บทที่ 1 แท่นตัดหัวประหารชีวิต

เมฆดำกดทับบรรยากาศภายในลานประหารในเมืองจินหลิงน่าเกรงขามมาก ได้เพียงเสียงตะโกนดังขึ้น

"ถึงยามอู่แล้ว ประหาร!"(ยามอู่เป็นเวลา 11:00-12:59 น)

ทันใดนั้นคำสั่งก็ดังขึ้นข้างหู เซี่ยจินอานส่ายหน้า และเงยหน้าขึ้นอย่างยากลำบาก วินาทีถัดมา มีของเหลวสีแดงและอบอุ่นก็กระเด็นใส่ใบหน้า นางตกใจ และเงยหน้าขึ้นมอง ที่ตรงหน้ามีศีรษะมนุษย์ที่เบิกตากว้าง

"อ๊ากกก----"

เซี่ยจินอานตกใจจนสูดหายใจเข้าหนึ่งครั้ง เมื่อขยับตัว ถึงได้พบว่ามือและเท้าของตัวเองถูกมัดไว้ นางก้มหน้าลงมอง พบว่าบนร่างตัวเองสวมชุดนักโทษสีขาว แขนขาถูกมัดไว้ นั่งคุกเข่าอยู่บนแท่นประหารรูปตัวอยู่ ด้านข้างมีชายร่างใหญ่ที่ดุร้ายยืนอยู่ ชายร่างใหญ่ผู้นั้นได้ถือดาบใหญ่ที่เปื้อนเลือด

เซี่ยจินอานตะลึงงัน ก็ไม่รู้ว่าจะมีปฏิกิริยาอย่างไร

นางจำได้ว่าตัวเองถูกรถชน และร่างกายถูกรถทับไว้ หรือว่าเป็นแบบนี้นางก็ยังไม่ตาย?

เพี๊ยะ----

ไข่เสียลูกหนึ่งกระแทกลงบนศีรษะของนาง จากนั้น ได้มีใบเน่าๆ ของกะหล่ำปลีอะไรพวกนั้น ล้วนพุ่งเข้ามาใส่นาง

"ตระกูลเซี่ยเป็นคนซื่อสัตย์ ไม่คิดเลยว่าจะมีคนเกิดมาเป็นคนทรยศบ้านเมืองเช่นนี้ออกมา ถุย!"

"ลูกหลานสามแสนคนของราชวงศ์ฉีสุ้นของพวกเราทั้งหมดล้วนได้ตายเพราะนาง เวรกรรมจริงๆ!"

"ใช่นั้นแหละ ถ้าจะให้ข้าพูดยังจะต้องรอเวลาอะไร ตอนนี้ควรจะให้ดาบกับนางสักเล่ม มิเช่นนั้นคงยากที่จะปลอบใจวิญญาณของทหารเมืองยาน อู่ ฉินทั้งสามเมืองที่ตายอย่างไม่ยุติธรรม!"

เมื่อคำพูดเหล่านี้จบลง มีคนโยนก้อนหินออกมาจากฝูงชน เซี่ยจินอานรู้สึกว่าด้านหน้าได้มืดลง และหน้าผากเริ่มอุ่นขึ้น

ความรู้สึกวิงเวียนแผ่ออกมา เซี่ยจินอานจึงส่ายหน้า และบีบฝ่ามือของตัวเองอย่างแรง นางไม่อาจจะเป็นลมได้ หากนางเป็นลมในเวลานี้ มีโอกาสแปดเก้าในสิบที่นางจะถูกตัดหัวทันที!

ตระกูลเซี่ยอะไร กบฏอะไร นางเป็นแพทย์ทหารอันดับหนึ่งของประเทศZ และด้านบนได้มอบระบบการแพทย์อัจฉริยะเพียงชุดเดียวที่พัฒนาขึ้นมาให้แก่นาง นางจะต้องไม่ตายโดยเปล่าประโยชน์!

"เดี๋ยวก่อน!!"

นางอดไม่ได้ที่จะเงยหน้าตะโกนเสียงดัง แต่เสียงกลับท่วมท้นไปท่ามกลางคำด่าทอของราษฎรเหล่านั้น

เพชฌฆาตที่อยู่ด้านข้างเห็นนางดิ้น จึงเตะไปที่หน้านางหนึ่งทีทันที และกดนางลงแท่นประหารจนขยับไม่ได้

"สงบหน่อย! นางสารเลวอย่างเจ้า ความตายได้มาถึงตัวแล้วยังไม่เจียมตัวอีก?"

ขณะที่เขาพูด ยังจงใจใช้พื้นรองเท้าเหยียบลงไปที่ใบหน้าของเซี่ยจินอาน พื้นรองเท้านั้นหยาบกระด้างและยังมีเศษหินติดอยู่ ใบหน้าของนางส่วนใหญ่ได้รับบาดเจ็บไปแล้ว!