เอาฉองเหลามาเป็นเกราะกำบังนี้เป็นเหตุที่ชูเซี่ยก็ใช้วิธีนี้ตอนนางส่งจดหมายมาก็บอกอย่างละเอียดแล้วว่าตอนนี้ฉองเหลานังอยู่พรรคมังกรเหินไม่มีเหตุผลที่ต้องก่อกบฏ

หลี่เฉินเย่นอค่พูดขึ้นมาก็ทำให้ขุนนางทุกคนหือฮากันทีเดียวคนที่อยู่ที่นี้ก็รู้กันทั้งนั้นว่าฝ่าบาทพูดถึงฉองเหลาทำไม

“ทุกท่านคิดว่าพรรคมังกรเหินยังจะร่วมมือเกี่ยวดองกับพวกก่อกบฏนั้นหรือไม่?”หลี่เฉินเย่นเห็นขุนนางทุกคนเงียบลงเขาก็อารมณ์ดีขึ้นมาทันที

“ฝ่าบาทเพื่อตัดปัญหาไม่ให้พรรคมังกรเหินไปเกี่ยวดองกับพวกก่อกบฏ กระหม่อมคิดว่าควรแต่งตั้งองค์รัชทายาท”เซียวโหยวเห็นหลี่เฉินเย่นพูดอย่างง่ายดายและพูดให้พวกนั้นเจ็บใจเล่นอีก

“ฝ่าบาทตอนนี้สถานการณ์เก้อโจวยังไม่แน่นอน ฝ่าบาทมีเพียงองค์ชายพระองค์เดียวตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาแต่งตั้งองค์รัชทายาทขอพระองค์ทรงคิดอย่างรอบคอบเสียก่อน”จางเซียนฮุยมองตาขวางใส่เซียวโหยวและพูดเสียงสูงขึ้นมา

พอเขาพูดจบพวกของเขาก็พูดขึ้นต่อ เฉินหยวนชิงมองจางเซียนฮุยและพูดต่อว่า:“ฝ่าบาทตอนนี้จะทรงแต่งตั้งองค์รัชทายาทคงเร็วเกินไป”

เฉินหยวนชิงจะพูดเหมือนกับจางเซียนฮุยเทียบกับเหลี่ยงเฟยแล้วเขาคิดว่าน้องสาวตัวเองมีโอกาสมีลูกมากกว่าเพราะยังไงนางก็เคยเป็นหนิงอันหวังเฟย ลูกชายนางเป็นคนเดียวที่มีสิทธิ์ได้ตำแหน่งองค์รัชทายาท

ดังนั้นตอนนี้จะให้ลูกชายชูเซี่ยเป็นรัชทายาทไม่ได้

หลี่เฉินเย่นยังคงยิ้มแห้งแต่สายตากลับเย็นชาขึ้นเรื่อยๆแต่ว่าจางเซียนฮุยกับเฉินหยวนชิงก็พอจะรู้สึกได้

“แต่ว่าความจงรักภักดีของพรรคมังกรเหินนอกจากจะแต่งตั้งองค์รัชทายาทแล้วข้าก็ไม่สามารถรับรองได้ อีกอย่างตอนนี้พวกเขาก็อยู่ที่เก้อโจว อยากได้ทหารเก้อโจวก็ทำได้ในพริบตา ข้า……”หลี่เฉินเย่นพูดกดดันพวกเขาเฉินหยวนชิงที่บอกให้เขาออกคำสั่งควบคุมพรรคมังกรเหินตอนนี้สายตาเขามีแต่ความโกรธแค้น

ถ้าพวกเขาไม่ได้ทำเพราะความโลภของตัวเองและคิดดีๆว่าเรื่องราวเป็นยังไงคำถามนี้ก็คงไม่มาปรากฏอยู่ในที่ประชุม

แต่ว่าพวกเขากลับอยากให้เขาและชูเซี่ยแตกหักกัน พวกเขาอยากจะทำลายพรรคมังกรเหินมาก

“ฝ่าบาทถ้าไม่ใช่เพราะมีหลักฐาน พวกกระหม่อมก็คงไม่กล้านำเรื่องนี้มาทูลหรอกถึงแม้ฝ่าบาทจะเชื่อลูกชายของนางแต่หัวหน้าชูเซี่ยอาจจะไม่ได้เป็นอย่างที่ฝ่าบาทคิดก็เป็นได้ ดังนั้นกระหม่อมถึง……”

“หัวหน้าชูเซี่ยต้องมีความแค้นกับฝ่าบาทแน่นอนนางถึงได้ทำเช่นนี้ ทำไมชูเซี่ยถึงออกจากวังฝ่าบาทน่าจะรู้นะพ่ะย่ะค่ะ?”เทียบกับคำพูดที่กดดันของเฉินหยวนชิงแล้วคนที่ไม่สนใจแล้วว่าฝ่าบาทจะแต่งตั้งตั้งองค์รัชทายาทจางเซียนฮุยเอ่ยปากพูดขึ้นมา

“หัวหน้าชูเซี่ยมีความแค้นก็เป็นปกติเพราะนางกับฝ่าบาทก็เคยรักกันเพราะเหตุที่ขุนนางบางคนไม่พอใจกลับแยกคู้รักสองคนนี้ออก”จางซือคงพูดยิ้มๆมองดูพวกเขาที่ยังคงยุ่งอยู่กับเรื่องความจงรักภักดีของพรรคมังกรเหิน เขาก็คิดว่านี้พวกเขาคิดจะแยกคุ็รักนี้ออกเหรอ