บทที่ 286 ไอ้หญิงคนต่ำต้อยหุบปาก

นางแค่ฆ่าเขาทิ้ง ก็ไม่มีใครรู้เรื่องนี้แล้ว!

ใช่ ฆ่าเขาทิ้งซะ!

ความบ้าคลั่งในสายตาของเซี่ยยิวหรานรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

และในเวลานี้คนขับรถม้าก็ค่อยๆตื่นขึ้น และเมื่อลืมตาขึ้นก็เห็นเซี่ยยิวหรานถือกระบี่ไว้ มองดูตนด้วยเจตนาอาฆาต กลัวจนตัวสั่นจนไม่ทันได้คิดว่ามันเกิดอะไรขึ้น และรีบลุกขึ้นจากบนเตียงทันที ผลัก

เซี่ยยิวหรานทิ้งแล้ววิ่งออกไป

เซี่ยยิวหรานถือกระบี่ไว้แล้าตามไล่ออกไป ทั้งสมองนั้นมีแต่ความคิดที่ว่าจะฆ่าชายผู้ที่แปดเปื้อนความบริสุทธิ์ของตนนั้นทิ้ง!

นางเป็นหญิงที่ต้องแต่งงานกับไท่จื่อ และในอนาคตยังจะต้องขึ้นตำแหน่งฮองเฮา!

จะถูกคนขับรถม้าคนหนึ่งทำลายชื่อเสียงได้อย่างไร!

คนขับรถม้าตกใจจนวิ่งหนีไปทั่ว เพราะรีบเกินไปเสื้อผ้าก็ไม่ทันได้ใส่ บนตัวนั้นมีเพียงกางเกงในตัวเดียว

สาวรับใช้เห็นแล้วก็รีบหลับตาลง!

ตอนเซี่ยจินอานเข้ามาในลานยิวหราน ก็เห็นละเรื่องตลกเช่นนี้

"เหตุใดถึงโกรธจัดแต่เช้าเช่นนี้ พี่ใหญ่กำลังไล่ผู้ชายเปลือยกายคนหนึ่ง นี่หิวจนกินไม่เลือกเลยเหรอเนี่ย?"

เซี่ยจินอานยิ้มและพูดว่า

เมื่อเซี่ยยิวหรานได้ยินเสียงนี้ ทันใดนั้นร่างกายของนางก็หยุดชะงักและหันมองดูคนที่มาอย่างเหี้ยมโหด!

นางเป็นคนทำแน่เลย!

ยาวางให้หล่อนและผู้ชายก็หาให้หล่อนแท้ๆ! คงต้องถูกหล่อนรู้ทันและกลับมาใส่ร้ายนางคืนแน่เลย!

เป็นเพราะความผิดของหญิงคนนี้! ไม่เช่นนั้นตนจะสูญเสียความบริสุทธิ์ไปได้อย่างไร!

"เซี่ยจินอาน! เป็นแผนการของเจ้าทั้งหมดใช้หรือไม่! เจ้ากล้าดียังไงมาใส่ร้ายข้า!" เซี่ยยิวหรานถือกระบี่เอาไว้แล้วเดินไปทางเซี่ยจินอาน และในขณะนี้เจี่ยยีที่ซ่อนอยู่ในที่ลับนั้นก็โผล่มาตรงหน้าเซี่ยจินอาน กระบี่ในมือออกจากฝักและมองดูเซี่ยยิวหรานด้วยสีหน้าที่เย็นชา

เซี่ยจินอานผลักเจี่ยยีที่กำลังปกป้องจนอยู่แล้วเดินหน้าก้าวไปข้างหน้า และพูดด้วยรอยยิ้มว่า:"ที่เจ้าพูดนั้นมันหมายความว่าอย่างไร เหตุใดข้าถึงฟังไม่เข้าใจ เจ้าไม่รักนวลสงวนตัวไปมั่วกับผู้ชายเองเกี่ยวไรกับข้า?"

"เจ้านั่นแหละ!ชายคนนี้เป็นชายชู้ของเจ้าแท้ๆ!"เซี่ยยิวหรานคำรามอย่างเสียสติ