บทที่ 180 ภาพลักษณ์จะพังแล้ว

สีหน้าหยุนจวิ๋นเฮ่อแดงสลับขาว ท่ามกลางเหล่าพี่น้อง นิสัยเจ้าแปดนี่เหิมเกริมหยิ่งผยองที่สุด ชอบเถียงกับคนอื่น เจ้าพูดคำหนึ่งเขาจะย้อนกลับมาสิบคำ การถกเถียงกับเขานี่ไม่ใช่หนทางที่สมควรเลย!

ระหว่างที่โกรธจัด เอียงคอเล็กน้อย เห็นชายหนุ่มชุดม่วงจากหางตา

รูปร่างนี้....

หยุนจวิ๋นเฮ่อหรี่ตาเพ่งมอง จากนั้นยิ้มเยาะพลางว่า "คุณชายท่านนี้คงเป็นคนที่มีสัมพันธ์ไม่แน่ชัดกับเสด็จอากระมัง?"

เซี่ยจินอานขมวดคิ้วงาม คิ้วขมวดราวกับจะบีบยุงตาย จากนั้นยิ้มบอก "คุณชายท่านนี้คงเป็นคนที่มิถูกชะตากับหยุนฝู้เฉิน?"

หยุนจวิ๋นเฮ่อแววตาตะลึง ตะคอกว่า "อย่ามาพูดเหลวไหล ความสัมพันธ์ของข้ากับเสด็จอามีหรือที่คนนอกอย่างเจ้าจะมาหมิ่นประมาทได้!"

เซี่ยจินอานเบ้ปาก "เมื่อครู่ท่านพึ่งบอกว่าข้ามีสัมพันธ์ไม่แน่ชัดกับหยุนฝู้เฉิน ตอนนี้ก็บอกข้าเป็นคนนอกอีก พูดเองเออเองอยู่ผู้เดียวนี่นา!"

หลังจากเสิ่นหลีซูได้ยินคำพูดของหยุนจวิ๋นเฮ่อ จึงเห็นคนผู้นี้ พอนึกถึงข่าวกรองที่นางได้รับเมื่อหลายวันก่อน ในใจพลันเจ็บปวดขึ้นมา

นางเคยถามหยุนฝู้เฉินเกี่ยวกับเรื่องชายชุดม่วง หยุนฝู้เฉินเคยบอกนางว่าเขาเป็นสตรี บัดนี้นางดูแล้วก็คือบุรุษชัดๆ!

มันทำให้นางคิดไม่ตก หรือว่าหยุนฝู้เฉินหลอกนาง?

แต่คนอย่างหยุนฝู้เฉินมิแยแสจะโกหกใคร แล้วจะหลอกนางได้เยี่ยงไร

ดูท่าชายชุดม่วงผู้นี้หลอกหยุนฝู้เฉิน ให้หยุนฝู้เฉินเข้าใจว่าเขาเป็นสตรี ถูกนางหลอกเข้า!

พอคิดได้ดังนี้ เสิ่นหลีซูคิดแผนการได้อย่างหนึ่ง เอียงตัวกระซิบข้างหูสาวใช้ สาวใช้เดินออกไปทันทีเมื่อได้รับคำสั่ง

ส่วนสงครามคารมระหว่างเซี่ยจินอานกับหยุนจวิ๋นเฮ่อก็มาถึงบทสรุป

"ไท่จื่อบีบคั้นประชาชนเยี่ยงข้าแบบนี้ จิตใจช่างคับแคบเสียจริง มิมีความเมตตาปราณ๊เลยสักนิด!"

คำพูดเซี่ยจินอานเหยียบลงจุดของหยุนจวิ๋นเฮ่อ