บทที่ 214 โยนออกไปเลย

ชายชายหนุ่มหัวเราะเยาะ

อย่างไรเสียก็ต้องตายอยู่แล้ว ทำไมเขาจะต้องอธิบายด้วยล่ะ?

"ถ้าไม่เช่นนั้น" เสียงที่น่าสะพรึงกลัวของเซี่ยจินอานดังขึ้นมา "ข้าก็ฉันจะให้เจ้าได้ลิ้มลองยาใหม่ของข้า"

เซี่ยจินอานจงใจเน้นคำว่า "ยาใหม่" สองคำนี้ แล้วยกริมฝีปากขึ้นเล็กน้อย

ด้วยเหตุนี้จะเห็นได้ว่า ยาตัวใหม่นี้ไม่ใช่ของดีอะไรอย่างแน่นอน

และคำพูดที่เซี่ยจินอานได้พูดต่อไปนี้ ก็พิสูจน์ยืนยันได้ถึงการคาดเดาของชายผู้นี้แล้วเช่นกัน "ข้าแนะนำยาตัวใหม่ของข้าก่อนดีกว่า ข้ายังไม่ได้ตั้งชื่อดีๆให้มันเลย พวกเรามาหารือกันสักหน่อยดีกว่า"

"ผู้ที่ถูกวางยาพิษ จะไอเป็นเลือดอย่างควบคุมไม่ได้ ซึ่งจะไอจนทำให้เจ็บปวดที่หัวใจ ตับ และปอด ยิ่งกว่านั้นอวัยวะต่างๆที่อยู่ในร่างกายของเจ้าก็จะค่อยๆเน่าในที่สุด จนสุดท้ายเจ้าก็จะไม่ไอเป็นเลือดแล้ว แต่จะไอแต่พวกอวัยวะที่เน่าเฟะออกมาเท่านั้น เมื่อถึงเวลานั้นเจ้าก็คิดแต่อยากจะฆ่าตัวตายเมื่อมันเจ็บ แต่คุณไม่มีพลังที่จะฆ่าตัวตายด้วยความเจ็บปวด แต่เจ้ากลับไม่มีแรงที่จะฆ่าตัวตาย ทำได้เพียงต้มตัวเองให้ตายทั้งเป็นเท่านั้น"

"นับตั้งแต่พิษกำเริบจนกระทั่งเสียชีวิต ใช้เวลาเพียงสิบวันเท่านั้น ภายในเวลาสิบวันนี้เจ้าจะเข้าใจอย่างถ่องแท้ว่ามีชีวิตอยู่ไม่สู้ตายมันเป็นอย่างไร!"

พอทุกคนที่อยู่ภายในห้องได้ยินดังนั้นก็มีสีหน้าขาวซีดขึ้นมา และร่างกายก็สั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้ เพราะพวกเขากลัวว่าตัวเองจะกลายเป็นคนทดลองยา!

ชายในชุดดำที่นอนอยู่บนพื้นก็มีสีหน้าที่ซีดเซียวเช่นกัน และขณะที่มองเซี่ยจินอานก็เหมือนกับกำลังมองดูสัตว์ประหลาดตัวหนึ่ง!

คิดไม่ถึงเลยว่าหลังจากที่ผู้หญิงคนนั้นพูดคำพูดเหล่านี้จบด้วยสีหน้าที่นิ่งเฉยนางจะยังสามารถถามเขาด้วยรอยยิ้มที่อ่อนโยนว่า "เจ้าคิดว่าข้าควรตั้งชื่ออะไรให้มันดีล่ะ?"

เซี่ยจินอานลุกขึ้นยืนในทันที ลูบคางของตัวเองเบาๆแล้วพูดว่า "ยาไอเป็นเลือด? ยามีชีวิตอยู่ไม่สู้ตาย? ยาสิบวัน? จะเลือกอันไหนดีกันล่ะ?"

เซี่ยจินอานมองไปที่ชายคนนั้นด้วยรอยยิ้มและพูดว่า "ถ้าอย่างนั้น เจ้าจะเลือกอันไหนรึ?"

ฟันของชายหนุ่มสั่นระริก และเขาก็รู้สึกประหม่าเป็นอย่างมาก "ยา ยาสิบวัน"

เซี่ยจินอานไม่ค่อยพอใจนัก แต่มองไปที่เขาแล้วพูดว่า "แม้ว่าข้าจะไม่ชอบมัน แต่เจ้าเป็นคนแรกที่ได้ลองใช้ยานี้ งั้นข้าก็จะตั้งชื่อตามความเห็นของเจ้าก็แล้วกัน"

"เจ้าถาม ข้าพูด" ชายหนุ่มพูดด้วยเจตนารมณ์ที่แน่วแน่อย่างมาก