ตอนที่584จิงโม่หาเรื่อง

ตอนที่584จิงโม่หาเรื่อง

ตรงหน้าหลีฉางอันจิงโม่เป็นเด็กดีแต่พอนางคิดทำการใดแล้วก็ไม่มีใครห้ามนางได้

จิงโม่กินข้าวจนอิ่มแล้วก็ไปหาเฉินต้าฮันเพราะหลีฉางอันสั่งไว้ว่าโจรที่มาพร้อมกับจิงโม่ให้ดูแลอย่างดีพอได้เห็นจิงโม่พวกเขาก็ดีใจมากโดยเฉพาะเฉินต้าฮันอยากเข้าไปกอดจิงโม่เข้ามามากแต่เขารู้ว่าตอนนี้จิงโม่ไม่ใช่องค์หญิงของเขาแล้วเขากลัวตัวเองใช้แรงมากเกินไปดังนั้นพอเห็นจิงโม่เดินมาก็ยิ้มแย้มอย่างเบิกบานทันที

“เหลาเฉิ่นเจ้าตีข้าเหรอ”จิงโม่เห็นแต่ล่ะคนทำหน้ายิ้มแย้มรู้ว่าพวกเขาพอใจกับการจัดการนี้

เฉินต้าฮันได้ยินก็มองจิงโม่และถามว่า:“ทำไมกันล่ะ?”

“ต้องมีประโยชน์แน่ทำให้หน้าช้ำกันไปเลย”จิงโม่พูดกับฉิ่นต้าห่านอย่างจริงจัง

เฉินต้าฮันมองดูหน้าตาที่ใสซื่อของจิงโม่ยกมือขึ้นมาหลายครั้งแต่สุดท้ายก็ปล่อยลงไป

หนึ่งก็ไม่กล้าพวกเขาเคยโดนยาพิษของจิงโม่มาถ้าเกิดว่าจิงโม่เกิดคิดผิดขึ้นมา……

สองคือไม่อยากทำร้ายนางองค์หญิงเป็นเด็กดีมีเมตตาดีต่อพวกเขานางก็เป็นเหมือนคนในครอบครัวของเขาเขาไม่อยากทำร้ายนาง?

สามก็คือไม่กล้านี้เป็นองค์หญิงของราชวงศ์ตอนนี้พวกเขาจะอยู่ในค่ายทหารจงรักภัคดีต่อฝ่าบาทตีลูกสาวเขาพวกเขาอยากตายงั้นเหรอ?

“เฉินต้าฮันเจ้าต้องทำตามคำสั่งขององค์หญิงเจ้าจะขัดคำสั่งงั้นเหรอ”จิงโม่มองดูเฉินต้าฮันและพูด

“องค์หญิงถ้าท่านให้ข้าตีท่านแล้วข้าตีตัวเองได้หรือไม่?”เฉินต้าฮันพูดอ้อนวอน

“ตีตัวเองทำไมกัน?เจ้าตีข้าทางที่ดีตีจนแม่แท้ของข้าก็ยังจำหน้าไม่ได้”จิงโม่ยิ้มและมองดูเฉินต้าฮันแต่คำพูดนางไม่เหมือนกับพูดเล่น

“ข้าไม่กล้า”เฉินต้าฮันหลับตาและยอมรับ

“เหลาเฉิ่นข้าขอร้องล่ะเจ่วยข้าจัดการเรื่องนี้ข้าไปบอกกับแม่ทัพหลีให้เจ้าได้เป็นหัวหน้าดีไหม?แน่นอนเจ้าตีข้าก็อาจจะมีคนมาแก้แค้นเจ้าอาจจะโดนตีคืนเหมือนกันแต่ไม่เอาชีวิตเจ้าหรอก”จิงโม่อธิบายให้เฉินต้าฮัน

เฉินต้าฮันลังเลเขาอยุยี่สิบหกปีแล้วตอนนี้พึ่งมาเป็นทหารทั้งชีวิตนี้คงไม่ได้เป็นหัวหน้ากับเขาถ้าได้ตำแหน่งนี้โดยการถูกตีงั้นใครก็ยอมโดนซ่อมกันทั้งนั้น

ดังนั้นนี้เป็นโอกาสแต่ว่า……

“ถ้าเจ้าไม่ยอมข้าก็ให้พวหเขาซ่อมข้ายังไงถ้าใครตีข้าคนนั้นก็จะได้เป็นหัวหน้าถ้าตีได้ดีคนผู้นั้นอาจจะได้เป็นหยิงจางก็ได้ถึงเวลาก็มีเงินมีทองใช้โดยไม่ต้องห่วงลูกๆของข้าเลย……”

จิงโม่เห็นเฉินต้าฮันลังเลก็รีบพูดหลอกล่อนางอยู่กับพวกโจรมาสิบกว่าวันรู้ว่าพวกเขาต้องการอะไร

จิงโม่พึ่งพูดจบเฉิ่น้ตาห่านก็ยกมือขึ้นมาอีกครั้งและสุดท้ายก็กำหมัดและต่อยไปที่หน้าจิงโม่

แต่ว่าไม่มีแรงเท่าไหร่

“เฉินต้าฮันอย่าออมแรงไว้เลยข้าจะให้เจ้าตีข้าจนหน้าบวมช้ำทำตามที่กำลังที่เจ้ามีตอนนี้ทำให้ข้าหน้าบวมหน่อยก็พอแล้ว”จิงโม่พูดอย่างโมโหหน้านางเหมือนมียุงมากัดเลยนี้ทำให้นางอสรมณ์เสียมากไม่มีผลแสดงออกมาว่าถูกตีก็เหมือนถูกตีแต่ว่าครั้งนี้เขาตีไม่เจ็บเลย

“ถ้าเจ้าทำไม่ได้ข้าก็จะไปหาคนอื่นเป็นชายชาตรีแท้ๆแต่กลับตีคนไม่เป็นแบบนี้เจ้ายังอยากเป็นโจรอยู่งั้นเหรอมิน่าตอนอยู่กลุ่มโจรก็ทำให้ทุกคนต้ออดตาย”จิงโม่พูดอยากให้เฉินต้าฮันตีนาง

เฉินต้าฮันไม่กล้ามองจิงโม่ตะกี้ตีไปเบาๆเขาก็เจ็บใจมากแล้วแต่ว่า……