ตอนที่473การแสดงที่ดีเรื่องหนึ่ง

ตอนที่473การแสดงที่ดีเรื่องหนึ่ง

หลันกุ้ยเฟยก็มองฝ่าบาทอย่างเศร้าสร้อยในที่สุดก็พูดอย่างกล้าๆกลัวๆว่า“ฝ่าบาทแค่ข่าวลือก็ทำให้ท่านเข้าใจข้าน้อยผิดได้อย่างงั้นรึจริงที่ข้าน้อยเคารพรักในฝ่าบาทแต่ก็รู้ในความรู้สึกที่ฝ่าบาททรงมีต่อพี่สาวชูเซี่ยรักใครก็ต้องรักคนหรือสิ่งที่เกี่ยวข้องกับเขาด้วยอย่างไรเสียข้าก็จะไม่มีวันทำอะไรที่จะทำให้ฝ่าบาททรงเสียพระทัยอย่างแน่นอน”

เมื่อเหลียงกุ้ยเฟยได้ฟังที่หลันกุ้ยเฟยพูดพลันรู้สึกโมโหหล่อนอิจฉาที่หลันกุ้ยเฟยเป็นที่โปรดปรานของฝ่าบาทมาโดยตลอดแต่กลับคิดไม่ถึงว่าหล่อนจะใช้วีธีนี้เพื่อให้รับได้การโปรดปราน

เมื่อคิดถึงตอนที่ตนอยู่กับฝ่าบาทสิ่งที่เธอทำก็มีแต่การอ้อนการอ้อนการอ้อน.....

เหลียงกุ้ยเฟยมั่นใจว่าการวางยาในครั้งนี้ยังไงหลันกุ้ยเฟยก็ต้องตายไม่อย่างนั้นหล่อนจะกลายเป็นศัตรูเบอร์หนึ่งของตนเพราะมีหล่อนฝ่าบาทจึงไม่เหลียงแลตนเอง

“พี่สาวให้ฝ่าบาทค้นเถอะถ้าพวกเขาค้นอะไรไม่เจอก็จะพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของพี่สาวได้”เหลียงกุ้ยเฟยที่พยายามห้ามหลี่เฉินเย่นเมื่อสักครู่ตอนนี้ก็ไม่อยากมีสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งระหว่างพี่สาวน้องสาวอีกต่อไปคำพูดที่พูดออกมาทำให้หลันกุ้ยเฟยตกใจไม่น้อย

“น้องสาวเหลียงเฟยเจ้า......”เมื่อหลันกุ้ยเฟยได้ฟังที่เหลียงกุ้ยเฟยพูดใบหน้าเต็มไปด้วยความนึกไม่ถึงเธอจ้องที่เหลียงกุ้ยเฟยความโกรธและความสิ้นหวังในดวงตาทำให้เหลียงกุ้ยเฟยที่เดิมทีมีเหตุหนักแน่นพลันก้มศีรษะลง

“พี่สาวข้าเพียงแต่พูดความจริงข้า......”เหลียงกุ้ยเฟยก้มหน้าและพยายามอธิบายไม่มีใครสังเกตเห็นรอยยิ้มบนใบหน้าเขาในตอนนี้

“พี่น้องที่สนิทสนมของเจ้าพูดมาอย่างนี้แล้วหลันกุ้ยเฟยเจ้ายังจะขัดขวางข้าค้นตำหนักอีกไหม”หลี่เฉินเย่นเห็นการแสดงของหลันกุ้ยเฟยและเหลียงกุ้ยเฟยแล้วพลันรู้สึกได้ใจเขาเชื่อว่าการแสดงของเหลียงกุ้ยเฟยในวันนี้จะไปถึงหูของเลียงกุ้ยและจางเซียนฮุยอย่างไม่มีอะไรตกหล่นแน่นอนดังนั้นสำหรับเรื่องต่อไปเขารู้สึกคาดหวังมากกว่า

“ฝ่าบาทหากหาอะไรที่นี่ไม่เจอฝ่าบาทจะทำอย่างไรต่อ”หลันกุ้ยเฟยเงยหน้าถามด้วยการอ้อน

