ตอนที่499ประกาศเรื่องท้อง

ตอนที่499ประกาศเรื่องท้อง

ตอนชูเซี่ยนั่งลงไปทุกคนก็รู้แล้วว่าชูเซี่ยโดนยาพิษ

จางเซียนฮุยไม่มีทางรอดแล้ว

แต่ว่าตอนนี้เขาไม่ได้คิดถึงจางเซียนฮุยตอนนี้เขาก็ถูกกำหนดให้เป็ยฝ่ายพ่ายแพ้แล้ว

ตอนนี้พวกเขาก็กำลังดูกระดาษตรงหน้าสิบเอ็ดแผ่นนี้ภายในเนื้อหาสิ่งที่สำคัญไม่ใช่ชูเซี่ยโดนยาพิษแต่เป็นเรื่องที่ชูเซี่ยตั้งครรภ์สามเดือนแล้ว

“ส่งหมอออกไปเถอะเรื่องวันนี้ก็ให้ถึงแค่นี้พอและเอาจางเซียนฮุยไปขังไว้”หลี่เฉินเย่นรับสั่งตอนที่พูดเขาก็ไม่ลืมที่จะลุกขึ้นมาและพยุงชูเซี่ยนั่งลง

“ฝ่าบาทชูเซี่ยตั้งครรภ์แล้ว”เฉินหยวนชิงเห็นทั้งสองคนรักกันมากความแค้นในใจก็ควบคุมไว้ไม่อยู่รู้ทั้งรู้ว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลาแต่เขาก็ทนไม่ได้ที่จะพูดไป

“ทำไมชูเซี่ยท้องลูกของข้าไม่ได้เหรอ?ฉองเหลากับจิงโม่ก็เกิดมาแล้วเด็กคนนี้ก็น่าจะได้นะ?”หลี่เฉินเย่นพูดประชดเฉินหยวนชิง

ตอนนี้พอทุกคนรู้เรื่องชูเซี่ยท้องแต่ก็ไม่มีใครที่ลุกขึ้นมาโวยวายมีแต่เฉินหยวนชิงที่ทนไม่ไหวคนเดียว

ชูเซี่ยท้องลูกฝ่าบาทได้อยู่แล้วตอนนั้นในที่ประชุมพวกเขาก็ตกลงกันแล้วขอแค่ไม่ให้ตำแหน่งฮองเฮาแก่ชูเซี่ยพวกเขาก็ยอม

แต่ว่าตอนที่ชูเซี่ยท้องพวกเขาก็ยอมรับไม่ได้แล้ว

ที่จริงข่าวนี้พวกเขาสามารถลุกขึ้นมาโวยวายได้แต่ตอนนี้พวกเขากลับทำได้แต่นิ่งเฉย

เรื่องทั้งหมดเป็นเพราะพวกเขาตอบตกลงเอง

“ชูเซี่ยท้องลูกของข้าแล้วงั้นพวกเจ้าก็ต้องยินดีด้วยรอจนลูกข้าเกิดออกมาก็พอแล้ว”หลี่เฉินเย่นยิ้มและจับมือชูเซี่ยไว้ชูเซี่ยรีบเอาออกเขาก็ไม่พอใจและจับต่อไป……

เฉินหยวนชิงมองดูหลี่เฉินเย่นในใจก็โกรธขึ้นมาแต่ก็พูดอะไรไม่ได้เด็กคนนั้นสามมีอายุครรภ์สามเดือนแล้วน้องสาวของเขาก็เข้าวังมาสามเดือนแล้ว……

และเหลียงกุยได้ยินคำพูดของหลี่เฉินเย่นในใจก็เกิดกังวลขึ้นมาลูกเหรอ?งั้นเด็กในท้องของเหลียงกุ้ยเฟยคืออะไรกัน?นั้นน่าจะเป็นลูกนสุดท้องนะ?

หรือว่า……?

เหลียงกุยไม่กล้าคิดตอนนี้เขาคิดแต่ว่าจะปกป้องตำแหน่งของหลานยังไงแม้นั้นไม่ใช่ลูกของหลันกุ้ยเฟยแต่นั้นก็เป็นหลานของเขาเป็นความหวังของตระกูลเหลียง

“ฝ่าบาทโหรวเฟยเข้าวังมาสามเดือนแล้วท่านก็ทำให้นางน้อยใจแล้วกระหม่อมไม่ยอมพ่ะย่ะค่ะ”เฉินหยวนชิงรู้ว่าจะพูดเรื่องเด็กไม่ได้แต่ก็พยายามจะร้องขอเพื่อน้องสาวตัวเอง

เขาไม่รู้จริงๆว่าชูเซี่ยมีอะไรดีทำไมที่ทำให้หลี่เฉินเย่นรักนางแทบเป็นแทบตายขนาดนี้และเขาก็ไม่เข้าว่าทำไมเขาดีขนาดนี้น้องสาวที่ใจดีของตัวเองถึงไม่เข้าตาของหลี่เฉินเย่นเลย

เพราะเหตุนี้ในใจเขาก็เกิดแค้นขึ้นมาแค้นที่หลี่เฉินเย่นไม่สนใจความรักของน้องสาวตัวเองเกลียดที่ชูเซี่ยแย่งความสุขของน้องสาวตัวเองไป

“ข้าไม่ได้ทำเรื่องอันใดให้นางน้อยใจเลยเจ้าไปถามแต่ล่ะตำหนักได้ว่าข้าให้ของกำนันนางเยอะที่สุดแล้วมีใครที่ดีกว่านางกันในตำหนักนางมีของบางอย่างที่ราคาแพงกว่าไทเฮาอีกข้าให้นางเยอะเพียงนี้แล้วเจ้ายังต้องการอะไรอีก?”หลี่เฉินเย่นลุกขึ้นมาและพูดอย่างไม่พอใจ