บทที่ 135 คำขอโทษของเขา

ขันทีที่อยู่ข้างๆทำหน้าตาตกตะลึง แต่ทันใดนั้นเขาก็คิดถึงเจตนาที่หยุนเทียนยิ่นทำเช่นนี้ขึ้นมาได้อย่างชัดเจน

เพราะว่าเขาก็ถือว่าเป็นคนเก่าคนแก่ที่อยู่ข้างกายหยุนเทียนยิ่น ดังนั้นหากเขามีอะไรจะพูดเขาก็สามารถพูดออกมาตรงๆได้เลย "ฝ่าบาท คนที่อยู่ในที่สว่าง อย่างเซ่อเจิ้งหวางอาจจะมีการเตรียมป้องกันเอาไว้ก็ได้นะพ่ะย่ะค่ะ"

หยุนเทียนยิ่นหัวเราะเยาะ "ต่อให้เก็บคนเอาไว้ในที่ลับเขาก็เตรียมป้องกันได้อยู่ดี ไม่สู้ปล่อยให้อยู่ในที่สว่างต่อไปดีกว่า เช่นนี้ความสว่างและความมืดจะได้ผนึกเข้าด้วยกัน บางทีอาจจะสามารถล้วงเอาบางอย่างออกมาได้ นอกจากนี้คนที่ข้าประทานให้ก็จะถือว่าเป็นเจ้าของจวนครึ่งหนึ่ง แล้วก็มีสิทธิ์พูดเรื่องภายในจวนเช่นกัน ซึ่งจะเอื้อประโยชน์ต่อการปฏิบัติงานของคนที่อยู่ในที่ลับมากกว่า"

ถึงแม้ว่าขันทีจะคิดว่าความคิดของฮ่องเต้นั้นไม่เลวเลยทีเดียว แต่เขาก็มักจะรู้สึกเสมอว่ามีบางจุดที่ใช้ไม่ได้ผล แต่เขาคิดอย่างไรก็ไม่เข้าใจเขาก็เลยไม่ได้พูดอะไรอีก

วันรุ่งขึ้น หยุนฝู้เฉินขอให้เทียนเฟิงส่งข่าวไปหาหยุนจวินหง โดยบอกว่าเซี่ยจินอานจะรอเขาอยู่ที่โรงน้ำชา

หลังจากที่หยุนจวินหงได้รับข่าวแล้ว เขาก็รีบไปที่โรงเหล้าทันที และในตอนที่เขาเข้าไปในห้องส่วนตัวนั้น เซี่ยจินอานก็กำลังนั่งดื่มชาอยู่หน้าหน้าต่างอย่างเงียบๆ

"น้องเซี่ย" หยุนจวินหงเดินไปยังฝั่งตรงข้ามเซี่ยจินอานแล้วนั่งลง

เซี่ยจินอานรินชาให้หยุนจวินหงหนึ่งถ้วย แล้วยื่นไปให้เขา และพูดด้วยรอยยิ้มว่า "พี่หยุนลองชิมสักหน่อย นี่คือชาปี้หลัวชุนที่ข้าเพิ่งสั่งมา รสชาติดีมากเลยนะ"

เมื่อหยุนจวินหงได้ยินเซี่ยจินอานเรียกตัวเองเช่นนี้ บนใบหน้าของเขาก็เลยมีความเขินอายปรากฏขึ้นมาเล็กน้อย "เรื่องตัวตนน่ะ เป็นข้าเองที่หลอกลวงและปกปิดน้องเซี่ย ข้าขอลงโทษตัวเองสามถ้วย!"

ในขณะที่พูดอยู่นั้นเขาก็ดื่มชาที่อยู่ในถ้วยจนหมดในรวดเดียว หลังจากนั้นเอื้อมมือไปหยิบกาน้ำชามาเทอีกถ้วย แต่กลับถูกเซี่ยจินอานใช้พัดกดข้อมือเอาไว้ แล้วพูดด้วยรอยยิ้มว่า "วันนี้งดก่อน ตอนที่มาดื่มสุรากันวันหลัง พี่หยุนค่อยลงโทษตัวเองก็ยังไม่สาย ถึงอย่างไรชาที่ดีก็ต้องทำการลิ้มลองเพื่อวินิจฉัยคุณภาพนะ"

"ก็ได้ ข้าขอชวนน้องเซี่ยดื่มสุราด้วยกันวันหลังนะ" หยุนจวินหงรับปากอย่างรวดเร็วฉับไวเป็นอย่างยิ่ง หลังจากที่คิดถึงเรื่องที่เซี่ยจินอานเมาสุราก่อนหน้านี้แล้ว เขาก็พูดด้วยความเป็นห่วงว่า "หลังจากที่ท่านเมาสุราในวันนั้น เสด็จอาไปส่งท่านที่ไหนหรือ?"

เมื่อนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นหลังจากที่เมา เซี่ยจินอานก็รู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย ใครจะไปรู้ล่ะว่านางทำอะไรลงไปบ้างแล้วหลังจากที่นางเมา และเธอก็มักจะรู้สึกว่าสิ่งที่หยุนฝู้เฉินพูดอาจมีความคลาดเคลื่อนได้