“ถ้าอย่างนั้นเจ้าก็ยังคงเป็นสนมคนโปรดของข้าไม่สิเจ้าจะเป็นฮองกุ้ยเฟยคนโปรดของข้า”คำพูดนิ่งๆของหลี่เฉินเย่นแฝงด้วยความสเน่ห์หาทำให้เหลียงกุ้ยเฟยที่เดิมทีก้มหน้าอยู่อดไม่ได้ที่จะเงยหน้าขึ้นหล่อนมองหลี่เฉินเย่นอย่างไม่เชื่อใจนักและพูดด้วยเสียงเบาว่า“ฝ่าบาทท่านเคยบอกว่าจะให้ข้าเป็นฮองกุ้ยเฟยของท่านท่าน......”

“แต่เรื่องการค้นตำหนักนี้อย่างไรเสียก็จะมีผลกับกุ้ยเฟยหากไม่แต่งตั้งตำแหน่งฮองกุ้ยเฟยข้าจะรู้สึกมีอะไรติดค้าง”เมื่อหลี่เฉินเย่นได้ฟังที่เหลียงกุ้ยเฟยพูดค่อนข้างลำบากใจ

“ฝ่าบาทความจริงแล้วไม่ต้องแต่งตั้งตำแหน่งฮองกุ้ยเฟยก็ได้หากหาในตำหนักหลันจือไม่เจอฝ่าบาทก็ไปค้นในตำหนักของข้าน้อยด้วยและตำหนักอื่นๆด้วยไม่ต้องกังวลว่าจะแบ่งให้น้อยหรือมากแต่ควรจะกังวลเกี่ยวกับารแบ่งอย่างเท่าเทียมดีกว่า”เหลียงกุ้ยเฟยพูดเสียงเบาในคำพูดเต็มไปด้วยความหวัง

“เจ้า......”สายตาที่หลันกุ้ยเฟยมองเหลียงเฟยในตอนนี้เต็มไปด้วยความขุ่นเคืองหากบอกว่าการโน้มน้าวให้ฝ่าบาทค้นตำหนักก่อนหน้านี้เป็นการได้ทีขี่แพะไล่ถ้าอย่างนั้นครั้งนี้หล่อนได้ปิดทางออกของตนโดยตรง

“ความเห็นของเหลียงกุ้ยเฟยไม่เลวเจ้ายังมีความเห็นอะไรอีกรึหลันกุ้ยเฟย”หลี่เฉินเย่นเดินไปยืนตรงหน้าคนทั้งสองที่กำลังคุกเข่าพลันถามด้วยเสียงเบา

หลันกุ้ยเฟยไม่ได้เงยหน้าเพียงแต่พูดว่า“พระราชวังนี้ล้วนเป็นของฝ่าบาทไม่ต้องพูดถึงตำหนักหลันจือเล็กๆนี้ตามแต่ฝ่าบาทเถอะ”

หลันกุ้ยเฟยเพิ่งพูดจบหลี่เฉินเย่นก็ยกมือส่งสัญญาณให้คนที่อยู่ด้านหลังตามเข้ามาช่วยกันค้นหา

เหลียงกุ้ยเฟยและหลันกุ้ยเฟยคุกเข่าอยู่ตรงหน้าหลี่เฉินเย่นได้ยินเสียงเครื่องลายครามแตกด้านหลังได้ยินเสียงพูดคุยด้านหลังได้ยินเสียงการสั่งพวกเขาให้ไปค้นห้องอื่นๆ......

หลันกุ้ยเฟยและเหลียงกุ้ยเฟยพยายามทำหน้านิ่งไม่มีใครรู้ว่าในใจลึกๆของเหลียงกุ้ยเฟยในตอนนี้มีความสุขเหมือนดอกไม้ที่กำลังเบ่งบาน

ชูเซี่ยโดนพิษแล้วยังไงก็ต้องตายครั้งนี้หลันกุ้ยเฟยก็ต้องพังอย่างแน่นอนถ้าอย่างนั้นราชวังนี้ในอนาคตข้างหน้าก็ต้องกลายเป็นของหล่อนแล้วจริงๆ

เธอจับไปที่ท้องน้อยของตนเองอย่างช้าๆรอยยิ้มมุมปากค่อยๆปรากฎ