ตอนที่5 พระชายาในหัวใจของเขา

ตอนที่5พระชายาในหัวใจของเขา

นี่ทำให้เสี่ยวจี๋กับแม่นมตกใจมากรีบเรียกสาวใช้มาช่วยพยุงชูเซี่ยขึ้นบนเตียงนอนสาวใช้ที่รู้เรื่องรีบไปเชิญหมอที่นอกตำหนักเพราะทราบว่าหมอหลวงกำลังช่วยรักษาแผลให้กับท่านอ๋องและองครักษ์อยู่

หมอเทพจูเก๋อไม่กล้าแตะต้องและตรวจเช็คร่างกายชูเซี่ยเมื่อได้ยินว่าชูเซี่ยเคยมีอาการหวาดกลัวเลือดจึงออกยาสงบจิตใจให้เท่านั้น

แต่ชูเซี่ยกินยาไปสองสามวันแล้วยังรู้สึกมึนหัวตื่นมาไม่ได้และปวดเอวมากยิ่งขึ้น

ภายในสามวันที่เธอไม่ฟื้นเธอได้ยินเสียงที่ขึงขังดังก้องอยู่ในหูของเธออีกครั้ง

“ชูเซี่ยถึงเวลาตื่นแล้ว”

เธอลืมตาขึ้นอย่างกะทันหันและลุกขึ้นนั่งบนเตียงมือกดเอวตอนนี้เหลือเพียงความเจ็บปวดเล็กน้อย

เสียงพูดนั้นของใครกันทันใดนั้นเธอนึกถึงเสียงที่ได้ยินในวันที่โดนแทงเสียงนั้นบอกว่าจะให้โอกาสให้เธอเกิดใหม่อีกครั้งพร้อมมอบบางสิ่งบางอย่างให้ด้วยเป็นคนนั้นเอง

เสี่ยวจี๋เฝ้าอยู่ข้างๆเตียงนอนของเธอตลอดเมื่อเห็นเธอตื่นมาก็พูดอย่างร่าเริงว่า“ท่านหญิงตื่นขึ้นแล้วหรือยังเจ็บตรงไหนหรือไม่หิวน้ำหรือไม่หม่อมฉันไปเอาน้ำมาให้เจ้าค่ะ”พูดจบก็หันตัวไปที่โต๊ะเอาน้ำอุ่นแก้วหนึ่งมาให้เธอและบอกว่า“ท่านหญิงดื่มช้าๆเจ้าค่ะ”

เธอดื่มน้ำเสร็จแล้วเงยหน้าขึ้นเห็นเสี่ยวจี๋จ้องมองเธอด้วยสีหน้าทั้งดีใจทั้งเศร้าโศกน้ำตาคลอและพูดว่า“ท่านหญิงท่านสลบไปไม่ฟื้นมาสามวันแล้วเสี่ยวจี๋กลัวมาก”

ชูเซี่ยยิ้มและบอกว่า“ข้าไม่เป็นไร”จากนั้นเอาผ้าห่มออกลุกจากเตียงนอนทีแรกเธอคิดว่าขาสองข้างน่าจะเหนื่อยไร้เรี่ยวแรงแต่เมื่อเธอยกขาขึ้นเล็กน้อยกลับรู้สึกว่าทั้งร่างกายเต็มไปด้วยพลังทำท่าทางต่างๆก็เบาง่ายจนทำให้เธอแปลกใจเธอนั่งอยู่ขอบเตียงเสี่ยวจี๋ก้มตัวลงเพื่อช่วยเธอสวมรองเท้าเธอรีบบอกว่า“ไม่ต้องข้าทำเองได้”

เสี่ยวจี๋เงยหน้าขึ้นมองดูเธออย่างประหลาดใจว่า“ท่านหญิงไม่พอใจกับการดูแลของหม่อมฉันหรือเจ้าค่ะ”

ชูเซี่ยก้มตัวลงสวมรองเท้าเรียบร้อยลุกขึ้นเดินไปเดินมาสองสามก้าว

ความไม่สบายตัวล้วนหายไปหมดเธอหันมายิ้มว่า“เสี่ยวจี๋ข้าจะไม่พอใจกับเจ้าได้อย่างไรกันข้าแค่นอนไปหลายวันเมื่อยมากอยากจะลุกขึ้นมาออกกำลังกายหน่อย”

เธอนั่งบนเก้าอี้นึกถึงองครักษ์คนนั้นขึ้นมาไม่ทราบว่าตอนนี้เขาเป็นไงบ้างแล้วแม้ว่าจะรอดชีวิตมาได้แต่ก็ได้รับบาดแผลสาหัสมากเธออดถอนหายใจเล็กน้อยไม่ได้