ตอนที่640การยืนหยัดของหลี่เฉินเย่น

ตอนที่640การยืนหยัดของหลี่เฉินเย่น

วันที่หลี่เฉินเย่นกลับไปที่วังหลังเซียวเซี่ยงอ๋องเจิ้นหยวนและจิ้งกั๋วโฮ่วต่างก็เข้าวังมาพวกเขาต่างจ้องมองหลี่เฉินเย่นพร้อมจะสอบสวนเต็มที

“เจ้าออกไปกว่าครึ่งปียังหาหล่อนไม่เจอรึ”แม้จะรู้ผลแต่แรกแล้วแต่เห็นหลี่เฉินเย่นกลับมาอย่างโดดเดี่ยวหลี่หยุนกางก็รู้สึกเจ็บปวดอย่างหาสาเหตุไม่ได้

ไม่มีใครอยากรู้ว่าชูเซี่ยเป็นอย่างไรมากกว่าหลี่เฉินเย่นแต่แคว้นเหลียงกว้างใหญ่เขาเดินผ่านเขาเดินผ่านน้ำเดินทางทุกที่ที่เธออาจเดินผ่านความฝันอันสวยงามในตอนที่พวกเขาอยู่ด้วยกันเขาเดินผ่านไปทีละก้าวแต่สิ่งที่ได้รับกลับเป็นความโดดเดี่ยว

ชูเซี่ยไม่ได้อยู่ข้างกายทิวทัศน์ที่สวยงามก็ไม่มีความหมายกับเขา

“ชูเซี่ยยังมีชีวิตอยู่จริงๆรึจะตามหาต่อไปอย่างไร้จุดหมายรึ......”เมื่อเทียบกับความบ้าคลั่งของหลี่เฉินเย่นแล้วหลี่หยุนกางมีสติมากกว่าผู้คนมามายไปตามหาคนๆหนึ่งโดยไม่มีเบาะแสใดๆไม่สอดคล้องกับความเป็นจริงมากเท่าไหร่หรือพูดอีกอย่างว่ามันอาจเป็นเพราะอาจารย์ของชูเซี่ยทนเห็นความเศร้าโศกของหลี่เฉินเย่นไม่ได้จึงจงใจสร้างความฝันที่ไม่มีวันเป็นจริงนี้ขึ้นมา

พวกเขาต่างรู้จักนิสัยของชูเซี่ยดีเธอสามารถวางแผนเก๋อเอ๋อได้ก่อนกรีดแขนตัวเองถ้าอย่างนี้มันก็เป็นไปได้ที่เธอจะเคยปรึกษากับอาจารย์ก่อนหน้านี้

เธอรักหลี่เฉินเย่นมากขนาดนี้จะยอมทนเห็นหลี่เฉินเย่นเศร้าโศกเสียใจได้อย่างไร

“เธอยังอยู่แน่นอนข้ารู้สึกได้ข้าคิดว่าเขาต้องเข้ามาในชีวิตของข้าในสักวันและไม่ไปไหนอีกเพราะอาจารย์ของเธอเคยบอกว่าเราเคยทำบุญร่วมกันมา”

หนึ่งปีมานี้สิ่งที่ทำให้หลี่เฉินเย่นอยู่ต่อไปได้ก็คือคำพูดของอาจารย์ชูเซี่ยพวกเขาเคยทำบุญร่วมกันมา

ดังนั้นหลี่เฉินเย่นตัดสินใจแล้วว่าหากตนตามหาไปเรื่อยๆต้องเจอในสักวัน

เมื่อเทียบระหว่างความยากลำบากในการตายหาชูเซี่ยและความทุ่มเทของชูเซี่ยในหลายปีมานี้มันเทียบไม่ได้เลยจริงๆ

เมื่อได้ยินสิ่งที่หลี่เฉินเย่นพูดคนฟังต่างเลือกที่จะเงียบในใจของทุกคนล้วนแต่มีคำตอบแต่เห็นแก่ความโดดเดียวที่หลี่เฉินเย่นต้องเผชิญมาเป็นเวลาหนึ่งปีกว่าทั้งอดทนและลำบากพวกเขาต่างหวังให้ชูเซี่ยกลับเข้ามาในชีวิตเขาให้เร็วที่สุด

“ทำไมครั้งนี้ทั้งแคว้นหนานจ้าวและแคว้นจื่อสวี้ต่างได้เสนอการสมรสสร้างสันติภาพล่ะเรื่องของเจ้าหญิงอวี๋นซึนยังไม่เพียงพอต่อการเป็นบทเรียนรึ”หลี่เฉินเย่นคิดถึงจุดประสงค์ที่ตนมาสีหน้าพลันเคร่งขรึมขึ้น

“ทางแคว้นหนานจ้าวเราสามารถปฏิเสธได้เพราะผลกระทบเชิงลบที่มากับเจ้าหญิงอวี๋นซึ้นนั้นหนักเกินไปแต่ทางแคว้นจื่อสวี้นั้นเป็นลูกสาวของกษัตริย์องค์ปัจจุบันเป็นน้องสาวคนโปรดขององค์รัชทายาทพวกเขาควรสมรสกันเพื่อสัมพันธไมตรีของสองประเทศ”เซียวเซี่ยงวิเคราะห์ให้หลี่เฉินเย่นฟังเบาๆ

หลี่เฉินเย่นรอชูเซี่ยมาหนึ่งปีและตามหาเธออีกครึ่งปีดูจากสถานการณ์ในตอนนี้เหมือนว่าจะตามหาต่อไป

ขุนพลใกล้ชิดอย่างพวกเขาเหล่านี้ในใจลึกๆต้องการให้เขาตั้งหลักปักฐานสักทีอย่างน้อยๆควรมีบ้าน

ในเวลาปีกว่านี้วังหลังของเขาไม่มีแม้แต่สาวรับใช้......

พวกเขาต่างก็คิดว่าวังหลังควรมีผู้หญิงสักคนแล้วแม้จะเป็นเพียงสิ่งประดับก็ควรมีสักหนึ่งคน

“พวกเจ้าหมายความว่า......”หลี่เฉินเย่นมองดูเหล่าคนที่อยู่ข้างหน้าและถามด้วยเสียงเบา