บทที่ 154 อยากจะควักลูกตาของนางออกมา

พวกนางทั้งสองคนได้ศึกษาค้นคว้ายารั้งชีวิตครึ่งเดือนมาจากหมอพิษทั้งสองฝ่าย แต่ศึกษาค้นคว้ามาหลายปีแล้วก็ไม่ประสบผลสำเร็จเลย

ผู้หญิงคนนี้สามารถแก้พิษให้พวกนางได้จริงๆหรือ?

"ทำไมพวกเราต้องเชื่อเจ้าด้วย?" เจียงยี่ถาม

"จะเชื่อหรือไม่ก็แล้วแต่พวกเจ้า" เซี่ยจินอานยิ้มแล้วพูด จากนั้นก็หันหลังเดินจากไป และพูดโดยที่กำลังหันหลังให้สองคนนั้นว่า "อีกสักครู่จะมีสาวใช้มาส่งยาให้พวกเจ้า หลังจากที่ส่งยาแล้วก็สามารถดึงเข็มเงินออกมาได้เลย"

หลังจากพูดจบ ทันใดนั้นนางก็หันหลังกลับมายิ้มและพูดด้วยสีหน้าอันชั่วร้ายว่า "ถ้าคิดดีแล้วก็ไปหาข้า หากเวลาล่วงไปหนึ่งวันข้าไม่รอนะ"

เซี่ยจินอานหันหลังและเดินจากไปอย่างไม่อาลัยอาวรณ์เลยสักนิด

เมื่อแกล้งข่มขู่เสร็จแล้ว ก็รอแค่ให้เหยื่อมาหาถึงหน้าประตูเท่านั้น!

และในการเจรจากันเนี่ย ก็ต้องยึดครองสิทธิในการเป็นฝ่ายรุกเอาไว้ด้วย!

ในขณะที่เจียงยี่กับเจียงซือกำลังมองกันและกัน ภายในดวงตาก็มีแสงแห่งความมุ่งหวังที่ไม่สามารถมอดดับได้อยู่ด้วย เซี่ยจินอานกลับพูดจริงทำจริงเสียด้วย ไม่ทันไรก็มีสาวใช้ถือยาเข้ามาและต้มยาให้พวกนางทั้งสองคนกิน หลังจากที่ทั้งสองคนกินยาไปแล้ว อาการปวดท้องก็หายไปเลย

เป็นเพราะว่าพวกนางทั้งสองคนท้องเสีย จึงไม่กล้ากินข้าวทั้งวัน พวกเขาหิวจนท้องร้องจ๊อกๆมาตั้งนานแล้ว ดังนั้นหลังจากดึงเข็มเงินที่หลังออกแล้ว พวกนางก็ขอให้สาวใช้ที่ส่งยาไปเตรียมอาหารมาให้ในทันที ดูเหมือนว่าสาวใช้จะได้รับมอบหมายงานมาจากคนอื่นมาแล้ว นางจึงทำตามคำขอของพวกนางทั้งสองคน

เจียงซือรู้สึกได้ว่ากระเพาะและลำไส้ของตัวเองที่ไม่สบายมาตลอดทั้งวันได้กลับมาเป็นปกติแล้ว ประสิทธิผลของยานี้ช่างรุนแรงมากจริงๆ จำเป็นต้องยอมรับว่าวิชาแพทย์ของเซี่ยจินอานผู้นี้แข็งแกร่งกว่าวิชาพิษของนางมากนัก

พอตระหนักถึงจุดนี้แล้ว ตราชั่งตัวหนึ่งที่อยู่ในใจของนางก็เริ่มเอนเอียงแล้ว

หลังจากที่เซี่ยจินอานกลับมาถึงเรือนแล้ว นางก็หยิบถุงหอมที่ปักไปแล้วหนึ่งในสามส่วนเมื่อวานนี้ขึ้นมาอย่างเงียบๆ และปักต่อไปเรื่อยๆ นางอดทนทำจนสุดท้ายก็รู้สึกง่วงจนลืมตาไม่ขึ้น จึงยืดเอวเพื่อบิดขี้เกียจแล้วเข้าไปที่ห้องนอน

แต่ทว่าก่อนเข้านอน เซี่ยจินอานหยิบหนังสือทางการแพทย์ที่เป็นรางวัลของระบบออกมาอ่านสักครู่ เล่มหนึ่งเป็นการแนะนำวัตถุดิบสมุนไพรชนิดต่างๆ เล่มหนึ่งเป็นการแนะนำโรคที่มีหลายโรคแทรกซ้อนรักษาหายยาก และอีกเล่มก็พูดเกี่ยวกับวิชาการฝังเข็มและการรมยา

เซี่ยจินอานพลิกอ่านอยู่พักหนึ่ง เนื้อหาของหนังสือสามเล่มนี้ไม่ค่อยมีประโยชน์กับนางมากนัก แต่กลับมีผลต่อการฝึกฝนคนรุ่นใหม่อยู่มาก หลังจากอ่านแล้วเซี่ยจินอานก็นำหนังสือไปไว้ในระบบอีกครั้งแล้ว หลังจากนั้นก็หลับตานอน

พอนางตื่นขึ้นมาในวันรุ่งขึ้น เซี่ยจินอานไม่ได้ไปที่เรือนของหยุนฝู้เฉินเลย แต่กลับนั่งอยู่ในเรือนและกำลังทุบสมุนไพรอยู่อย่างใจเย็น