บทที่ 175 คู่จิ้นชายรักชายของพวกเขา

หลังจากเมื่อวานฟื้นขึ้นมา เสวียนเฟิงก็ได้เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นตอนช่วยรักษาให้กับหวงเฟิงหมดแล้ว หวงเฟิงรับรู้ว่าเซี่ยจินอานช่วยเขาไว้

ถ้าไม่ใช่เพราะเซี่ยจินอาน เขาคงตายไปแล้ว

เซี่ยจินอานไม่ค่อยใส่อารมณ์กับคนที่ขอบคุณนาง สุดท้ายเลยล้อเล่นออกมาว่า "อยากจะขอบคุณข้าจริงๆ สู้ให้เงินข้าดีกว่า"

"ได้" หวงเฟิงตอบอย่างตั้งใจ

เซี่ยจินอาน ...

เจ้าเด็กนี้ซื่อจริงๆ

"ข้ามาเปลี่ยนยาให้เจ้า" เซี่ยจินอานเปลี่ยนหัวเรื่องทันที และหยิบขวดยาออกมาในอ้อมกอด จากนั้นแกะเสื้อตัวในเขาออก และแกะผ้าพันแผลออกด้วย หลังจากตรวจสอบบาดแผลแล้ว ไม่พบร่องรอยหนองอักเสบอะไร

นางถอนหายใจโล่งอก จากนั้นเปลี่ยนยาและพันแผลให้เขาใหม่ "พักผ่อนให้ดี หลายวันนี้อย่าทำกิจกรรมอะไรมากนัก พรุ่งนี้ลองลงจากเตียงมาเดินดูได้"

หวงเฟิงพยักหน้า "อืม"

จากนั้นเขาหันทางหยุนฝู้เฉิน พูดอย่างรู้สึกผิดว่า "ข้าน้อยทำงานพลาด ขอท่านอ๋องโปรดลงโทษด้วย"

"เจ้าไม่ผิด พักผ่อนให้ดี" หยุนฝู้เฉินบอก

เซี่ยจินอานตะคอกดังใส่คนพวกที่ไม่รู้จักดูแลร่างกายตนให้ดีว่า "ลงโทษ? ยังไง? อยากโดนโบยสามสิบไม้เหมือนตี้เฟิงหรือไง? ร่างกายไม่เอาแล้ว! แต่ละคนอยากตายกันซะเต็มประดาเลยนะ!"

หวงเฟิงหน้าแดงก่ำอย่างละอายกับคำพูดของเซี่ยจินอาน แต่ก็แค่พริบตาเดียว ความสนใจทั้งหมดพุ่งไปที่เรื่องตี้เฟิงโดนลงโทษ หากมิได้ถามไถ่ให้มากความ

ท่านอ๋องลงโทษคนย่อมต้องมีเหตุผลอยู่แล้ว

เซี่ยจินอานจัดการเรื่องทางนี้เสร็จ ก็หันไปขอหยุนฝู้เฉินพบหน้าหยุนจวินหง เพื่อจัดการเรื่องย้ายบ้านของเด็กๆ หยุนฝู้เฉินอนุญาต และส่งคนไปบอกหยุนจวินหง ส่วนเซี่ยจินอานก็เปลี่ยนชุดผู้ชายไปโรงเตี๊ยมรอเขา

เซี่ยจินอานนั่งมองด้านนอกอยู่ริมหน้าต่างอย่างสบายอารมณ์ แต่กลับพบว่าด้านนอกหน้าต่างมีคนกำลังมองนางอยู่ สายตานั่นเหมือนกับที่พวกซูหลานมองนางเมื่อวานไม่มีผิด

เซี่ยจินอาน "???"

ในตอนที่เซี่ยจินอานกำลังงงงวย ก็เหมือนได้ยินเสียงคุยกันจากนอกห้องข้าง