ตอนที่679 อยู่ในใจนาง

ตอนที่679 อยู่ในใจนาง

ไม่กล้าหันไปมอง แต่ในใจกลับเริ่มเจ็บปวด เวินซือรู้สึกได้ว่าตัวสั่นมาก สุดท้ายนางก็ทำใจได้แต่ไม่รอนางหันกลับไป ก็มีมืออบอุ่นปิดตานางไว้

“อย่าดู ข้าไม่เป็นไร”เป็นเสียงของหลี่เฉินเย่น

องค์หญิงเวินซือยกมือขึ้นมา อยากเอามือของหลี่เฉินเย่นลงมา นางอยากรู้ว่าหลี่เฉินเย่นบาดเจ็บหนักแค่ไหน นางอยากดูแผลของเขา แต่หลี่เฉินเย่นกลับปิดตานางเอาไว้ จากนั้นก็พยุงนางขึ้นมาด้วยมือเดียวและเดินไปทางห้องนอนของนาง

“ข้า……เจ้า……”องค์หญิงเวินซือพูดขึ้นมาอีกครั้ง พอนึกถึงคำพูดของหลี่เฉินเย่น แต่พอพูดแล้วนางก็พูดไม่ออก

“เจ้าเหนื่อยมากแล้ว รีบไปพักผ่อนก่อนเถอะ เดี๋ยวข้าไปหาเจ้า”หลี่เฉินเย่นอดทนกับความเจ็บปวดและพูด

องค์หญิงเวินซือพยักหน้า ปล่อยให้หลี่เฉินเย่นผลักตัวเองเข้าไปในห้องนอนเรื่อยๆ……

พอนางเดินเข้าไป เสียงปิดประตุด้านหลังก็ดังขึ้น นางถึงจะได้สติ นางจะไปเปิดประตู ด้านนอกประตูก็ถูกคนฃ็อคเอาไว้แล้ว

ตอนนี้ ก็เห็นชัดแล้วว่า หลี่เฉินเย่นไม่มีเหตุผลที่จะส่งนางออกไป

เหตุผลเดียวก็คือหลี่เฉินเย่นบาดเจ็บหนัก เขาคงไม่อยากให้ตัวเองดู

ตอนนี้ นางก็ทำอะไรไม่ได้แต่ก็ทำใจทำตามที่หลี่เฉินเย่นบอกให้พักผ่อนไม่ได้ นางทรุดตัวลงที่พื้น ในใจเต็มไปดวยความกังวล ร่างกายที่อ่อนล้าของนางเหมือนนางจะพึ่งรู้สึกตัว

“องค์หญิง ท่านบาดเจ็บแล้ว เดี๋ยวข้าทำแผลให้ท่านนะเจ้าคะ”เซวียนเอ๋อเห็นเวินซือนั่งเหมอ มองดูเลือดบนเสื้อผ้านาง ก็รีบพูดอย่างเป็นห่วง

“ข้าไม่เป็นไร ไม่เป็นไร ข้าจะอยู่รอที่นี้”องค์หญิงเวินซือมองเซวียนเอ๋อ จากนั้นก็ปิดตัวเองไว้ในห้อง

“องค์หญิง ข้างในมีอะไรไหม?คนนั้นมาอีกแล้วใช่หรือไม่?ข้าก็รู้ว่าเขาจะต้องมา เขาจะให้ท่านต้องบากเจ็บได้อย่างไร”กวนเอ๋อได้ยินเสียงด้านใน ก็รู้ว่าชายคนนั้นมา แม้จะไม่ชอบเขามากนักแต่กลับเชื่อว่า องค์หญิงเผชิญอันตรายเขาจะต้องมาแน่นอน

“เซวียนเอ๋อ อย่าพูดแล้ว ข้าได้ยินเสียงของเขา”องค์หญิงเวินซือพูดเสียงเบาและเอาหูเข้าไปใกล้กับประตู

เซวียนเอ๋อไม่ได้ยินเสียงของหลี่เฉินเย่นแต่ก็เงียบอย่างเชื่อฟังและเว่นซือก็ไม่ได้ยินเสียงของหลี่เฉินเย่น เมื่อกี้นางเหมือนได้ยินเสียงร้องของหลี่เฉินเย่นเลย

เขาน่าจะบาดเจ็บหนักมาก?ไม่เช่นนั้นคงจะไม่……องค์หญิงเวินซือรู้สึกว่าดาบที่ผ่านตรงหน้านางนั้นน่าจะเจ็บมากเหมือนตอนนี้ที่เขาเจ็บอยู่

“องค์หญิงทำไมท่านไม่เข้าไปล่ะเจ้าคะ นี้เป็นห้องของท่าน พวกเราเข้าไปดูเถอะ”เซวียนเอ๋อเห็นองค์หญิงเวินซือนั่งเหมอก็พูดขึ้น ขณะที่พูดนางก็ยังยกมือขึ้นจะดันประตูเข้าไป แต่คนด้านในล็อคเอาไว้ เข้าไปไม่ได้

“เขารับดาบนั้นเพราะข้า เขาบากเจ็บแตกลับไม่อยากให้ข้าได้เห็น เขาไม่ให้ข้าเข้าไป เขา……”องค์หญิงเวินซือพูดและน้ำตาก็เอ้อล้นขอบตา

นางกับหลี่เฉินเย่นเจอกันไม่กี่ครั้ง ตัวเองไม่คุ้มค่าพอให้เขาใช้ชีวิตมาแลกหรอกและ เขาก็ยังเป็นคนละเอียดอ่อน เขาไม่อยากให้นางเห็นเลือด แต่เขาไม่รู้ว่าเขายิ่งทำเช่นนี้ นางก็ยิ่งรู้สึกผิดมากขึ้นเท่านั้น……

“เชียนซานอยู่ไหนแล้ว?รีบเปิดประตูเร็ว องค์หญิงเป็นห่วงคนด้านใน เชียนซาน เจ้าได้ยินหรือไม่?”เซวียนเอ๋อนึกขึ้นได้ว่าเชียนซานอยู่ด้านใน นางก็รีบตะโกนแต่ด้านในก็ไม่มีเสียงตอบรับเลย

ด้านในไม่มีเสียงอะไรเลย ขนาดเสียงคนซุบซิบกันยังหายไปแล้ว