บทที่ 152 เจ้าเดาออกได้อย่างไร

วิชาพิษของคนผู้นี้จะต้องร้ายกาจมากแน่ๆ!

ดังนั้น เซี่ยจินอานจึงมอบวัตถุดิบสมุนไพรกับผลไม้เคลือบน้ำตาลที่อยู่ในมือให้กับพ่อบ้าน "ตาเฒ่า รบกวนเอาของพวกนี้ไปไว้ที่เรือนข้าที ข้าจะไปพบสองคนนี้สักหน่อย!"

พอพูดจบ ไม่ทันรอให้พ่อบ้านเห็นด้วยเลย นางก็เดินไปที่เรือนของเจียงยี่กับเจียงซืออย่างรีบร้อนแล้ว

และในเวลานั้นเองเจียงยี่กับเจียงซือได้อาการทรุดลงจนหายใจหอบและเหนื่อยล้าไปหมดแล้ว จึงนอนคว่ำหน้าอยู่บนโต๊ะและไม่ขยับเขยื้อนเลย

การพูดคุยต่างก็ไม่ครบถ้วนไปหมดแล้ว

"ท่านพี่ พี่ บอกว่า หาคน ไปซื้อยาได้แล้ว ไม่ใช่หรือเจ้าคะ? ทำไมถึง ยังไม่มี ข่าวเลย" เจียงยี่พูดขาดๆหายๆเป็นช่วงๆ

"ข้า ก็ ไม่รู้เหมือนกัน" เจียงซือพูด

แม้ว่าจะพูดไม่ชัด แต่นางก็สามารถเดาได้ว่า นางถูกสาวใช้คนนั้นหลอกเสียแล้ว และนางไม่มีทางที่จะเอายามาให้พวกนางได้เลย!

"ท่านพี่ ท่านเดาว่า ใครเป็นคน วางยาพิษนี้ให้เรา"

"เซี่ย จิน อาน" เจียงซือกัดฟันพูด

เมื่อวานนางวางยาพิษให้คนในจวน แต่ตอนนี้คนในจวนกลับไม่เป็นอะไรเลยสักนิด คิดว่าจะต้องถูกใครค้นพบเข้าแล้วและยังแก้พิษให้พวกเขาแล้วอีกด้วย ซึ่งในจวนแห่งนี้มีเพียงคนเดียวที่รู้วิชาแพทย์ นั่นก็คือเซี่ยจินอาน

ดังนั้นตัวการที่ทำให้นางกับน้องสาวได้รับโทษในตอนนี้ นอกจากเซี่ยจินอานแล้วนางก็ไม่นึกถึงใครอื่นเลย!

"โอ้ เรียกหาข้าด้วยล่ะ คิดถึงข้าขนาดนี้เชียวรึ?" พอเซี่ยจินอานเพิ่งจะเดินมาถึงหน้าประตูก็ได้ยินเสียงตะโกนของเจียงซือ นางก็เลยอดไม่ได้ที่จะพูดหยอกล้อไปสองประโยค

เมื่อได้ยินเสียงของเซี่ยจินอานพี่น้องสองคนนี้ก็ดูเหมือนว่าจะมีแรงขึ้นมาในทันใด และหันหน้าไปมองเซี่ยจินอานด้วยสายตาที่ดุร้ายในทันที แต่ร้ายได้ไม่เกินสองวินาที สีหน้าของทั้งสองคนก็เปลี่ยนไป และเดินขาอ่อนไปที่ห้องน้ำด้วยกัน

ในขณะที่เซี่ยจินอานกำลังมองเงาด้านหลังของทั้งสองคนอยู่นั้น นางก็ทำเสียงจุ๊ๆสองครั้งแล้วพูดว่า "บาปกรรมแท้ๆ"

ทันใดนั้นก็มีเสียงดิ๊งด่องดังขึ้นมาในหัวสมอง และสีหน้าของเซี่ยจินอานก็แสดงความดีอกดีใจขึ้นมา!

แล้วเสียงที่เย็นยะเยือกของระบบก็ดังขึ้นว่า ภารกิจเสร็จสิ้น การอัพเกรดระบบสำเร็จแล้ว!

เซี่ยจินอานจึงตรวจดูระบบในทันที และพบว่าระบบได้อัพเกรดขึ้นมาถึงสองระดับแล้ว อีกทั้งแถบวัดระดับความก้าวหน้าก็ได้ก้าวหน้าไปสามขั้นแล้ว คิดว่าอาการป่วยของผู้คนเหล่านั้นที่ได้รับการรักษาในวันนี้จะต้องหายดีแล้วทุกคนแน่ๆเลย