ตอนที่546อาจารย์มาแล้ว

ตอนที่546อาจารย์มาแล้ว

“เพราะอะไรกัน?ข้าเป็นแม่ของรัชทายาทและเป็นองค์หญิงหนานจ้าวเจ้าไม่กลัวเสด็จพ่อข้าหรือยังไง……”

มองดูสีหน้าหลี่เฉินเย่นที่อยากจะฆ่าตัวเองเต็มทีสายตาที่ดุร้ายและเย็นชาทำเอาฉ่ายเวินเริ่มกลัวแต่ว่านางก็ยังทำใจกล้าเงยหน้าและมองเข้าไปที่ตาของหลี่เฉินเย่น

แม้นางจะไม่เข้าใจเรื่องการเมืองแต่ก็เคยได้ยินหลี่เฉินเย่นเคยบอกว่าตัวเองมีตำแหน่งเป็นองค์หญิงหนานจ้าวดีมากขอแค่หลี่เฉินเย่นกล้าแตะต้องตัวเองแม้อต่ปลายนิ้วนางก็สามารถกระตุ้นให้หนานจ้าวจื่อสวี้มาตีแคว้นต้าเหลี่ยงได้

ผลแบบนั้นคงจะไม่ใช่สิ่งที่หลี่เฉินเย่นต้องการเวิ่นอ้ก็มั่นใจว่าหลี่เฉินเย่นจะไม่ทำเช่นนั้นดังนั้นนางคิดว่าหลี่เฉินเย่นพูดเพราะอยากจะทำให้นางกลัว

“ฉ่ายเวินเมื่อกี้ข้าก็บอกเจ้าแล้วถ้าถ้าสิ่งที่รอชูเซี่ยอยู่มีแต่ความตายทางเดินนั้นข้าก็จะเดินไปพร้อมกับนางข้าก็จะตายแล้วไม่ว่าเบื้องหลังจะเป็นอย่างไรข้าพูดความจริงเจ้าก็รอดูได้ข้าคิดว่าวันนั้นเจ้าคงจะไม่อยากจะเจอ?”

หลี่เฉินเย่นพูดตจบก็หัวเราะออกมามองดูศิษย์น้องที่เขาเคยรักและเอ็นดูในใจเขาก็ผิดหวังต่อนางยิ่งนักถ้ารู้ว่านางจะทำลายความสุขของตัวเองเขาก็คงไม่ไปเสียเวลาอยู่กับนาง

ฉ่ายเวินรู้จักนิสัยของหลี่เฉินเย่นดีนางรู้ว่าหลี่เฉินเย่นพูดความจริงเขาจะไปตายกับชูเซี่ยจริงๆและจะฆ่าตัวเองไปพร้อมกันด้วย

ก็จริงนางดูแล้วความผิดทั้งหมดเกี่ยวกับตัวเองหมดเขาคงจะไม่ให้นางมีชีวิตอยู่ต่อหรอก

ตอนนี้เขายังคงอดทนอยู่เป็นเพราะว่าตำแหน่งที่นางมีมากกว่า

“ศิษย์พี่ช่างใจร้ายจริงที่จริงไม่มีชูเซี่ยชีวิตท่านก็ต้องเดินต่อไปก็เหมือนกับตอนชูเซี่ยหายไปห้าปีตอนนั้นแต่ต่อไปนี้จะไม่เหมือนกันแล้วข้าจะอยู่ข้างท่านเองท่านจะไม่เดียวดายอีกต่อไปข้าจะรักท่านให้มากกว่าที่ชูเซี่ยรักท่านจะเข้าใจสักวันว่าข้ารักท่านมากกว่าที่ชูเซี่ยรักท่านมากกว่าเสียอีก”ฉ่ายเวินลุกขึ้นและฑูดต่อหน้าหลี่เฉินเย่นอย่างโศกเศร้า

นางคิดมาตั้งนานแล้วว่าถ้ารอชูเซี่ยตายไปชีวิตที่ดีของตัวเองคงจะได้เป็นจริงดังนั้นเขาจะให้หลี่เฉินเย่นตายไม่ได้แม้ตอนนี้นางจะรู้บ้างแล้วว่าสิ่งที่ศิษย์พี่ตัดสินใจไม่มีใครจะมาแก้ไขได้โดยเฉพาะเรื่องที่เกี่ยวข้องกับชูเซี่ย

“เจ้ายังไม่เคยผ่านช่วงเวลาห้าปีเช่นนั้นมาก็คงไม่รู้ว่าความรู้สึกตลอดห้าปีนั้นกับตอนนี้ไม่เหมือนกันห้าปีพอแล้วข้าไม่อยากจะรออีกแล้ว”หลี่เฉินเย่นพูดจบก็ยิ้มออกมา

ในสายตาคนอื่นไม่มีชูเซี่ยชีวิตเขาก็ต้องเดินต่อไปแต่เขารู้ว่าถ้าไม่มีชูเซี่ยแล้วเขาก็เหมือนขาดแสงสว่างนำทาง

ตอนนั้นสิ่งที่มำให้เขามีความหวังต่อคือชูเซี่ยยังมีชีวิตอยู่ตัวเองกับชูเซี่ยจะต้องได้เจอกันอีกครั้งตัวเองก็ยังรู้ข่าวคราวของชูเซี่ยได้บ้าง

ดังนั้นเขาก็รู้ว่าถ้าชูเซี่ยตายไปจริงๆเขาก็คงไม่ขออยู่บนโลกนี้ต่อไป

ถ้าอยู่แล้วไม่สามารถอยู่ร่วมกันได้งั้นก็ตายไปพร้อมกันเถอะ……

หลี่เฉินเย่นเศร้าใจมากยิ่งนักแต่ก็ยังคงฝืนยิ้ม……

พอรู้ว่าจุดจบตัวเองเป็นยังไงก็ไม่มีอะไรต้องเจ็บปวดแล้ว

แต่ว่าเขายังมีอีกหลายเรื่องที่ยังต้องทำ……

เขาทิ้งทุกอย่างไปไม่ได้เพราะคนที่จะมารับตำแหน่งราชาต่อก็มีแต่ฉองเหลา

ฉองเหลาเป็นลูกของเขากับชูเซี่ยเขาอยากจะกำจัดสิ่งที่กรีดขวางเขาไว้เขา……

ดังนั้นในที่ประชุมยังมีปัญหาอีกมากมายเขาจะจัดการให้ได้ก่อนไป

ดังนั้นเขาจะเขียนจดหมายให้ฮ่องเต้ของต้าโจวหวังว่าสองแคว้นจะปองดองกันและช่วยลูกของเขาในการปกครองแคว้น